Abyss of Ideas

. موسیقی متن فیلم زندگی دوگانه ورونیکا (#زبیگنیف_پرایزنر) THE DOUBLE LIFE OF VERONIKA [Remastered] Zbigniew Preisner Elzbieta Towarnicka @Film_Music_Collection زندگی دوگانهٔ ورونیک (به فرانسوی : La double vie de Véronique و لهستانی : Podwójne życie Weroniki) فیلمی درام به کارگردانی کریشتوف کیشلوفسکی محصول سال ۱۹۹۱ است. فیلمنامه این فیلم توسط کیشلوفسکی و کریستوف پیزیویچ نوشته شده، و در آن مضامین هویت، عشق و شهود انسانی از طریق شخصیت‌ ورونیکا، سوپرانوی گروه کر لهستانی، و همزاد او، ورونیک، معلم موسیقی فرانسوی، بررسی می‌شود. این فیلم برنده جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن در سال 1991 شد. همچنین ژاکوب جایزه بهترین بازیگر زن را بدست آورد. این فیلم اگرچه به عنوان ورودی لهستانی برای بهترین فیلم خارجی زبان در شصت و چهارمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد ، اما به عنوان نامزد پذیرفته نشد. موسیقی فیلم زندگی دوگانه ورونیکا اثر آهنگساز لهستانی زبیگنیف پرایزنر می باشد که پیش از این در مجموعه سریال جاه‌طلبانه ده فرمان با کیشلوفسکی کار کرده، و چند فیلم خانم اگنیشکا هالند مانند «اروپا اروپا» نیز به ثمر رسانده بود. با این حال این اولین اثری است که او را در مجامع جهانی بر سر زبانها انداخت، طوری که برای فیلم های بعدی اش سه سالِ پیاپی جایزه انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس بدست آورد. محور اصلی موسیقی فیلم قطعه ای به نام "Concerto en Mi" می باشد که به آهنگساز ساختگی هلندی «ون دن بودنمایر» نسبت داده شده است (پرایزنر و کیشلوفسکی هر دو به کشور هلند علاقمند بودند). این قطعه در فیلم مرز بین موسیقی دیژتیک(منبع) و غیر دیژتیک(برون زاد) را محو می کند. اشعاری که به زبان لاتین خوانده می شوند رنگ و بوی مذهبی دارند، و غرق در کاتولیکیسم است. ناقوس‌های به صدا در می‌آیند، آواز گروه‌ کر و... همه این ها از منظر دراماتیک با مضامین کلی فیلم زندگی و مرگ در پیوند است. پرایزنر به زیبایی دوگانگی موجود در مرکز روایی فیلم را با موسیقی خود تشدید می کند. موسیقی دو زن ورونیکا و ورونیک تقریباً هویت‌های موسیقایی غیرقابل تشخیصی دارند، اما پرایزنر موسیقی را کمی متفاوت تنظیم و اجرا می‌کند، تا نشان دهد روی کدام شخصیت تمرکز دارد. در حالی که موسیقی «ورونیکا» برای چنگ تنظیم شده است که بعدا گیتار و آکوردهای پیانو به آن اضافه می شود، موسیقی «ورونیک» با یک پان فلوت اجرا می شود. زندگی دوگانه ورونیکا اثری کوتاه، اما عمیق است که به راحتی می تواند به عنوان یکی از بهترین آثار زندگی حرفه ای تحسین شده زبیگنیف پرایزنر شناخته شود. ارکستراسیون ظریف و مینیمالیستی این موسیقی آن را به یک تجربه فلسفی و آرامش بخش تبدیل می کند. لازم به اشاره است سوپرانوی الزبیتا تووارنیکا نیز در این به طرز حیرت آوری درخشان است. هر چند پرایزنر آهنگسازی شناخته شد در بین سینما دوستان است، اما این موسیقی می تواند یک مقدمه‌ای عالی برای کسانی باشد که می‌خواهند نگاه عمیق تری به فیلم‌شناسی زبیگنیف پرایزنر داشته باشند. از طرف دیگر هر چند بعضی آثار او مانند سه گانه سه رنگ آبی، سفید و قرمز (کیشلوفسکی) یا باغ مخفی (آگنیشکا هولاند، 1993)، و... به علت حجم گسترده ارکستری آن ممکن است برای کسانی که به موسیقی های مقیاس بزرگ علاقه بیشتری دارند، جذاب تر و قابل دسترس تر باشد، با این حال موسیقی زندگی دوگانه ورونیکا در مقیاس کوچک تر اما از نظر احساسی اثری به مراتب عمیق تر است. موسیقی: زبیگنیف پرایزنر رهبری ارکستر: آنتونی ویت ارکستراسیون: زبیگنیف پرایزنر ضبط و میکس: ویلیام فلگلت Rate: 5 stars پیش از این آلبوم های زیر از پرایزنر را بررسی کرده ایم: موسیقی متن فیلم فرمان پنجم: قتل مکن موسیقی متن فیلم سه رنگ: سفید موسیقی متن فیلم سه رنگ: آبی مرثیه ای برای یک دوست

