تُـراثُ الشِـیعَةِ

#سوده_فلاحتگر

#سوده_فلاحتگر

#صدقه 🔻پیرمرد بیماری تحت پوشش کمیته امداد هستند که به دلیل هزینه‌های درمان و مخارج زندگی، نیازمند کمک و حمایت خیرین می‌باشند. 👈شما عزیزان می‌توانید صدقات و کمک‌های نقدی خود را از طریق شماره حساب یا کارت زیر واریز فرمایید. هر مبلغی، هرچند اندک، می‌تواند گرهی از مشکلات ایشان باز کند. خداوند به مال و عمر شما برکت دهد و در این کار خیر، بهترین پاداش را نصیبتان فرماید. 5859831135737970 به نام رستمی (جهت کپی کلیک کنید)

إنّه لایجوز تسمیة الباري تعالی إلّا بما سمّی به نفسه فی کتابه أو علی لسان نبیّه أو سماّه به حججه من خلفاء نبیّه.

📚أوائل المقالات (للمفید)

فعلیهذا تسمیته بـ«واجب الوجود» و سائر التسمیات البشري لیس بجائز قطعاً.

وحدت اسلامی و خلوص دینی (۲) 🔹در نوشتار پیشین صحبت از خلوص شد و بیان شد که هر اندیشه‌ای به هر مقدار از معارف و تعالیم فاصله بگیرد از خلوص دور و به ناخالصی نزدیک‌ شده است. و اندیشه وحدت‌طلبانه از این قاعده مستثنیٰ نیست. به عنوان مثال تعالیم اسلامی بر گفتگو و فحص از حقایق تاریخی که اعتقاد انسان بدان وابسته است ، دارد وسیله معصومین علیهم السلام و اصحابشان نیز بر همین منوال بوده است.(مثلاًرجوع شود به کتاب الحجه). 🔹اما در یک نگرش وحدت طلبانه ، وحدت طلبان جهت رسیدن به اتحاد و عدم اختلاف ، مردم را دعوت به سکوت نموده و آنها را از بیان حقایق تاریخی باز می‌دارد ؛ به عنوان مثال گفته شده است:

«ما نباید در این زمان نبش قبر کنیم و مسائل اختلافی مرده را زنده کنیم و مطرح سازیم.»

(📚سید جواد مصطفوی ، مقاله وحدت در نهج البلاغه)

«در مجالسی که به عنوان وحدت تشکیل می‌شود ، یا مقالاتی که به این عنوان نوشته می‌شود نباید مسائل اختلافی زیاد باز شود و تشریح گردد.»

(📚همان)

«نقل هرگونه مطلبی که برادران سنّی ما را بیازارد حرام است»

(📚محمد جواد حجتی کرمانی ، روزنامه اطلاعات ۱۳۷۹/۳/۱۹)

«اگر بخواهیم که تقریب یا وحدت یا ائتلاف ... انجام پذیرد باید صدا و سیما ، رسانه‌های جمعی ، روزنامه‌ها ، گویندگان و نویسندگان ما در نوشته‌ها و اظهاراتشان رعایت بعضی مسائل را بکنند. در روضه خوانی‌ها مخصوصاً در ایام فاطمیه ، آنچه که احساسات اهل سنت را جریحه‌دار می‌کند... در مجامع عمومی گفته نشود و این رویه را از... مجامع رسمی‌مان حذف کنیم.»

(📚همو ، مصاحبه مندرج در مجله ندای اسلام) 🔸یعنی به بهانه وحدت می‌خواهند چشم مردم بر حقایق بسته بماند ، که البته ممکن است دشمن یا گروه مقابل همان حقایق را وارونه به اذهان تفهیم کند. این نوع از وحدت ، حقیقت را قربانی هدف خود نموده و تنها می‌تواند در یک بازه زمانی کوتاه به این وحدت تحقق ببخشد. ❓و یک سوال اساسی باقی می‌ماند و آن اینکه آیا می‌توان راجع به مسائلی که شقاوت و سعادت انسان‌ها بدان وابسته است سکوت نموده و به بهانه وحدت از آنها دم نزد؟!

