کافه رافا
Open in Telegram
"رافا" به زبان گیلکی،چشم به راه و منتظر. ۱۷ ساله شد، شعبه دیگری نداره ☕️🍫☕️ آدرس ; رشت، پارک شهر روبروی سازمان آب... تلفن33368684. اینستاگرام ☕️🍫☕️: rafa.coffeeshop Admin: @aliii3Aa
Show more322
Subscribers
No data24 hours
-17 days
-230 days
Posts Archive
322
اون هیچوقت گولت نزد، تو همیشه میدونستی اون چجور آدمیه و بازم عاشقش بودی…
🎬Game of Thrones
@rafaacafe
322
«جای آخرین رد پایت را هم
برف پوشاند.
تو رنج عشق را
به معصومیت این زمستان ببخش.»
"جودت کارال"
ترجمه سیامک تقیزاده.
@rafaacafe
322
بهرام بیضایی ادیب، نویسنده و کارگردان بزرگ سینما و تئاتر ایران درست در سالروز تولدش روی در نقاب خاک کشید و جامعه هنری، ادبی و فرهنگی ایران را در سوگی سنگین فرو نشاند، بیضایی هرچند اغلب بخاطر فعالیتهای سینمایی و تئاتر شهره گردیده است اما بلاشک از بزرگترین چهرهای اهل قلم ایران معاصر است که بعدها و آیندگان بیشتر قدر و قیمت ادبی وی را خواهند شناخت، وی اصالتا از خاندان بزرگ فرهنگ ور بیضایی کاشانی بود که دارای چهرهای بزرگی در عرصه ادبیات و فرهنگ بوده اند،امید که روزی فرا رسد جامعه بیشتر قدردان چنین چهرهای فرهیخته ای در زمان حیاتشان باشد و در غربت و دور از میهن عمرشان به پایان نرسد، یاد و خاطره این هنرمند بزرگ تا همیشه گرامی باد.
روزی باشد که فنا بیاید!
روزی باشد که دیوارها نایستد!
روزی باشد که پاکی آماج تهمت شود!
روزی باشد که دروغها راست به نظر آید،راستها دروغ!
روزی باشد که جای راستی نباشد!
چشمه ی اشک شما خشک نشود!
وتشویش قلب شما کاستی نگیرد!
روزی باشد که راستی به هزار دست بمیرد،
روزی باشد که راستی خود را به آتش بیفکند!
روزی که آن امروز است.
ندبه/
"بهرام بیضائی"
@rafaacafe
322
تو از کل جدا نیستی.
تو با خورشید، زمین، هوا یکی هستی. تو زندگی نداری. تو خود زندگی هستی.
"اکهارت توله"
@rafaacafe
322
- جای مورد علاقت کجاست؟
+جای مورد علاقه ندارم
آدم مورد علاقه دارم
هر جا با اون باشم
میشه جای مورد علاقم...
@rafaacafe
322
تو را مینگرم تا کنارم بنشینی
و دستهایت را در گیسوان من
نهان سازی
چون نسیم
چون راز جهان...
"بیژن الهی"
@rafaacafe
322
«آواز ترانههای غمانگیز را
بگذارید زنان زیبا بخوانند
این سه درد وقتی کنار هم میایستند
کامل میشوند؛
زن، زیبایی و ترانه.»
"شکری ارباش"
@rafaacafe
322
«دارم یاد میگیرم
صدای پاهایم را دوست داشته باشم،
وقتی از چیزهایی که برای من نیستند،
دور میشوم.»
@rafaacafe
322
من نیامدهام با تو باشم،
من آمدهام تو باشم.
هیزم آتش نمیگیرد
آتش میشود..!
"علیرضا روشن"
@rafaacafe
322
کیا رستمی میگه: "در گلایه کردن میل به آشتی هست.اما وقتی دیگه نمی رنجیم معنیش این نیست که قوی شدیم،معنیش اینه چیزی به پایان رسیده."
