همه‌‌‌ی من🌱

این بی‌کلام از غمگین‌ترین‌های تاریخه؛ سازندهٔ این قطعه عاشق یه دختری به اسم «پائولا» بود که دختره در کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ در ورزشگاه سانتیاگو اعدام میشه؛ بعدها که درمورد این اتفاق حرف می‌زنه میگه که: از فردای آن روز به چنان درجه‌ای از افسردگی رسیدم که دیگر دنیا برایم بی‌ارزش شده بود و برای خود آرزوی مرگ می‌کردم... روزی یکی از دوستانم که ماجرای عشقِ من را می‌دانست پیشنهاد داد برای گرامیداشتِ «پائولا» آهنگی بسازم؛ آن موقع بود که من با تمام احساسم  ملودیِ این آهنگ را نوشته و اجرا کردم. #night✨