وحدت اسلامی و خلوص دینی (۱) 🔸همانطور که در گفتار پیشین بیان شد خلوص در معرفت دینی امری مطلوب و به جا است که در فراز و نشیب‌های تاریخی و در مواجهه با اندیشه‌های وارداتی باید مراقب بود این خلوص به مخاطره نیفتد. ولی متاسفانه برخلاف مطلوبیت خلوص و لزوم مراقبت بر آن ، از همان ابتدای رسالت پیامبر و عصر اهل بیت علیهم السلام تا به امروز ، کسانی بودند که عامداً و ساهیاً ، عالماً و جاهلاً اندیشه‌ها و دلبستگی‌های بشری را داخل در فهم و معرفت دینی کردند ؛ نمونه آن فلسفه و منطق و عرفان است... اما داستان به فلسفه و عرفان ختم نمی‌شود بلکه در عصر جدید با لزوم دین ورزی و در مقابل افکار و اندیشه‌های جدید ، برخی بر آن شدند تا «احیاگری دینی» انجام دهند و وحدت اسلامی یکی از آن اندیشه‌هایی بود که بر احیای آن اصرار داشته و دارند. اصل وحدت با رعایت موازین دینی و جدا نشدن از خط خلوص دینی امری مطلوب و مفید است اما خطر آنجایی احساس می‌شود که با نام وحدت ولی به کام ضربه به خلوص مواجه می‌شویم... معیار خلوص 🔹خلوص در عین آنکه از اهمیت بالایی برخوردار است ، متاسفانه بسیار مظلوم واقع شده و تفکرات وارداتی بشری ظالمانه او را در زیر ضربات خود می‌آزارند. مراد از خلوص تا حدود زیادی روشن است. وقتی سخن از خلوص به میان می‌آید ناخالصی‌ها را کنار زده و خلوص را بر مَسند تفکر و عمل تکیه می‌نشانیم. مراد ما در این گفتار نیز همین است که در معرفت دینی خود اندیشه‌های خودمان را دخیل نسازیم و خلوص را فدای وحدت نکنیم. خلوص در معرفت دینی یعنی معرفت دینی که برخاسته از تعالیم معصومین علیهم السلام است و هر چقدر اندیشه وحدت از این تعالیم فاصله بگیرد و به التقاط با دلبستگی‌های وحدت طلبان نزدیک‌تر شود از آن خلوص کمتر شده و رو به خطر می‌رود...

وحدت اسلامی و خلوص دینی (۲) 🔹در نوشتار پیشین صحبت از خلوص شد و بیان شد که هر اندیشه‌ای به هر مقدار از معارف و تعالیم فاصله بگیرد از خلوص دور و به ناخالصی نزدیک‌ شده است. و اندیشه وحدت‌طلبانه از این قاعده مستثنیٰ نیست. به عنوان مثال تعالیم اسلامی بر گفتگو و فحص از حقایق تاریخی که اعتقاد انسان بدان وابسته است ، دارد وسیله معصومین علیهم السلام و اصحابشان نیز بر همین منوال بوده است.(مثلاًرجوع شود به کتاب الحجه). 🔹اما در یک نگرش وحدت طلبانه ، وحدت طلبان جهت رسیدن به اتحاد و عدم اختلاف ، مردم را دعوت به سکوت نموده و آنها را از بیان حقایق تاریخی باز می‌دارد ؛ به عنوان مثال گفته شده است:

«ما نباید در این زمان نبش قبر کنیم و مسائل اختلافی مرده را زنده کنیم و مطرح سازیم.»

(📚سید جواد مصطفوی ، مقاله وحدت در نهج البلاغه)

«در مجالسی که به عنوان وحدت تشکیل می‌شود ، یا مقالاتی که به این عنوان نوشته می‌شود نباید مسائل اختلافی زیاد باز شود و تشریح گردد.»

(📚همان)

«نقل هرگونه مطلبی که برادران سنّی ما را بیازارد حرام است

» (📚محمد جواد حجتی کرمانی ، روزنامه اطلاعات ۱۳۷۹/۳/۱۹)

«اگر بخواهیم که تقریب یا وحدت یا ائتلاف ... انجام پذیرد باید صدا و سیما ، رسانه‌های جمعی ، روزنامه‌ها ، گویندگان و نویسندگان ما در نوشته‌ها و اظهاراتشان رعایت بعضی مسائل را بکنند. در روضه خوانی‌ها مخصوصاً در ایام فاطمیه ، آنچه که احساسات اهل سنت را جریحه‌دار می‌کند... در مجامع عمومی گفته نشود و این رویه را از... مجامع رسمی‌مان حذف کنیم.

» (📚همو ، مصاحبه مندرج در مجله ندای اسلام) 🔸یعنی به بهانه وحدت می‌خواهند چشم مردم بر حقایق بسته بماند ، که البته ممکن است دشمن یا گروه مقابل همان حقایق را وارونه به اذهان تفهیم کند. این نوع از وحدت ، حقیقت را قربانی هدف خود نموده و تنها می‌تواند در یک بازه زمانی کوتاه به این وحدت تحقق ببخشد. ❓و یک سوال اساسی باقی می‌ماند و آن اینکه آیا می‌توان راجع به مسائلی که شقاوت و سعادت انسان‌ها بدان وابسته است سکوت نموده و به بهانه وحدت از آنها دم نزد؟!

