ادوین قاسمی

⁨ ثبت‌نام دوازدهمین دوره آموزشی لوگولرن شروع شد دوره آموزشی دیزاین لوگو و هویت‌بصری . چهارده جلسه - یک‌شنبه‌ها و چهارشنبه‌ها ساعت هجده تا بیست شروع دوره: هفته دوم آبان‌ماه مهلت ثبت‌نام: تا زمان رسیدن به سقف ثبت‌نام ۳۰ نفر . شهریه آنلاین: دو قسط ۳.۶۰۰.٠٠٠ تومانی (جمعا ۷.۲۰۰.٠٠٠ تومان) یک قسط هنگام ثبت‌نام و قسط بعدی به فاصله یک ماه . سوال بیشتر و ثبت‌نام در تلگرام این شماره: @edwin_crm⁩ 🟢 سرفصل‌های دوره لوگولرن: آشنایی با خطوط مختلف آشنایی با رسم‌الخط فارسی آشنایی با ساختار هندسی حروف قواعد بازی با حروف اتودزنی دستی معنادهی ساده‌سازی قواعد طلایی کار با گریدهای مختلف تایپوگرافی آزاد تناسبات ترکیب بندی اجرای نرم‌افزاری لوگو نمادگزینی تلفیق

روایت رامبد جوان از فعالیت‌های تبلیغاتی که انجام داده خیلی جذاب و شنیدنی بود. از کانال یوتیوب تاریخ تبلیغات ایران برداشتم کاری از علیرضا ربیعی‌‌راد https://youtu.be/gQUYvAOS4pI?si=4gqtt16UL2VQfAd9 ترجیحا از یوتیوب ببینید که ویو بخوره براشون

امروز اتفاقی این ویدئو رو دیدم که یه نکته جذاب داره میگه: اینکه خیلی از برندها وقتی می‌خوان محصولشون رو متفاوت نشون بدن، سریع می‌رن سراغ کلمه‌ی «Premium». اما واقعاً چی باعث می‌شه یه محصول پریمیوم به نظر برسه؟ صرفاً قیمت بالاتر، بسته‌بندی شیک‌تر یا استفاده از چند تا کلمه‌ی قلنبه‌سلنبه توی تبلیغات، محصول رو پریمیوم نمی‌کنه. پریمیوم بودن باید توی خود تجربه‌ی محصول دیده بشه؛ از طراحی و جزئیات گرفته تا کیفیت و حسی که در نهایت به مخاطب منتقل می‌کنه. به نظرم یکی از اشتباهات رایج برندها اینه که به‌جای اینکه تفاوت واقعی بسازن، فقط از تفاوت حرف می‌زنن. یه مثال باحال می‌زنه: برای تبلیغ یکی از لوکس‌ترین ماشین‌های دنیا، به‌جای اینکه بنویسن «خیلی ساکته»، فقط گفتن: «در سرعت ۶۰ مایل بر ساعت، بلندترین صدایی که داخل ماشین شنیده می‌شه، صدای ساعته.» همین یک جمله خیلی بیشتر از «لوکس و آرام» بهت حس ماشین رو منتقل می‌کنه. به نظرم تو تبلیغات، به‌جای اینکه بگی چی هستی، باید نشون بدی چرا هستی. نگو «سریع»؛ بگو هر روز دو ساعت وقت ذخیره می‌کنه. نگو «بادوام»؛ بگو بعد از افتادن از ارتفاع دو طبقه هنوز کار می‌کنه. نگو «مورد اعتماد»؛ بگو چند هزار نفر سال‌هاست ازش استفاده می‌کنن. مخاطب به کلمات بزرگ اعتماد نمی‌کنه؛ به جزئیات واقعی چرا.

برنامه دیشب پرگار از شبکه فارسی بی‌بی‌سی موضوع جالبی داشت. دو مهمان رو دعوت کرده بود از دو سر طیف موافق و مخالف آگاه‌مندی هوش‌مصنوعی. صحبت‌های جالبی رد و بدل شد گفتم بذارم شما هم گوش کنید.

