مصدع اوقات

شما هم تو بچگی با مدادرنگی‌هاتون دوست بودید؟ نه؟ جوابتون اهمیتی نداره، اینجا فقط من حرف میزنم. من بله، باهاشون دوست بودم. همیشه دلم برای مداد سفید میسوخت و همینجوری برای اینکه ناراحت نشه یکم قسمتهای سفید نقاشی رو باهاش رنگ میکردم که استفاده بشه و غصه نخوره. از مداد قرمز هم خوشم نمیومد، چون بهم احساس این دخترهای سلیطه‌ای رو‌ میداد که هیچی سرشون نمیشد و فقط بلند بلند حرف میزدن و به آدم می‌پریدن. کسکش‌ها هیچوقت هم به حرف‌های منطقی گوش نمیدادن و فقط جیغ میزدن. اه. ولی سبزها، سبزها به نظرم خیلی بامزه می‌اومدن، از این‌هایی که حال آدم رو خوب میکنن و عالم و آدم دوستشون دارن. آبی برای من رنگ فکر کردن بود. آدم عاقل، با عینک مربعی و کم‌حرف. اما آبی آسمونی به نظرم خیلی بی‌عرضه بود، نمیدونم چرا. طیف‌های مختلف بنفش‌ رو خیلی دوست داشتم و فکر میکردم اگه خودم مدادرنگی بودم، بنفش میشدم. هم قرمز، هم آبی. مخلص کلام؛ به این فکر میکنم که یک بار، آخرین باری بود که مداد رنگی‌هام رو اینجوری میشناختم و گرفتمشون دستم و قطعا هم نمیدونستم که آخرین‌باره. از اون روز به بعد، احتمالا اولین جرقه‌های بزرگ شدن برای من رخ داده. چه بلایی سرشون اومد؟ انداختمشون دور؟ گم شدن؟ چیکارشون کردم؟ نمیدونم. ولی فکر کنم الان تازه دارم میفهمم که بزرگ شدن، چجوری رنگ زندگیم رو از بین برد.

هی همه میگن غمت نباشه دنیا دو روزه. کی گفته دنیا دو روزه؟ من میگم سه روزه. اون یه روز اضافه رو هم میخوام ناراحت باشم و اتفاقا غمم هم باشه. میخواید کیرم رو بخورید حالا؟

شاهکار جدیدم در فراموشی اینه که قرص رو میذارم تو دهنم و بعد میرم سراغ کارهای دیگه و یادم میره آب بخورم که قرص بره پایین. همین روند رو ادامه بدم و نفس کشیدن رو هم فراموش کنم عالی میشه

برنامه؟ باز نکردن اینستاگرام تا چهلم متیو پری.

این فلسطینی‌ها مگه طبق گفته‌ی خودشون همش در حال جنگ و خونریزی و تیکه‌تیکه شدن نیستن؟ پس کی وقت میکنن تو تمام شبکه‌های اجتماعی کامنت‌های کسشر بذارن؟ فری پلستین و کیر خر مادرجنده برو بمیر دیگه اگه راست میگی.

👍

گذر کردن یک مرحله‌ی خیلی مهم تو زندگی هر آدمیه که برای بنده از مرحله تبدیل به حرمله شده.

اگه مالکان ساچِلدو و املاک اسب رو میشناسی تو دوست خوب منی👍

وای نمیتونم=)))))))))))))) آخه این برره‌بازی‌ها چیه؟=))))))}£}}£¥}}}}`

صداسیما :)))))))))))))) _Noname_ @uttweet

هرچی جلوتر میریم شباهت‌ها با برره آشکارتر میشه.

🎥 گفتگوی تند دانشجویان بسیجی با وزیر علوم؛ ما با کسی تعارف نداریم، دست‌بالا صحبت نکنید، ما سرباز خمینی هستیم 🔸 وزیر علوم خطاب به دانشجویان بسیجی: این رفتارها شان بسیج دانشجویی نیست. چرا شما به خود حق می‌دهید اینگونه رفتار کنید، اما کسانی دیگر همین رفتار را بکنند به آنها می‌گویید اغتشاشگر. -baamdadeno- @uttweet

سلامتی. ذوقمون مرده.

سعدی یه غزل بسیار زیبا داره که چند بیت اولش بدین شرحه: «سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی به چه دیر ماندی ای صبح که جان من برآمد بزه کردی و نکردند مؤذنان ثوابی نفس خروس بگرفت که نوبتی بخواند همه بلبلان بمردند و نماند جز غرابی» (انقدر قشنگ بود دوباره حین نوشتنش قلبم گرفت😩) حالا حبیب توی این آهنگ میگه: «سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی تو خود آفتاب خود باش و طلسم کار بشکن بسرای تا که هستی، که سرودن است بودن به ترنمی، دژِ وحشت این دیار بشکن» همون مصراع رو آورده ولی با منظور متفاوتی. نمیدونم چرا گفتم ولی به نظرم قشنگ بود گفتم شما هم بدونید. نمیدونم این نیاز آدمیزاد برای به اشتراک گذاشتن چیزهایی که سر ذوقش میارن از کجا میاد واقعا.

آره سکس خوبه ولی تا حالا با شخص منطقی‌ای که در برابر فهمیدن مقاومت نمیکنه بحث کردی؟

وایتکس رو‌ از کابینت درمیارم