مرادبیگ نامه

ذره ای از آفتاب عشق در آفاق نیست این شرر را کوهکن در سنگ پنهان کرد و رفت #صائب_تبریزی

#معنا_شناسی_واژه #روزه_fasting_صوم ✳️ ۱.ریشه‌ی واژه «روزه» در فارسی ​واژه‌ی «روزه» (از صورت پهلوی rōzig) در اصل به معنای «منسوب به روز» است. در فارسی باستان و میانه، این واژه بیشتر جنبه‌ی زمانی و تقویمی داشته است. وقتی ایرانیان مسلمان شدند، برای معادل‌سازی واژه عربی «صوم»، از واژه‌ی «روزه» استفاده کردند چون این عمل در طول «روز» انجام می‌شد. ​مشکل اینجاست: واژه‌ی «روزه» از همان ابتدا بارِ «امساک فیزیکی» (نخوردن در طول روز) را غلبه داد و جنبه‌های درونی «صوم» را در خود پنهان کرد. ✳️ ​۲. واژه Fasting در انگلیسی ​واژه Fast در زبان‌های ژرمنی ریشه دارد و به معنای «محکم نگه داشتن» یا «استوار بودن» است (مثل واژه Fasten). بعدها این معنا به «خویشتن‌داری در غذا خوردن» تعبیر شد. ​بنابراین Fasting هم دقیقاً مثل «روزه»، بر پرهیز بدنی تمرکز دارد. ✳️ ​۳. چرا «صوم» فراتر از این دو واژه است؟ ​واژه «صوم» در عربی به معنای «ایستادن و خودداری مطلق» است. اما در فرهنگ اسلامی، این واژه با مفاهیم دیگری گره خورده که نه در Fasting هست و نه در «روزه»: ​انقطاع: بریدن از عادات روزمره (نه فقط غذا). ​حضور: روزه در ادبیات عرفانی، یک «تخلیه» است برای «تحلیه» (زینت دادن روح). ​تفاوت غرض: در Fasting، هدف «سلامت» است؛ در «صوم»، هدف «تقوا» (به معنای صیانت و خودنگهداری آگاهانه). روزه/Fasting یک «فرم» (Form) است، اما صوم یک «ماهیت» (Essence) است. ‌‌‌‌‌‌‌‌Ｃ᭄𝄞 @molavi_asar_o_afkar @makhzanenokatenegarshi_virayashi

از زمستان آبی گرم نمی شود.

