مانی

گاهی مشکل ما کمبود زمان نیست؛ کمبود تصمیمه. می‌خوای پیشرفت کنی، ورزش کنی، مطالعه کنی، به رابطه‌هات برسی و تفریح هم داشته باشی؛ بعد وقتی نمی‌رسی، فکر می‌کنی مدیریت زمان بلد نیستی. اما واقعیت اینه: همه‌ی چیزهای خوب رو نمی‌شه هم‌زمان داشت. برنامه‌ریزی یعنی فقط انتخاب نکنی «چی انجام بدم»؛ باید تصمیم بگیری چی فعلاً نباید انجام بدم. شاید قبل از مدیریت زمان، باید جرئتِ انتخاب کردن رو تمرین کنیم. پلنر «من به توان صد» هم برای همین ساخته شده؛ برای تبدیل هدف‌ها به اولویت‌های واقعی و قدم‌های قابل انجام. 🌱

برای حل مشکل فونت و بهم‌ریختگی متن‌های فارسی در ابزارهای هوش مصنوعی مثل Claude می‌تونی این اکستنشن‌ها رو روی مرورگرت نصب کنی👇🏻 Persian Right — RTL & Font Changer for AI Chatbots (Chrome): https://chromewebstore.google.com/detail/persian-right-%E2%80%94-rtl-font/fhjfipcjninejjbejpcplejjlkglhmdj FontAra Font Changer (Chrome): https://chromewebstore.google.com/detail/fontara-font-changer/dcjdhicepiklefpimapdkbaeoocniemc FontAra Font Changer (Firefox): https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/fontara-font-changer/ نالیک آکادمی 💙

و یکی از چیزهایی که به من خیلی کمک کرده اینه: همه‌چیز رو مکتوب کنم. چون تا وقتی همه‌چیز فقط توی ذهنته، قضاوتت پره از: «حس می‌کنم...» «فکر کنم...» «شاید من کم‌کاری کردم...» «احتمالاً وقت نداشتم...» ولی وقتی روزها، برنامه‌ها، تصمیم‌ها و نتیجه‌هاشون رو می‌نویسی... حس و حدس تبدیل میشه به DATA. و وقتی دیتا داری، خیلی سالم‌تر می‌تونی تصمیم بگیری: چی بمونه؟ چی حذف بشه؟ چی تغییر کنه؟ و قدم بعدی چی باشه؟

مدیریت زمان فقط مدیریت ساعت‌های روز نیست. گاهی مسئله اصلاً این نیست که «چطوری کارهای بیشتری انجام بدم؟» مسئله اینه که: کدوم کارها اصلاً نباید وارد زندگی من بشن؟ برای استفاده‌ی بهتر از زمانت باید بلد باشی: مرز بذاری با خواسته‌های خودت، مرز بذاری با آدم‌ها، اولویت انتخاب کنی، بعضی چیزها رو حذف کنی، و قبول کنی نمی‌تونی همه‌ی نسخه‌های ممکنِ زندگیت رو همزمان زندگی کنی. و اینجاست که برنامه‌ریزی، دیگه فقط Productivity نیست... توسعه‌ی فردیه. این قسمت به نظرم قلب کل داستانه. ❤️

این نقاشی یه جزئیات خیلی ساده داره که باعث شد دقیقاً برای شهریور انتخابش کنیم… 🌧🗼 و جالب اینجاست که ربطش فقط به هنر نیست؛ به جایی از زندگی مربوطه که مقصد رو می‌دونی، ولی مسیر هنوز واضح نیست. از لینک زیر بخونش 👇🏻 https://maninarimani.com/article/walking-around-to-the-eiffel-tower

