Do0or az khaneh

دوست‌داشتنی بودن بهت اعتماد به نفس میده. قوی بودن هم. @MAHHnote

گاهی هم دوست داشتن بعضیا، حس احمق بودنِ تو رو بهشون القا می‌کنه فقط.. @MAHHnote

احمق بودن آدما ربطی به زیبایی و زشتی‌شون نداره. به شکل زندگیشون چرا. @MAHHnote

اعتماد به نفس پایین داشت، شاید چون فقط سکس نداشت.. @MAHHnote

دلتنگ شدن برای کسی که دوسش داری حرمت داره، بالا رفتن هورمونات نه. @MAHHnote

ج‌ق هیچ‌وقت جای تتهایی رو پر نمی‌کنه، دلتنگی رو هم رفع نمیکنه، گاهی اما فقط آروم‌ترت می‌کنه تا به خودت زمان بدی، به اون هم.. @MAHHnote

پر از هیجانِ سکس‌ی که روزهاست با ج‌ق سعی داره رفعش کنه و نمیشه. پسر ۱۹ساله ی تنهایی که قراره فردا با اولین دوست دخترش بخوابه.. @MAHHnote

یکی از بزرگ‌ترین دلایل دلتنگی‌ه، نداشتن سکس. @MAHHnote

آدما همیشه تمایل ندارن چهره‌ی فیک شون رو نشون بدن. گاهی تویی که چهره‌ی فیکشونو انتخاب می‌کنی، چون احتمالا واست خوشایندتره. حتی گول زدن خودت. @MAHHnote

مثل سکس می‌مونه، پر از کنکاش برای چیزی که نمی‌دونی هست یا نه، پر از هیجان از ناشناختنی هایی که بودنشو زیر سوال می‌بره، پر از حس خواستن و بودن، همه‌ی "اولین‌"هایی که تجربه می‌کنی.. @MAHHnote

هرگز نمی‌تونی " جوّ "ی که "حضورِ تو" در هر جا ایجاد می‌کنه رو "تظاهر" کنی.. @MAHHnote

آغوشِ تو هرگز برایم تکرار نخواهد شد، حل می‌شوم در تو.. @MAHHnote

با "خودِ واقعی‌ش" شروع شد. با همه‌ی شناختنی‌ها و ناشناختنی‌هایی که داشت و همه‌ی چیزهایی ک از خودش بهم نشون داد. خود واقعی‌ای که شاید سال‌ها بود. و حتما تو چشم بقیه بزرگ، عجیب و پر از انرژی و هیجان و حتی شاید ناهنجار.. و بارها زیر سوال رفت که چرا؟ و هربار سرکوب می‌شد و هر بار بیش از قبل اعتماد به نفس از دست داده‌ش رو از دست میداد.. در جامعه‌ای که زن باید آروم باشه، شرم داشته باشه، صدای خنده شو کسی نشنوه، خانم باشه!! "خودِ واقعی بودنت" گاهی فقط آرزوهاته، تلاشته، تصمیمته، حتی فکرته برای حال خوب و زندگی خوب گاهی "خود واقعی بودنت" فقط وقتیه که میذاری برای بودن و زندگی کردن، برای خوشحال بودن و جنگیدن، برای یه شروع دوباره یا زندگی تازه.. و درست همین‌جاها که سرکوب میشه، می‌شه تناقض! احتمالا چون نمیشه "تو" یی که تاحالا حال دلت یا زندگیت خراب بوده بخوای که آدمِ گذشته‌ی درونت رو فراموش کنی و از اول شروع کنی، بخوای از این به بعد خوشحال باشی و زندگی کنی ، از این به بعد خوب باشی و برنامه داشته باشی، از این به بعد بخوای برای بودنت و زندگیت بجنگی اما نگران همه‌ی اون نگاه‌ها و سرکوب شدن‌ها نباشی.. حالاست که میشی متناقض، و حتی شاید متظاهر. میشی غیر قابل اعتماد، و تناقض ها شکل پر‌رنگ‌تری می‌گیره .. می‌شی آدمِ فِیکی که حالا از پوسته‌ی تظاهر بیرون اومده و منزوی و گوشه گیر، افسرده و آروم، بی انگیزه و بازنده نشسته و به همه ی زشتی های دنیا چشم دوخته .. @MAHHnote

یه روز اون اولها، که بیشتر در مورد اصول و منطق و چرایی یک رابطه صحبت میشه، بهم گفت که وظیفه شدن چیزها تو رابطه دورش میکنه از ایجاد رابطه با آدمها.. و چیزها رو حسِ خوب دادن به آدمها، مراقبت از آدمها، محبت کردن به آدمها، سکس با آدمها و حتی ارضا کردنِ آدمها میدونست. نمیخواست هیچکدوم از اینها رو انجام بده بخاطرِ وظیفه ای که "در رابطه بودن" بر دوشش میگذاشت.. @MAHHnote

انتخاب بین دو دسته از آدمای مهم زندگی سخته، یه دسته اونایی که همیشه با معرفت بودن و کنارت موندن، پشتتو خالی نکردن، اما فکرشون با تو همسو نیست و رفتارهاشون خلاف میل توئه و اونایی که هیچوقت معرفت نداشتن، کنارت نموندن، اما درصد بیشتری از رفتارهاشونو می‌پسندی افکارشونو بیشتر قبول داری و از هرکدوم از کرایتریای یک رابطه‌ی درست۵۰درصدو حداقل دارن.. @MAHHnote

تاثیر هورمون‌ها روی رفتار آدما واضحه، اما نسبت دادن هر رفتاری به اون‌ها اشتباه.. @MAHHnote