حاج آقا ! حاج خانم ! هموطن ! روزه میگیری ؛ از خدا بترس دروغ نگو غیبت نکن زیرآب مردم رو نزن توهین نکن چپ چپ نگاه نکن اخم نکن فکر بد و سوء ظن نداشته باش ریاکاری نکن چاپلوسی این و اون رو نکن نفرین نکن . فحش نده به محیط زیست و حیوانات آسیب نزن. آبروی کسی رو نریز به ناموس مردم نظر نداشته باش حرف مفت نزن تو خونه مردم رو دید نزن بخاطر روزه از زیر کار در نرو مزاحم عبور و مرور مردم نشو تو رانندگی خلاف نکن گران فروشی نکن احتکار نکن از وزن جنس و از کیفیت جنس ، ندزد . راه بندان ایجاد نکن . خیابون و پیاده رو مال بابات نیست . حق الناس است. آب دهان و تف و ته سیگار و ... سر راه مردم نینداز . مال و ثروتت رو به رخ مردم نکش. منم منم نکن . ما هیچی نیستیم . ببین قبرستون چه خبره ؟؟؟ به همسرت خیانت نکن به زن و بچه ظلم نکن و سخت نگیر پدر و مادرت رو نرنجان و خاک پایشان باش. همسایه آزاری نکن کلک نزن . نپیچون . دو دره بازی در نیار . زیرآبی نرو . اسراف نکن . این همه انرژی و آب و برق و گاز رو هدر نده . اینقدر تو افطاری نخور تا باد کنی . چته ؟ مگه از جنگ برگشتی؟!؟ جنس تقلبی و بی کیفیت و گران به مشتری نده . موتور و ماشینت دود میکنه ،تو خیابون نیار، مردم اذیت میشن. اسمع ! افهم ! تو نمازخونه اداره ، به هوای اینکه روزه هستی نرو بخواب . موقع افطاری زود سیگار را روشن نکن . نترس ازبی سیگاری نمیمیری . خوب درس بخون ، تا میتونی مطالعه کن، دانا بشو، منضبط و تمییز و مرتب و خوش اخلاق و خوش تیپ و خوش فکر باش. آقای مدیر، آقای رئیس ! از ماشین اداره از امکانات سازمان برای کارهای شخصی و خانوادگی استفاده نکن. مراقب بیت المال باش. مراقب آه و ناله و نفرین مظلومان باش. دوست عزیز! اگر در کاری تخصص و تجربه موفق نداری برو کنار، نگو به من تکلیف شده. تکلیف تو سرت بخوره. آقای مدیر! معیشت و اخلاق و وجدان حرفه ای و تعلق و تعهد سازمانی را در کارکنان تقویت و توجه کن و خودت همه جوره الگوی سازنده خوبی باش. روزه 3 نوع است : 1 - روزه عام یا عوام . عبارت است از نخوردن و نیاشامیدن . اغلب روزه مردم اینگونه است . 2 - روزه خاص یا خواص . عبارت است از نخوردن و نیاشامیدن + گناه نکردن . 3 - روزه خاص الخاص . روزه مخلصین و اونایی که کارشون درسته و دست به خاک میزنن ، طلا میشه . عبارت است از نخوردن و نیاشامیدن + گناه نکردن + خالی کردن دل از غیر خدا . دقت کنید حاج آقا حاج خانم! که در ماه رمضان ، دل خود را از غیر خدا خالی کنیم . سخته اما شدنی است . فرمود : دلت را خانه ما کن ، مصفا کردنش با من . رمضان ؛ پالایشگاه جسم و جان است . خود را جانانه و خالصانه در آن بشوییم و پالایش کنیم و آنگونه شویم که خدا میخواهد . سخته ولی شدنی است . دمتون گرم اگه جایی تندروی کردم ، عذرخواهی میکنم . برای بعضی ها لازمه . حرف دل بود از روی دلسوزی و امید است به دل بنشیند و عمل کنیم و انتشار دهیم از باب امر به معروف و نهی از منکر . ان شاء الله . ضمنا ماه رمضان بهار قرآن است. تا میتوانید قرآن بخوانید و به آیات انسان ساز آن عمل کنید که ثقل اکبر است. مسجد ها را با همدلی بیشتر و برنامه های سازنده فرهنگی و با حضور خانواده ها پر رونق تر نمایید که مسجد ، سنگر و کانون و مرکز وحدت و اتحاد و هم افزایی است. ماه رمضان ، از چهار جهت بر ماه های دیگر سال برتری دارد : عظمت ، فضیلت، شرافت ، کرامت. قدر آنرا بدانیم که یک فرصت طلایی است. امیدوار، شاد، مثبت اندیش ، پر انرژی و با خدا باشید. حسن خسروی