https://www.instagram.com/reel/DcVqbnYSgM0/?igsi=MXcyNGxiZXV6cjhxdQ== 🎁 ۱۲ جایزه برای ۱۲ نفر! به چهار نفر اول، یک جلسه‌ی ۳۰ دقیقه‌ای کوچینگ رایگان با متخصص توسعه فردی و برنامه‌ریزی داده میشه. به چهار نفر دوم، ۵۰٪ کمک‌هزینه خرید محصولات وب‌سایت تعلق می‌گیره. و چهار نفر آخر، یک سال اشتراک رایگان اپلیکیشن تحت وب «پلنر من»؛ طراحی تیم مانی رو دریافت می‌کنن. ✨ برای شرکت در قرعه‌کشی، لطفاً بهم بگید: دلیل اینکه ارزیابی هفتگی‌تون رو پشت گوش میندازید یا انداختید چی بوده؟ و در کنارش، یکی از دوستاتون که واقعاً به رشد فردی و پیشرفت شخصی اهمیت میده رو تگ کنید. 🌱 دقت کنید که هم شما و هم دوستی که تگ می‌کنید، باید پیج رو فالو داشته باشید. بچه ها باید برید زیر پستی که لینکش رو اینجا گذاشتم کامنت بگذارید .

سلام به همگی دوستان تیم ما داره یک محصول طراحی میکنه برای صاحبین کسب و کاری که در اینستاگرام هم فروش دارند، که به مدیریت کسب و کار کمک کنند. اگه این پرسشنامه رو پر کنید، به ما کمک بسیار زیادی کردید، ممنونم از وقتی که برای پاسخگویی میزارید. https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfa-dxPV3EZd9tMcqVR1SzQ6rdUbQr-0Zs9DBcceaOKZMooeQ/viewform?usp=publish-editor

گاهی قبل از اینکه برای فصل بعد برنامه بریزیم، باید بفهمیم فصل قبل چه بلایی سرمون آورد، چه چیزی بهمون یاد داد و کجای مسیر، خودمون رو جا گذاشتیم. صفحه‌های پایان فصل «من به توان صد» کمک می‌کنن فقط کارهات رو مرور نکنی؛ خودت، احساساتت و الگوهای تکراری‌ات رو هم ببینی.

وقتی اوضاع از کنترلت خارج می‌شه، ذهنت دنبال بهانه می‌گرده یا یک راهِ هرچند کوچیک؟ مشکل‌محور بودن یعنی تمام تمرکزت روی چیزهایی بمونه که نمی‌تونی تغییرشون بدی؛ راه‌حل‌محور بودن یعنی وسط همون شرایط بپرسی: «الان چه کاری از دست من برمیاد؟»

ویتامین می‌خری که منظم بخوریش…  بعد سه هفته بعد می‌بینی نصف شیشه هنوز مونده. 👀 یه روز یادت میره.  یه روز نمی‌دونی خوردی یا نه.  یه روز می‌گی «شب می‌خورم» و شب هم یادت میره. و بعضی وقتا تازه وقتی بی‌حالی، افت انرژی یا یه علامت دیگه اذیتت می‌کنه، یادت می‌افته: «اصلاً من این مدت مکمل‌هامو منظم خوردم؟»

این روزها دلم شبیه یه غروب طولانیه… نه تاریک، نه روشن.🌅

نمونه رنگ آمیزی کاور مردادماه 🧚‍♂️ این روزا بین هوش مصنوعی، دنیای دیجیتال، سرعت زیاد زندگی و هزار تا چیزی که هر لحظه حواسمون رو پرت می‌کنه، شاید مهم‌ترین چیزی که فراموش کردیم خودمون باشیم. خودآگاهیمون... دنیای درونمون... و اون چند دقیقه مکثی که گاهی بیشتر از هر چیز دیگه‌ای بهش نیاز داریم. توی این دنیایی که همه‌چیز با سرعت تولید، کپی و مصرف میشه، شاید بیشتر از همیشه به یه ابزار آنالوگ نیاز داشته باشیم؛ چیزی که ما رو از شتاب بیرون بکشه و دوباره با سرعت انسانی خودمون هماهنگ کنه. دلیل اینکه آثار هنری رو وارد پلنر «من به توان صد» کردیم دقیقاً همین بود. هر اثر، فقط یه نقاشی نیست. یه داستانه؛ داستانی که کمکمون می‌کنه چند دقیقه از شلوغی فاصله بگیریم، احساساتمون رو بهتر ببینیم، به تجربه‌هامون از یه زاویه‌ی تازه نگاه کنیم و سؤال‌های عمیق‌تری از خودمون بپرسیم. تحلیل این اثر و کاور مرداد ماه را از طریق لینک زیر بخوان 👇 https://maninarimani.com/article/self-portrait-with-thorn-necklace-and-hummingbird

