کافه فلسفه ما

یکی از آموزه‌هاي قدیس آوگوستینوس که کلیسا هیچ گاه رسماً نپذیرفت، ولی پیامدهایی بلند مدت و از بسیاری جهات اندوه بار داشت، اصل تقدیر ازلی او بود. به موجب این عقیده ... ارواحی که به جهنم می‌روند، آن‌هایی هستند که خداوند به نفع آن‌ها مداخله نمی‌کند.  پس لعنت شدگان، طبق مشيت خدا  لعنت شده‌اند. این آموزه در قرن‌های بعد، وسیله توجیه سوزاندن و شکنجه بسیاری از مرتدان گردید ...  این یک نمونه از نظریه پردازیهای فلاسفه است که برای توجیه کشت و کشتار جمعی مورد استفاده قرار گرفته است- مارکسیسم نمونه دیگری است. 《سرگذشت فلسفه،  براین مگی》 @ourcafephilo

قلمرو تبلیغات و روابط عمومی و قلمرو سیاست، که امروزه به نحو وثیقی با یکدیگر مرتبط اند، پر از نمونه‌هایی آن چنان تمام عیار از حرف مفت اند که می‌توانند در زمرهٔ مثال‌های اعلای غیرقابل مناقشه و کلاسیک این مفهوم باشند... شخصی که برای پیش بردن کارش می‌پذیرد که حرف مفت بزند آزادی خیلی بیشتری دارد. تمرکز او بر دورنما و کلیت است، نه بر امر جزئی. 《در باب حرف مفت، هری فرانکفورت》 @ourcafephilo

ویژگی مهم هدایت زندگی کامل و پربار، پرورش مداوم شگفتی و حیرت خودمان است که درک ما را از جزئی بودن دانش خود و معماهای بی پایان وجود شکل می‌دهد. 《 پرسشگری و گفتگو با کودکان و ...، جانا مور لون، مترجم: #مرتضی_براتی 》 @ourcafephilo

یکی از موانع معنادار بودن زندگی این است که احساس می‌کنیم برای رسیدن به چیزهای مهم وقت داریم. متوجه می‌شویم سرچشمه معنای زندگی کجاست، اما در تمرکز بر‌ آن‌ها اضطراری نداریم، چون همیشه فکر می‌کنیم ،فردا یا آخر ماه یا سال بعد به سراغش خواهیم رفت. این تصور مبهم را داریم که زمان نامحدود است. 《معنای زندگی، آلن دوباتن》 @ourcafephilo

دوست من، وقتی پشت تریبون برای جلب آرای مردم تقلا می‌کنی آیا فراموش می‌کنی که ارزش نهایی کل این حرفها چقدر است؟ «نه؛ ولی این مسئله به نظر مردم بسیار مهم است. 《تأملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo

دانشگاه‌ها و کرسی‌های فلسفه، تابلوی تبلیغاتی و نمای ظاهری حکمت اند، اما در این‌جا هم، حکمت از حضور معذور است و آن را در جای دیگر می‌توان یافت. صدای ناقوس، ردای کشیشان، رفتار پارساگونه و کردار تصنعی نیز تابلوی تبلیغ و ظاهر دروغین عبادت است. باری باید گفت که تقریبا همه چیز در جهان گردویی پوک است: به ندرت می‌توان مغز را در پوستش یافت، بلکه مغز در جای کاملاً دیگری است و غالبا به طور تصادفی پیدا می‌شود. 《در باب حکمت زندگی،  آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

با آن‌که همه‌ ادعا می‌کنند می‌خواهند در ورودی بهشت را پیدا کنند، بیشتر افراد درست از مسیرهایی مي‌روند  که به جهنم منتهی می‌شود. 《پرسش‌های بزرگ، لو مارينف》 @ourcafephilo

هدف فلسفه پرورش باورهای عقلانی و واقع‌بینانه است نه "تلاش برای مثبت اندیشی". تحقیقات اخیر روان‌شناختی نشان می‌دهد افرادی که قادر به پذیرش افکار و احساسات ناخوشایند هستند، بدون اینکه تحت تأثیر آن‌ها قرار گیرند، نسبت به افرادی که سعی می‌کنند از طریق راهبردهایی مانند مثبت اندیشی سعی در پرت کردن حواس خود یا اجتناب از چنین تجربیاتی داشته باشند، تاب آورترند. 《فلسفه رواقی و هنر شادکامی، دونالد رابرتسون، مترجم: مرتضی براتی》 @ourcafephilo