یادداشت صبح درسحرگاهان  در خلوت تنهایی، میان خواب و بیداری، روح مرا شوق دانستن فرا گرفت. از بزرگان ادب و اندیشه پرسیدم: *"زندگی چیست؟"* *خیام* خندید و گفت: نسیمی‌ست میان دو نیستی، بنوش پیش از آنکه بگذرد. *فردوسی* بانگ زد: میدانِ نبرد است، برای پاسداری از خاک جاویدانی به نام میهن و نیک‌نامی و خردورزی. *مولانا* گفت: رقصِ آفرینش است، اگر دل بلرزد. *حافظ* آرام در گوشم گفت: زندگی لحظه‌ای‌ست میان باده و بیداری، میان غم و شادی، فرصتی کوتاه برای رندی و پیوند زدن میان شیرینی و تلخی هستی. *سعدی* گفت: مدرسه‌ی صبر و مهر است، اگر شاگردِ دل باشی. *شمس* گفت: آتشی است که اگر نسوزی، نمی‌تابی. *عطار* آهی کشید: سفری است از خود تا خدا، و بازگشتی بی‌پایان. *نظامی* گفت: کاروانی‌ست گذرا، تنها آنان که در راه عشق و دانایی گام برمی‌دارند، از این گذرگاه نامی جاودان می‌برند. *صادق هدایت* گفت: چراغی‌ست لرزان در اتاقی تاریک، که هر لحظه ممکن است خاموش شود، اما انسان با وسواس و ناامیدی، همچنان نگاهش می‌کند. *سهراب* گفت: شستنِ چشم است در آبِ حضور. *فروغ* گفت: تولدی دیگر است، هر صبح که بیدار می‌شوی. *شاملو* گفت: زندگی فرصت کوتاهی ست برای دوست داشتن و مبارزه کردن برای انسان بودن و آزاد زیستن. *سیمین دانشور* گفت: شعله‌ای‌ست که در سردترین شب‌ها باید زنده نگهش داشت. *ابتهاج* گفت: سایه‌ای است که با نور معنا می‌گیرد. *عباس معروفی* گفت: تردیدی‌ست که به یقین نمی‌رسد، اما راه می‌سازد. *شجریان* گفت: نغمه‌ای میان درد و امید، میان “بیا تا گل برافشانیم” و “مرغ سحر ناله سر کن.” زندگی یعنی آوازِ ماندن در جهانی که بی‌صدا شدن آسان است و فریاد زدن هزینه‌های سنگین دارد. *محمود دولت‌آبادی* گفت: زندگی یعنی رنج، یعنی ایستادن در برابر باد، با دستان خالی، اما دلی پر از حرمت انسان. *بیضایی* گفت: صحنه‌ای است، که در آن باید نقشِ خود را کشف کرد. *احمد محمود* گفت: زندگی یعنی ایستادن در میان باد و باران تلخی‌ها، با امیدی که شاید هیچ کس جز خودت نمی‌تواند حفظش کند. *مسعود کیمیایی* گفت: زندگی یعنی ایستادن، حتی وقتی سقوط حتمی‌ست؛ یعنی حفظ مرام و معرفت، در جهانی که همه اهل معامله‌اند. و من، در میانِ این همه صدا و نوا، دریافتم که زندگی: *"سفری کوتاه میان نخستین نفسِ حیرت و آخرین نگاهِ عشق.*!! پی نوشت: بزرگان ادب و اندیشه هر کدوم یه جور زندگی رو تعریف کردن، از نسیمی بین دو نیستی تا سفری از خود تا خدا، اما همه‌شون یه چیز مشترک دارن: . *زندگی سفری درونی برای کشف خود و معنایابی است.* ٪حیرت اولیه و نگاه آخر به عشق، نشان‌دهنده اهمیت لحظه‌های زندگی و ارتباط عاطفی است. *زندگی ترکیبی از تضادها (شادی/غم، بودن/نبودن) است* که انسان د را به جستجوی معنا وامی‌دارد. **زندگی فرصتی برای ارتباط با دیگران، عشق ورزیدن و ایستادن در برابر چالش‌هاست!!*

یکی از فواید بحرانهای ،زندگی کسب آگاهی و شناخت بهتر از خویشتن است؛ زیرا روبه رو شدن با شرایط طاقت فرسا که ناگزیر در این بحرانها وجود دارد ما را وادار میکند تمام بازیهای اغفال کننده خود را متوقف کنیم و نگاهی جدی به باورها، اهداف ارزشها شرایط و مسیرمان در زندگی بیندازیم و دوباره آنها را ارزیابی کنیم. این فرصتی برای ارزیابی مجدد خودمان و رها کردن احساس گناه و فرصتی برای تغییر کامل رفتار و برخوردهایمان است. بنابراین بحرانهای زندگی که ما از میان آنها عبور میکنیم دو انتخاب متضاد پیش روی ما قرار میدهد آیا باید از این شخص متنفر باشم یا اینکه او را ببخشم؟ آیا باید از این تجربه درس بگیرم و رشد ،کنم یا از آن عصبانی و دل چرکین باشم؟ آیا باید از کوتاهیها و عیوب دیگران و خودم چشم پوشی کنم یا اینکه آزرده باقی بمانم و در ذهنم به آنها حمله کنم؟ آیا باید هراسناک بمانم و سعی کنم در آینده از رویارویی با شرایطی مشابه پرهیز کنم یا اینکه از میان این بحران عبور و یکبار برای همیشه قدرت مقابله با آن را کسب کنم؟ امید را انتخاب کنم یا نومیدی را؟ آیا میتوانم از فرصت این تجربه استفاده کنم و سهیم شدن با دیگران را بیاموزم یا اینکه خود را کنار بکشم و در لاک ترس و تلخی خود فرو روم؟ هر تجربه احساسی، فرصتی است که میتوانیم با آن صعود یا سقوط .کنیم کدام جهت را انتخاب خواهیم کرد؟ @dmoradbyg

هر که بر خود نیست فرمانش روان می‌شود فرمان پذیـــر از دیگران #حکیم‌اقبال_لاهــــــوری