اگه به برندینگ و هویت بصری علاقه داری، این مسترکلاس رو از دست نده. محسن عسگری عزیز توی «دیدار اسپیس» از «ایدهٔ برند تا یک هویت بصری منسجم» رو آموزش می‌ده. توی این دوره می‌فهمید هویت بصری فقط لوگو نیست؛ مجموعه‌ای از عناصریه که مخاطب برند با چشم می‌بینه: لوگو، لوگوتایپ‌ها، پترن‌ها، پالت رنگی، اوراق اداری، بسته‌بندی، لایوت‌های سوشال مدیا و هر چیزی که در معرض دید مخاطبه. همه این‌ها رو با تمرین و تکرار یاد می‌گیرید و در نهایت در قالب یک برندبوک خروجی می‌گیرین. اطلاعات کامل و ثبت‌نام از اینجا: www.didar.space هماهنگی با خانم فاطمه عاصم: ۰۹۹۰۹۱۳۱۶۲۳

لایبرری سواچ‌های پنتون برای ایلستریتور همونطور که می‌دونید ادوبی و پنتون، چند سالیه قراردادشون رو فسخ کردن و دیگه توی ایلستریتور لایبرری پنتون نداریم. ملت دزد دغل‌باز اومدن درست کردن دونه دونه لایبرری رو ساختن. هیر یو آر

یه نکته/نصیحت ریز آخر شبی: من و علی شیردستیان منتور بیست و چند تا جوون با استعداد و خوش‌آتیه هستیم که ماه به ماه از مسیر پیشرفتشون لذت می‌بریم. هرکسی که بخواد وارد پروسه منتورینگ ما بشه همون اول باهاش مصاحبه می‌کنیم و یه قانون می‌ذاریم: «هیچ روزی نباشه که هیچ کاری نکرده باشید.» یه مفهومی هست به نام «Non-Zero Day» یا روزِ بدون صفر. یعنی چی؟ یعنی قرار نیست هر روز بترکونید. خیلی روزا آدم خسته‌ست یا بی‌حوصله، اما قانون اینه که تو بدترین حالت هم نباید امتیاز اون روزتون «صفر» بمونه. توصیه من: حتی اگه از خستگی دارید می‌افتید، فقط پنج دقیقه وقت بذارید. دو تا نمونه کار خوب ببینید، یه اسکچ و خط‌خطی کوچیک روی کاغذ بکشید، یا حتی یه مطلب کوتاه بخونید. نذارید «زنجیره مداومت» پاره بشه. همین قدم‌های میلی‌متری، موتور ذهنتون رو روشن نگه می‌داره و تو بلندمدت معجزه می‌کنه. پس: روزِ «صفر» ممنوع!

اینم تیزر اون دوره آفلاین بود که زحمت موزیک تیتراژش رو علی شیردستیان کشید. زنگ زد بهم گفت می‌خوای واسه هم‌مسیر یه موزیک بخونم برات؟ گفتم آره. گفت یه چیزایی در موردش بهم بگو. خیلی خلاصه یه اطلاعاتی در موردش دادم اند گس وات؟ سه ساعت برام موزیک رو فرستاد. پرام ریخته بود. واسه ضبط این دوره آفلاین حدود ۲۰ روز توی جنگل زندگی کردیم. متریال تدریس رو همونجا عکاسی می‌کردیم و روش درس می‌دادم. یه تیم ۵ نفره فوق‌العاده که الان هر کدومشون یه گوشه سینما و تلویزیون مملکت رو دستشون گرفتن همراهیم کردن.

یادمه اون زمان یه آلبوم معروفی بود از دی‌جی الیگیتور می‌خواستم دانلودش کنم. آخر شب (که دیگه مطمئن بودم تلفن خونه زنگ نمی‌خوره که اینترنت قطع بشه) زدمش روی دانلود. صبح که برای مدرسه بیدار شدم دیدم ترک آخرش دیگه آخراشه دانلود شه. واستادم تموم شد، یه ترکش رو گوش کردم انرژی گرفتم بعد رفتم مدرسه.