@rafaacafe
322
متاسفانه کریس ریا خواننده افسانهای سبک راک ساعاتی پیش در
سن 74 سالگی آسمانی شد 💔
صدایش تا ابد ماندگار
13 اسفند 1329
1 دی 1404
Teh Road To Hell 🎶
Chris Rea
@rafaacafe
322
پیشترها، تنها اتفاق سرد سال
زمستان بود
اما اکنون
هم انسانها سرد اند و هم دلهایشان...
جاهد ظریف اوغلو؛
ترجمه ی سیامک تقی زاده
@rafaacafe
322
"رها"...
قطعهای از جنس رهایی؛ ساختهی سینا بطحایی، آهنگساز و نوازندهی ایرانی که در سبک Fusion ، موسیقی ریشهدار شرق را با بیان مدرن و معاصر پیوند میزند.
«رها» یادآور شب یلداست؛ بلندترین شب سال، جایی که تاریکی به اوج میرسد تا نور، آرام و قطعی، پیروز شود. موسیقیای برای دلهایی که به رهایی، امید و روشنایی ایمان دارند..
✨لذت ببرید و ..
✨شب یلداتون سرشار از نور، شادی و امید ...🍉
@rafaacafe
322
مادرم بَختْ بُدَه است و پدرمْ جود و کَرَم
فَرَح اِبْنُ الْفَرَح اِبْنُ الْفَرَح اِبْنُ الْفَرَحَم
هین که بَگْلَربَکِ شادی به سعادت بِرَسید
پُر شُد این شهر و بیابانْ سِپَه و طَبْل و عَلَم
گَر به گُرگی بِرَسَم یوسُفِ مَهْ روی شود
در چَهی گَر بِرَوَم گردد چَهْ باغ اِرَم
آن کِه باشد زِ بَخیلی دلِ او آهن و سنگ
حاتِمِ وَقت شود پیشِ من از جود و کَرَم
خاک چون در کَفِ من زَر شود و نُقرهٔ خام
چون مرا راه زَنَد فِتْنه گَرِ زَرّ و دِرَم؟
صَنَمی دارم گَر بویِ خوشش فاش شود
جانْ پَذیرد زِ خوشی گَر بُوَد از سنگْ صَنَم
مُرد غَم در فَرَحَش که جَبَرَاللّهُ عَزاک
آنچُنان تیغ چگونه نَزَنَد گَردنِ غَم؟
بِسِتانَد به سِتَم او دلِ هر کِه خواهد
عَدْل ها جُمله غُلامانِ چُنین ظُلْم و سِتَم
آن چه خال است بر آن رُخ که اگر جِلْوه کُند
زود بیگانه شود در هَوَسَش خالْ زِ عَم
گفتم اَر بس کُنم و قِصّه فروداشت کُنم
تو تَمامَش کُنی و شَرح کُنی گفت نَعَم
"مولانا"
شب «چلّه» مبارک ♥️
@rafaacafe
322
آخرین روز آذر که میرسد،
انگار تقویم مکث میکند…
نه عجلهای برای رفتن دارد،
نه دلی برای ماندن.
آذر، با تمام سرمای آرامش،
با شبهایی که زودتر میآمدند
و دلهایی که دیرتر گرم میشدند،
آهسته چمدانش را میبندد.
چیزی شبیه یک خداحافظی بیصدا
در هوای عصر پخش میشود.
آخرین روز آذر
روز جمعبندیِ دل است؛
نگاه میکنی به خودت و میبینی
چه چیزهایی سردت کرد،
چه آدمهایی گرمت نگه داشتند
و چه امیدهایی،
زیر برفِ تردید دفن شدند
اما نمردند…
این روز، نه غمگین است،
نه شاد؛
فقط صادق است.
میگوید:
گذشت…
اما تو هنوز اینجایی،
با دلی که تجربه کرده
و نگاهی که آمادهی فصل بعد است.
آخرین روز آذر
به ما یاد میدهد
هر پایانی
میتواند
آرام،
محترمانه
و پر از امید باشد.
سلام
به امید روزی سرشار از موفقیت و شادی و نشاط توام با سلامتی و لبریز از موفقیت برایتان...
@rafaacafe