هر انسانی دیر یا زود رنج می‌کشد، بنابراین پرسش اصلی این نیست که رنج خواهید کشید یا خیر، بلکه پرسش این است که از چه چیز رنج خواهید کشید. پرسش به مراتب مهمتر این است که از چه راهی در پی کاستن رنجتان خواهید بود. 《پرسش‌های بزرگ،  لو مارينف》 @ourcafephilo

بهترین متاعی که جهان در اختیار دارد و می‌تواند به ما عرضه کند، زندگی بی رنج، آرام و تحمل‌پذیر است و توقعات خود را محدود می‌کنیم تا با‌ اطمینان بیشتر به این‌ها واقعیت ببخشیم؛ زیرا مطمئن‌ترین راه برای این‌که شوربخت نشویم، این است که نخواهیم بسیار خوشبخت باشیم. 《در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

خوشبختیِ حقیقی، تنها از درون و از چیزی سرچشمه می‌گيرد که تحت کنترل انسان است، نه از مسائلی که بداقبالی، می‌تواند آن‌ها را نابود کند. 《تاریخچه فلسفه، نايجل واربرتون》 @ourcafephilo

یکی از بارزترین وجوه فرهنگ ما این است که حرف مفت درش خیلی زیاد است. همه این را می‌دانند. هر کدام از ما در این قضیّه سهم خودش را دارد  ... فهم روشنی نداریم از این که حرف مفت چیست چرا این قدر زیاد است یا چه کارکردهایی دارد. 《در باب حرف مفت، هری فرانکفورت》 @ourcafephilo

دیگر نمی‌توانی امیدوار باشی که عالم شوی؛ ولی می‌توانی‌جهل خود را کاهش دهی. می‌توانی بر لذت‌ها و دردها غلبه کنی. می‌توانی از دام شهرت برهی؛ می‌توانی بر افراد احمق و ناسپاس خشم نگیری و حتی با آن‌ها مهربان باشی. 《تاملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo

افکار منفی مانند یک فیل وحشی در ذهن ما وارد می‌شوند و آرامش و سكون ما را در کمترین زمان از بین مي‌برند ... افکار ویرانگر، نوعی نارسایی خودایمنی بدن ذهنی است. 《پرسش‌های بزرگ زندگی، اُم سوامی》 @ourcafephilo

اغلب از این امر در شگفت می‌مانم که هر انسانی با آن که خود را بیش از دیگران دوست دارد، به عقاید دیگران درباره خودش، بیش از عقیده خود درباره خویشتن، اهمیت می‌دهد 《تاملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo

هستی ما تا ابد تحت الشعاع دانستن این نکته است که می‌بالیم و به اوج شکوفایی می‌رسیم و روزی ناگزیر پژمرده می‌شويم و می‌میریم 《 خیره به خورشید، اروين د. يالوم》 @ourcafephilo

آیا شرافت روح  صداقت، سادگی، مهربانی و پرهیزگاری خوشایندتر نیست؟ آیا چیزی خوشایندتر از اطمینان و آرامشِ حاصل از تعقل و ادراک و به کار بستن قوه خرد وجود دارد؟ 《تاملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo

مرگ و زندگی، شکست و موفقیت  درد و لذت، فقر و ثروت، و نظایر آن به یکسان نصیب خوب و بد می‌شود. چنین چیزهایی مایه ترفیع یا تنزل نیست. 《تاملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo

هر حرفی را می‌توان مؤدبانه و با ملایمت گفت. می‌توانید درخواست کنید، همه چیز نباید دستوری و آمرانه باشد. ادب در گفتار اولین محل ابراز شفقت است. 《از ذهن انباری به ذهن آگاهی، اُم سوآمی》 @ourcafephilo

چرا با مشکلات خودتان دست و پنجه نرم کنید وقتی می‌توانید تقصیر را گردن کس دیگری بیندازید؟ درست است بهترین راه را نشانتان خواهم داد.  برای چه؟ برای انتخاب لولوخورخوره ای خبیث و قانع کردن پیروان خود به تنفرداشتن از او! 《اوضاع خیلی خراب است، مارک منسن》 @ourcafephilo