Abyss of Ideas

درسگفتار خوبیه ، مشخص هست خود آقای جهانبگلو با اینکه آنچنان نشان نمی دهد به شوپنهاور علاقه داره ، کلا خود شوپنهاور هم بیشتر مورد علاقه نویسندگان و روانشناسان قرن بیستم بود ، یکسری از چپ ها هم وقتی از مارکس می بریدن می رفتن سراغ شوپنهاور مثل هوکرهایمر ... اون کتاب جهان همچون اراده و تصور کتاب جالبی هست بیشتر اش رو خواندم خود واگنر هم می گفت ۸ بار خونده اون کتاب رو ، کلا یه سنتی آدم باید برای خودش داشته باشه و یه کتاب مهم فلسفی رو سالی یکبار دوره اش بکند ... ولی نگاه بدبینانه شوپنهاور به زندگی حاصل دغدغه ها و ضعف های شخصی نیست بلکه یکسری دلایل فلسفی و منطقی برایش دارد ؛ درست هست که در فلسفه اش مثل هگل دیالکتیک نیست و سوبژکتیویته کانتی رو ادامه می دهد و نوعی طبیعت انگاری دارد ولی سعی می کند بنظرم با تاثی از اسپینوزا و فلسفه شرق نوعی تفسیر ارتباط های انسانی را در فلسفه اش بیاورد