وطن پرستی و علاقه به خاک فقط عشق به یکسری خاطره و پرچم نیست و روشنفکری هم پشت کردن به همسایه و دنبال سود شخصی بودن نیست ، ملی گرایی واقعی هم معترض بودن همیشگی نیست ، اگر همین مدل افراد بی ادعا نباشند که جلوی تروریسم و دشمن خارجی ایستادگی نکنند باید به یکسری نقاب به صورت افراطی یا بیگانه ؛ ایرانی جواب پس بده ؛ یاد همشون گرامی❤️

💢 تصاویر جواد جهان‌بیگی، محسن حسین‌نیا و حسین انتظاریان از شهدای حمله تروریست‌های جیش‌الظلم به سیستان و بلوچستان 🌎 @TelNews_Magazine

💢 تصاویر جواد جهان‌بیگی، محسن حسین‌نیا و حسین انتظاریان از شهدای حمله تروریست‌های جیش‌الظلم به سیستان و بلوچستان 🌎 @TelNews_Magazine

⭕️سروان مسلم کریمی که دیروز در جریان درگیری با گروهک تروریستی جیش الظلم برای نجات جان دیگران، خود را روی نارنجک تروریست ها انداخت و جان خود را فدای مردم و وطن کرد. 🌎 @TelNews_Magazine

در صفحه‌ی اینستاگرامِ «امینِ بزرگیان» یادداشتی کوتاه در تمجید از صدیقه وسمقی وجود دارد. این یادداشت، نمونه‌ای کلاسیک‌ است از آن‌چه سالادِ کلمات می‌نامند. به عباراتِ پایانی که با کادرِ قرمز مشخص شده دقت کنید: " جمعیت زنان به وسمقی این توان را بخشید که جلوه‌ای از دیالکتیک نظر و عمل یا همان پراکسیس شود. این واقعه با سوژگیِ یک زنِ فقیهِ مسلمان در تاریخِ جهانِ اسلام لحظه‌ای تاریخی خواهد بود." در اینجا برای پرهیز از هرگونه سوءفهم می‌توان به جای نامِ «صدیقه وسمقی» از «الف» استفاده کرد. از آنجا که مخاطب اصولاً اطلاعی از چیستیِ «دیالکتیک»، «پراکسیس» و «سوژه» ندارد، با خواندنِ این جملات یقیناً گمان خواهد کرد که فردِ «الف» چیزی در مایه‌های «یه‌سَر دو گوش» است. از نگاهِ جنابِ بزرگیان: ۱. فرد الف - به هر دلیلی - سوژه است. ( فرد می‌تواند سوژه باشد آن هم در نظمی دیالکتیکی!) ۲. فرد الف - به هر دلیلی - جلوه‌ی دیالکتیکِ نظر و عمل است. ( وحدتِ نظریه و عمل در ساحتِ فردی قابلِ دستیابی‌ست!) ۳. «دیالکتیکِ نظر و عمل» همان «پراکسیس» است. صدورِ گزاره‌های بالا بدون تأثیرِ مواد مخدّر یا محرّک امکان‌پذیر نیست. @bodkin123bursting

مستند BBC غزاله علیزاده فیلمی دربارهٔ زندگی و آثار نویسنده ایرانی معاصر و خالق رمانِ مشهور دوجلدی" خانه ادریسی‌ها " @Filmkootahh

مطلب جالبیه در مورد نسبت مسافران و اصولا ماهیت سفر هست :)

ویل دورانت در سخنرانی‌اش در اردیبهشت ۱۳۲۷ در تهران در ستایش دانشمندان این منطقه داستانی تعریف كرد: وقتی مسافری به محمود غزنوی گفت سرزمینی دیده است كه در آن خورشید چندین ماه پیاپی غروب نمی‌كند، سلطان گمان برد یاوه‌گویی بی‌مقدار قصد ریشخند او را دارد و چنان برآشفت كه كم مانده بود فرمان به پایان حیاتش دهد.  كسی كه مسافر را از عقوبت رهاند ابوریحان بیرونی بود كه برای سلطان توضیح داد واقعا در جاهایی شب و روز بسیار طولانی است.  بیرونی هم گمان می‌كرد خورشید گرد زمین می‌گردد، اما كرویـّت زمین نزد او از بدیهیات بود و می‌دانست لاجرم دو ناحیۀ آن همواره كم‌نور و سرد می‌ماند. http://www.mghaed.com/essays/observation/visa.htm

متن شعر اش چیزی شبیه به‌ یه محاوره ساده هست ولی این صدا و چنگی که باهاش زده می شه یه حالت مالیخولیایی به شعرش می ده ...بنظرم مکالمه يه نفر با خودشه

Khatia Buniatishvili plays Piano Concerto No. 2 by S. Rachmaninov