چیک

خوشم که عمر گرانمایه را تباه نکردم به جز شراب نخوردم، به جز گناه نکردم به غیر تاک نشانان نشان کس نگرفتم به غیر ساقی مجلس به کس نگاه نکردم بجز ضیافت مستی بجز پیاله پرستی خدا گواه نرفتم خدا گواه نکردم اگر چه توبه نمودم ولی چو خواجه نبودم که صبر تا شب عید و هلال ماه نکردم به جرم دامن پاکم اگر به بند فتادم برادرانه کسی را فرو به چاه نکردم! هزار بار اگر مست آب رز شدم اما برای مرتبه ای آب زیر کاه نکردم سیاه مست شدم لیک دل سیاه نبودم به زهد روز کسی را شب سیاه نکردم اگر نماز شکستم به پای جام نشستم قسم به عالم مستی که اشتباه نکردم 🖋️مهدی ملکی