کاور مرداد ماه 🦋 فریدا کالو سال‌ها با بیماری، درد جسمی و اتفاق‌های سخت زندگی کرد؛ اما نگذاشت رنج، تمام هویت و تنها روایت زندگی‌اش شود. او دردش را به هنر و معنا تبدیل کرد و داستان خودش را دوباره نوشت. اما گردنبند خار، پرنده‌ی بی‌جان و گربه‌ی سیاه در نقاشی‌اش چه معنایی دارند؟ ادامه‌ی داستان و تحلیل این اثر و کاور مرداد ماه را از طریق لینک زیر بخوان 👇 https://maninarimani.com/article/self-portrait-with-thorn-necklace-and-hummingbird

به نظرم یکی از مهمترین مهارت‌های زندگی، شاد بودن نیست، غمگین بودن رو بلد بودنه. ما از بچگی یاد گرفتیم هر وقت حالمون بد شد، باید هرچه زودتر درستش کنیم. حواسمون رو پرت کنیم، خودمون رو سرگرم کنیم، بخندیم، مثبت فکر کنیم، قوی باشیم. انگار غم یه اشتباهه که باید هرچه زودتر از زندگیمون حذفش کنیم. اما بزرگترین اشتباه ما همینه. غم، طبیعی‌ترین واکنش یک آدم سالم به ناامیدی، شکست، تنهایی، از دست دادن و محدودیت‌های زندگیه. اما افسردگی چیز دیگه‌ایه. افسردگی فقط غم نیست خیلی وقت‌ها حاصل جنگ طولانی و فرساینده‌ایه که با غم راه می‌اندازیم. نکته مهم اینجاست: خیلی وقت‌ها چیزی که ما رو از پا درمیاره، خود غم نیست، جنگیدن با غمه. وقتی مدام سعی می‌کنی غمت رو پس بزنی، ازش خجالت بکشی، انکارش کنی یا هر طور شده خفه‌ش کنی، اون احساس معمولا بیشتر میمونه. انگار غم یک جمله داره: تا وقتی منو نبینی، از اینجا نمی‌رم. سال‌ها طول کشید تا این حقیقت رو یاد بگیرم: احساسات، وقتی بهشون اجازه می‌دی بیان و دیده بشن، معمولا حرکت می‌کنن. اما وقتی زندانی‌شون می‌کنی، همون جا می‌مونن. غم شبیه موج دریاست. اگر بخوای باهاش بجنگی، فقط خسته‌تر می‌شی. اما اگر چند دقیقه روی موج بمونی، دیر یا زود خودش فروکش می‌کنه، هیچ موجی تا ابد روی ساحل نمی‌مونه . البته این حرف به این معنی نیست که توی خونه بشینی و فقط غصه بخوری. اتفاقا برعکس. برو زندگی کن، اما نه برای فرار از غم، بلکه همراه با غم. برو با آدم‌های واقعی وقت بگذرون. کارهای معمولی انجام بده. زیر آفتاب قدم بزن. بعد از یک روز کاری، خستگی بدنت رو حس کن. به گلدون‌های خونه آب بده. موهای گربه‌ت رو برس بکش. عطر چای تازه‌دم رو نفس بکش. اما اگر دیدی وسط همه این لحظه‌ها، غمت هم آروم اومد کنار دستت نشست، نترس. لازم نیست بیرونش کنی. قرار نیست اول غم بره، بعد زندگی شروع بشه. تو باید یاد بگیری همراه با غم زندگی کنی. و اگر یهو دلت گرفت، عجله نکن که همون لحظه از اون احساس خلاص بشی. دستت نره سمت گوشی. موزیک روشن نکن. ریموت تلویزیون رو برندار. سیگار روشن نکن. بی‌اختیار سراغ یخچال نرو. فقط چند دقیقه… بمون. بشین. تکون نخور. فقط کنارش باش. بزرگ‌ترین اشتباه ما اینه که فکر می‌کنیم هر احساس ناخوشایندی باید هرچه زودتر از بین بره در حالی که بعضی احساسات فقط می‌خوان دیده بشن، نه حذف. و اما یک هشدار مهم! اگر این غم هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه پیدا کرد، بیشتر روزهای زندگیت رو گرفت، خواب و اشتها و انرژی و امیدت رو ازت گرفت، یا احساس کردی دیگه از پسش برنمیای، اون وقت دیگه فقط با یک غم طبیعی رو‌به‌رو نیستیم. اونجا وقتشه که از یک روانشناس یا روانپزشک کمک بگیری. افسردگی، مثل هر بیماری دیگه‌ای، هرچه زودتر درمانش شروع بشه، احتمال بهبودش بیشتره منبع: کلینیک ارگانیک مایندد

