Abyss of Ideas
Open in Telegram
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راهِ بی نهایت @morshed65
Show more1 073
Subscribers
No data24 hours
+37 days
+2930 days
Posts Archive
1 073
💽 Mahler: Symphony No.7
Gustav Mahler, Chicago Symphony Orchestra, Claudio Abbado
🎶 21 Tracks
📆 1994-01-01
1 073
🕊❄️
🎶🎤
🏴 #مناسبتی
نیما یوشیج
📝 در شب سرد زمستانی
👤 شعر : نیما یوشیج
🎤 خوانش : احمدرضا احمدی
آواز : محمد نوری
موسیقی : فریبرز لاچینی
1 073
این آلبوم رو خانواده فرهاد دیروز از یه اجرای خانگی فرهاد با کیفیت عالی در Spotify و iTunes ..و جاهایی که قانون کپی رایت داره upload کرده و کلا پشت دانلود غیر قانونی اش فحش گذاشتن 😁 اگر می خواهید خودتان گوش بدهید و برای علاقه مندان به موسیقی Forward کنید وگرنه برای شوهر عمه و دوست دختر و بقال سرکوچه نفرستید که فحش کپی رایت دامن مارو نگیره😁 ( با تشکر آدمین @abyssofideas )
1 073
«فردریک شوپن»
(بالاد شماره ۴)
این بالاد سراسر از احساس است و روایتی بینظیر از رنگ‌آمیزی و صمیمیت که اجرایش به ظرافت تکنیک کامل محتاج است. دشواری تکنیکی بخشِ کودای این بالاد حقیقتا برای دستان هر نوازنده‌ای خردکننده است.
این قطعه شوپنی رو ترسیم میکنه که با سلامتی ضعیف و مسائل شخصی دست و پنجه نرم میکنه، با خلق این قطعه بود که شوپن به آرامش نسبی روحی خودش برمیگرده، این تصنیف که در اوج دوران رمانتیک منتشر شد، کاملاً کام عاطفی و غنی‌اش رو در آن زمان به تصویر میکشد.
جذابیت ماندگار این قطعه به عنوان شاهدی بر نبوغ شوپن و تأثیر ماندگار او بر ادبیات پیانو است. جذابیت ذاتی آن خود را برای کسانی که تسلیم روایت آن هستند آشکار میکند و آن را برای نوازندگان و علاقه‌مندان به پیانو ضروری میکند.
اجرا: پیانیست بزرگ: سوياتوسلاو ریختر
ضبط: ١٩۶٢
🎼🎼🥀
🆔 @ClassicMusic3
1 073
Repost from Ahmet Kaya
ترانه‌ی زیبا و رازآلودِ Yakamoz با شعر و موسیقی احمد کایا که بنده از ارائه‌ی ترجمه‌ای در خور از آن عاجزم. ترجمه‌های دیگری که از آن خوانده‌ام نیز چنگی لااقل به دل من نمی‌زنند. پس ترانه را بی‌هیچ ترجمه‌ای در کانال قرار خواهم داد. ترانه ناپایدارترین و فانی‌ترین پدیده‌ی جهان را به‌گونه‌ای عاشقانه و ملتمسانه و سوگوارانه مخاطب قرار می‌دهد. این پدیده نه گل‌های رنگانگ است و نه پروانه. بلکه انعکاس مهتاب بر سطح آب است. باران ببارد به تلاطم می‌افتد و خورشید که سر زند، محو می‌گردد. می‌خواهم گستاخی کنم و این ترانه را به دخترانی تقدیم کنم که قربانیِ کودک‌همسری می‌شوند. می‌خواهم این ترانه را به «سمیرا سبزیان» تقدیم کنم که در پانزده‌سالگی به اجبار به ازدواج تن داد و بارها مورد خشونتِ خانگی قرار گرفت و سرانجام اقدام به قتل همسر خویش کرد. او را در نوزده‌سالگی گرفتند و عاقبت همین روزها در سی سالگی به دار آویختند.
