1 691
Subscribers
-324 hours
-87 days
+430 days
Posts Archive
1 691
فکت:
اونی که واقعا واسش مهم نیست هی نمیگه به تخمم، اون اینقدر به تخمشه که حتی بهش فکر نمیکنه.🤏😃
@Eagle_text
1 691
البته اگر میبیند چقد آرامش پیدا کردید بعد از رفتنش یعنی بازم خودتونو در برابر اشتباهاتش و کارهای نادرستش به کوری زده بودید و حالا که رفته روزی صدبار خدا رو شکر میکنید😂😂
@Eagle_text
1 691
وقتی بعد از رفتن یه آدم "تازه" متوجه جای خالیش میشی، تازه متوجه میشی که چقدر فلان رفتارشو تو فلان موقعیت دوست داشتنی بوده و تازه متوجه میشی چقدر قشنگی به زندگیت اضافه کرده بود و دلتنگش میشی تو هر موقعیت کوچیک و بزرگی، این نشون دهندهی اینه که یا تو کور بودی و ندیدی یا اجازه دادی که قشنگیاش واست عادی بشه و فرقی نکنه. در هر صورت از بیلیاقتی و کور بودن تو بوده که اونجا که باید نفهمیدی که چقدر از داشتنش لذت میبری و بهش نگفتی تا بدونه چشمات بهشه.
پس الان با حسرت بشین و به خاطرههاش نگاه کن.
@Eagle_text
1 691
'
بعضیا یه جوری عقدهای هستن که انگار تو زندگی قبلیشون یه هندزفری هزارمتری گره خورده بودن.
@Eagle_text
1 691
کیر تو عقل و شعور کسی که با غم مردم کصشر درست میکنه.
تعجب میکنم از این حجم از عقده که توی افراد جمع شده.
@Eagle_text
1 691
پول هیچوقت کسی رو تغییر نداده.
اگر کسی بعد از پولدار شدن عوض شده، درواقع آبی برای شنا کردن نداشته وگرنه شنا کردن رو خوب بلد بوده.
@Eagle_text
1 691
Repost from N/a
محمود دولت آبادی، یک جایی در کتاب جای خالی سلوچ مینویسد: "روزگار همیشه بر یک قرار نمی ماند. روز و شب دارد، روشنی دارد، تاریکی دارد، کم دارد، بیش دارد. دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده، تمام می شود، بهار می آید"
اما من پیشِ خودم بارها میگفتم "از یک جایی به بعد حالِ آدم خوب نمیشود" بعدها فهمیدم نه این از تباهیِ منه که این شکلی فکر میکنم. کتابِ قطوری با نام «چگون کتاب بخوانیم» رو در تابستون سال گذشته خوندم. یک فصل از کتاب در مورد تشخیص کتاب خوب از بد بود؛ پارامتری که مشخص میکنه این کتاب برای ما خوبه یا بده که صد البته قابل بسط به تمام جوانب زندگیه. کتاب میگفت اگر کتابی رو خوندی و اذیت شدی از لحاط فهمیدن بدون این به دردت میخوره، قراره تو رو از این پله ببره پلهی بعدی، قراره رشد کنی و رشد دردناکه.
از یه جایی به بعد آدم آروم میگیره، بزرگ میشه، بالغ میشه و پای اشتباهش می ایسته، گذشتش رو نه انکار میکنه و نه فراموش میکنه، اجازه میده هرچی که قبلا بوده در گذشته بذاره و الان برای آینده تلاش کنه. یاد میگیره زندگی یه محبته که بهش داده و باید قدرشو بدونه. یاد میگیره رنج، جزءِ جدایی ناپذیره زندگیه و باهاش باید زندگی بکنه اما رنج الکی نکشه.
همهی اینا رو که فهمید به آرامش میرسه، آرامش میشینه به جونِ روحش. اینجای زندگی همونجاییه که دولت آبادی گفته: "اصلا از یک جایی به بعد حالِ آدم خوب میشود."
________________
#هامدنوشت
1 691
اون دوستت که همزمان چندتا موضوع مختلف رو واسش تعریف میکنی و هیچکدومو باهم قاطی نمیکنه>>>>>>>>>>
@Eagle_text
Available now! Telegram Research 2025 — the year's key insights 
