سرزمین مجاهدت های خاموش

⭕️ اگر بدهیم برود، چه می شود؟ 🔹 برخی دانش آموزان و دانشجویان می گویند اگر دادن موشک ها و صنعت هسته ای وضعیت مالی ما را بهتر می کند چرا این کار را نمی کنیم؟ بیایید تاریخ لیبی را با هم مرور کنیم: ▫️ در سال ۲۰۰۳ لیبی ها پذیرفتند که موشک ها و صنعت هسته ایشون رو تعطیل کنند. ▪️ سال ۲۰۰۶ انگلیسی ها با لیبی پیمان دفاعی متقابل بستند و گفتند که حالا که موشک نداری ما از تو حمایت می کنیم، ▫️سال ۲۰۰۷ وقتی دیدند که دیگه قذافی موشک نداره شروع کردند به لیبی ها تسلیحات فروختن و جیب قذافی رو خالی کردن. حتی قذافی راه رو برای بریتیش پترولیوم هم در صنایع نفتی لیبی باز کرد، ▪️ سال ۲۰۱۰ شروع به نق زدن کردند و گفتند باید خسارت ۲ تا ۱۰ میلیارد پوندی بمب گذاری های ارتش جمهوریخواه ایرلند رو هم لیبی بده ؛ چون مواد منفجره این گروه شبیه مواد منفجره لیبی ها بود؛ جل الخالق. ▫️ سال ۲۰۱۱ وقتی که کیسه دوخته بودند تا پولی به جیب بزنند، خیزش مردمی لیبی ها شروع شد. انگلیسی ها که باید بخاطر پیمان دفاعی مشترک ۲۰۰۶ به قذافی کمک می کردند خودشون عامل حمله به لیبی شدند، ▪️الان و در سال ۲۰۲۶ _طبق جدیدترین برآورد جهانی _ الان خسارتی که به لیبی زده شده معادل ۱۴۰۰ میلیارد دینار لیبی یا یک تریلیون دلار امریکایی است؛ یعنی باید معادل ۲۰ سال نفت ایران داده شود تا لیبی به سال ۲۰۱۱ برگردد. 💬 این عاقبت سرابی است که ددی ترامپ، بی بی نتانیاهو و امثال سس خرسی ها به مردم می دهند. به فرزندانمان بیاموزیم هیچ گربه ای برای رضای خدا موش نمی گیرد؛ پشت هر کاسه ای یک نیم کاسه است. 🖊 یعقوب ربیعی