' وَ '

And for the first time i had something to lose.

‌ ‌ ماریانا، خواب دارد مرا با خود می‌برد، تو ‌که زبان رویاها را بلدی، بگو ما را تا صبح کنار هم بخواهد. ‌‌

i think i like you best when youre just with me and no one else.

«می‌خواهم بروم، به جایی بروم که واقعاً جای من باشد‌، جایی که با آن جور دربیایم...» ‏‌ ‏- تهوع؛ ژان پل سارتر.

❤️.

و یوقتایی انقدر محکم چنگ میزنی، که طناب پاره میشه.

و متوجه میشی که از تنهایی نمیترسی. از تنها بودن نمیترسی. از نبودن میترسی. ازینکه پیشت نباشن میترسی، نه چون اگه نباشن تنها میشی. چون اگه نباشن، نیستن. و تو دلت میخواد باشن.

و ادمارو از خودت دلخور میکنی و اونا هیچوقت نمیفهمن که هر ثانیه زندگیت چقدر پره از ترس از دست دادنشون.

ولی همیشه سعیتو کردی، نه؟ همیشه سعیتو میکنی.

ولی تقصیر تو نبوده، هیچوقت. هیچکدومش‌ تقصیر تو نبوده.

حالا نشستی، به خودت نگاه میکنی و میگی وقتی تنها شدم چیکار کنم؟ بعد یادت میاد که بیشتر زندگیت تنها بودی. خوب بلدیش.

حقمه؟ نمیدونم. فکر نکنم.

رندوم‌ترین ساعت روزه، به رندوم ترین دلیل دنیا از خواب بیدار شدی و رندوم ترین فکرای دنیا تو سرته و تنها خواستت از مغزت اینه که خفه. شه.