تو زنی هستی ایستاده میان دو جهان؛ با ریشه‌هایی در ایران، افقی در استرالیا، و دلی که هنوز می‌خواهد خانه‌اش را جایی میان آزادی، معنا و خلق‌کردن بسازد. ✨❤️‍🩹

داستان پشت نقاشی تیر ماه🧚‍♂️🌞🌾 وقتی وینسلو هومر، شجاعتِ حرکت به دل ناشناخته‌ها را نقاشی می‌کند. بعضی نقاشی‌ها درباره‌ی انسان‌اند. بعضی درباره‌ی طبیعت. اما بعضی آثار، درباره‌ی رابطه‌ی انسان و طبیعت‌اند. تابلوی Boys in a Dory اثر Winslow Homer دقیقاً یکی از همین آثار است. در نگاه اول،چند پسر را می‌بینیم که سوار قایقی کوچک روی آب هستند. همه‌چیز آرام به نظر می‌رسد. اما اگر کمی بیشتر نگاه کنیم، متوجه می‌شویم این تابلو درباره‌ی چیزی بسیار بزرگ‌تر از یک قایق است. درباره‌ی یاد گرفتن، اعتماد، همکاری و جرئتِ حرکت به سمت افق‌های ناشناخته. وینسلو هومر؛ نقاشی که طبیعت را معلم انسان می‌دانست. ادامه ی داستان و دلیل انتخاب این نقاشی برای تیرماه در لینک زیر👇🏻 https://maninarimani.com/article/boys-in-a-dory-winslow-homer

داستان پشت نقاشی تیر ماه🧚‍♂️🌞🌾 وقتی وینسلو هومر، شجاعتِ حرکت به دل ناشناخته‌ها را نقاشی می‌کند. بعضی نقاشی‌ها درباره‌ی انسان‌اند. بعضی درباره‌ی طبیعت. اما بعضی آثار، درباره‌ی رابطه‌ی انسان و طبیعت‌اند. تابلوی Boys in a Dory اثر Winslow Homer دقیقاً یکی از همین آثار است. در نگاه اول،چند پسر را می‌بینیم که سوار قایقی کوچک روی آب هستند. همه‌چیز آرام به نظر می‌رسد. اما اگر کمی بیشتر نگاه کنیم، متوجه می‌شویم این تابلو درباره‌ی چیزی بسیار بزرگ‌تر از یک قایق است. درباره‌ی یاد گرفتن، اعتماد، همکاری و جرئتِ حرکت به سمت افق‌های ناشناخته. وینسلو هومر؛ نقاشی که طبیعت را معلم انسان می‌دانست. ادامه ی داستان و دلیل انتخاب این نقاشی برای تیرماه در لینک زیر👇🏻 https://maninarimani.com/article/boys-in-a-dory-winslow-homer