خیالِ گُمشده

نه چیزی نیست خودم یه کاریش می‌کنم. (گریه می‌کنم.)

‏ایران یه اپلیکیشن بزرگه به اسم اونلی رنج.

امروز کمی بیشتر از دیروز خودمو دوس دارم

من دقت کردم هرچی که با پ شروع میشه خوبه مثل : پول پاییز پیتزا پاستا پرتقال پرنیا😁

روح من زیبا بود تو در آن رنج کاشتی...

عزیزم جوانی بسیار سخت بود؛ در سرزمینی که پیر و فرتوت و زخمی‌ست.

ولی من برا تحمل این همه اندوه زیادی ظریفم.

چه رنج هایی رو تنهایی به دوش کشیدم و کسی نفهمید....

وَ سلام بر شب که مبدأ تمام تنهایی های جهان است!

در جهانی دیگر حتی اگر گلوله ای در تفنگ بودی، باز هم به سمت من بیا..:))

‏دلم برای کانسپت تابستون وقتی بچه بودم خیلی تنگ میشه. وقتی درس و مدرسه تموم میشد و هیچ کاری نداشتی جز این که هر چی خودت دوست داری رو انجام بدی. پونصد بار سی‌دی کارتون موردعلاقت رو بذاری، روزی سه تا بستنی بخوری و شبم وقتی داری میخوابی مطمئن باشی که فردا هم برنامه همینه...

بزرگ‌ترین ایرادم اینه که به‌ محض اینکه از چیزی دلخور بشم، دیگه توضیح نمی‌دم؛ فقط ساکت می‌شم و دور می‌شم.

تنها چشم‌انداز مثبتی که میشه داشت اینه که دو ماه دیگه هوا خنک میشه.

‏کل زندگیمون شده خرید در ۴ قسط

فقط تا مرگ سخته. بقیش میفته رو غلتک.

وقتی یکی از یه چیز عکس میفرسته واسم میگیه یاد تو افتادم میخوام از خوشحالی بمیرم .

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثل خودت نیستن.

جذابیتش در این است که نمی‌کوشد مورد پسند قرار گیرد.

عزیزم تو حتی روحتم خبر نداره که چندتا آدم باهات تو رقابتن و منتظرن زمین بخوری پس لطفاً هیچوقت کم نیار و ادامه بده🫂