حالا اینا به کنار. من گرافیک رو زمانی شروع کردم که اینترنت دایال‌آپ داشتیم. با سرعت ۵۶ کیلوبایت بر ثانیه! طبیعتا دیدن ویدئو توی یه سایتی مثل یوتیوب اون زمان یه شوخی زشت بود. حتی اون زمان هم که دوران اوج رواج این کتاب‌های آموزشی نرم‌افزارها بود بازم به نظرم آموزش دیدن نرم‌افزار از روی کتاب یه کار بلاهت‌بار بود. اصلا درک نمی‌کردم اونایی که از روی خوندن کتاب نرم‌افزار می‌خواستن یاد بگیرن رو.

امروز دیدم توی یه بازارچه تلگرامی لوازم وسایل گرافیکی اینو یه نفر آگهی کرده و قیمت زده که یکی بیاد ازش بخره. واقعا پرام ریخت. من یه دوره آفلاین با هزینه‌های سرسام‌آور ضبط کردم که ورژن فتوشاپم ۲۰۲۱ بود. دیگه فروشش رو توی سال ۲۰۲۳ متوقف کردم چون دیگه اطلاعاتش اوت-دیتد شده بود به نظرم.

⁨ ثبت‌نام دوره دهم مکعب شروع شد ❤️ - شنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها ساعت ۱۸ تا ۲۰ - امکان پرداخت در سه قسط ۲.۴ میلیون تومانی - کلاس آنلاین و زنده‌ست ولی ویدئوی جلسات ضبط و تقدیم میشه - هیچ پیش‌نیازی لازم ندارید به جز انگیزه شروع شروع کلاس از نیمه دوم مهرماه طول دوره: حدود ۴ ماه سرفصل‌ها: - مبانی گرافیک دیزاین - اصول لی‌اوت - مبانی رنگ و نور - شخصیت‌شناسی فونت - آشنایی با ابزارهای هوش‌مصنوعی - آموزش فتوشاپ و ایلستریتور ثبت‌نام: @edwin_crm

تمرین‌هایی که پیش بزرگمهر انجام می‌دادم رو خیلی دوست دارم. واقعا لذت‌بخشه طراحی دستی.

رفقا می‌دونم شرایط اصلا اون چیزی نیست که آدم دلش بخواد. وضعیت سخت و سنگین اقتصادی، هجوم هوش‌مصنوعی به امور ابتدایی گرافیک و... اما این وضعیت با سرعت بالای پیشرفت قابل جبرانه. وقتی شرایط سخته ننشین، با سرعت بالاتر بدو. مسیر پیشرفت اولش سنگ‌لاخه، شیبش زیاده. اما بهتون این نوید رو میدم که یواش یواش مسیرش هموارتر و نشیب میشه. طاقت بیارین و ننشینید.

من خودم شرمنده این اوقات از دست رفته میشم. اون وقت می‌بینم کلی هنرجو و منتورپذیر داریم که اون‌ها از من خیلی خیلی بدترن. یعنی به طور ویژه مشغول از دست دادن زمان هستن. انگار نه انگار که باید با سرعت خیلی خیلی زیاد مشغول پیشرفت باشن. یه جوری که اگه ازشون بپرسی شغلت چیه؟ می‌تونه بگه من «از دست دهنده زمان» هستم.

کانال بزرگمهر حسین‌پور رو نگاه می‌کنم از دست خودم عصبانی میشم. من حدود ۲ سال پیش بزرگمهر شاگردی کردم. جزو عمرم حساب نمیشد وقتایی که توی آتلیه کنار دستش می‌نشستم. از نظر من روی یه قله دست نیافتنی از طراحی دستی نشسته. (نه از اون قله‌هایی که بهش نزدیکیم!) بعد با این وضعیت، هر روز و هر لحظه که بیکار میشه یه کاغذ برمیداره و تمرین می‌کنه. تمرین‌هایی که باید ببینی! هرکدومش یه اثر هنریه. بعد اون موقع من کلی زمان در طول روز دارم که بیخود و بی‌جهت از دستشون میدم.

زندگی ام خوشایندم نبود،بنابراین دوباره آفریدمش... _کوکو شنل _مادمازل شنل _سی. دابلیو گورتنر