وحدت اسلامی و خلوص دینی (۱) 🔸خلوص در معرفت دینی امری مطلوب و به جا است که در فراز و نشیب‌های تاریخی و در مواجهه با اندیشه‌های وارداتی باید مراقب بود این خلوص به مخاطره نیفتد. ولی متاسفانه برخلاف مطلوبیت خلوص و لزوم مراقبت بر آن ، از همان ابتدای رسالت پیامبر و عصر اهل بیت علیهم السلام تا به امروز ، کسانی بودند که عامداً و ساهیاً ، عالماً و جاهلاً اندیشه‌ها و دلبستگی‌های بشری را داخل در فهم و معرفت دینی کردند ؛ نمونه آن فلسفه و منطق و عرفان است... اما داستان به فلسفه و عرفان ختم نمی‌شود بلکه در عصر جدید با لزوم دین ورزی و در مقابل افکار و اندیشه‌های جدید ، برخی بر آن شدند تا «احیاگری دینی» انجام دهند و وحدت اسلامی یکی از آن اندیشه‌هایی بود که بر احیای آن اصرار داشته و دارند. اصل وحدت با رعایت موازین دینی و جدا نشدن از خط خلوص دینی امری مطلوب و مفید است اما خطر آنجایی احساس می‌شود که با نام وحدت ولی به کام ضربه به خلوص مواجه می‌شویم... معیار خلوص 🔹خلوص در عین آنکه از اهمیت بالایی برخوردار است ، متاسفانه بسیار مظلوم واقع شده و تفکرات وارداتی بشری ظالمانه او را در زیر ضربات خود می‌آزارند. مراد از خلوص تا حدود زیادی روشن است. وقتی سخن از خلوص به میان می‌آید ناخالصی‌ها را کنار زده و خلوص را بر مَسند تفکر و عمل تکیه می‌نشانیم. مراد ما در این گفتار نیز همین است که در معرفت دینی خود اندیشه‌های خودمان را دخیل نسازیم و خلوص را فدای وحدت نکنیم. خلوص در معرفت دینی یعنی معرفت دینی که برخاسته از تعالیم معصومین علیهم السلام است و هر چقدر اندیشه وحدت از این تعالیم فاصله بگیرد و به التقاط با دلبستگی‌های وحدت طلبان نزدیک‌تر شود از آن خلوص کمتر شده و رو به خطر می‌رود...

اختلافات پیش پا افتاده...

➖ خدا با ما است و به غیر او نیاز نداریم 🛑...إِنَّهُ أُنْهِيَ إِلَيَّ اِرْتِيَابُ جَمَاعَةٍ مِنْكُمْ فِي اَلدِّينِ وَ مَا دَخَلَهُمْ مِنَ اَلشَّكِّ وَ اَلْحَيْرَةِ فِي وُلاَةِ أُمُورِهِمْ فَغَمَّنَا ذَلِكَ لَكُمْ لاَ لَنَا وَ سَاءَنَا فِيكُمْ لاَ فِينَا لِأَنَّ اَللَّهَ مَعَنَا وَ لاَ فَاقَةَ بِنَا إِلَی‌ غَيْرِهِ وَ اَلْحَقُّ مَعَنَا فَلَنْ يُوحِشَنَا مَنْ قَعَدَ عَنَّا 🌑امام زمان علیه‌السّلام درباره گروهی که در امر امامت بعد از امام حسن عسکری به شک افتاده بودند نامه ای به خط مبارک خود نوشتند، بخشی از آن نامه چنین است: 📜به من خبر رسیده که گروهی از شما در دین دچار تردید شده‌اند و در مورد والیان امورشان گرفتار شک و حیرت گشته‌اند و این موجب ناراحتی‌ و غم و اندوه ما شده، آن [اندوه ما] هم برای‌ شماست نه برای‌ خودمان. چرا كه خداوند با ماست و به غير او هيچ‌نيازی‌ نداريم، و حقّ‌ با ماست، پس هر که از ما کناره گیرد، هرگز ما را احساس تنهایی نخواهد داد و ما را به وحشت نمی‌اندازد.... 📚الغيبة (للطوسی) ج ۱، ص ۲۸۵

هنوزم ترک رو لباته حسین چقدر لخته خون تو چشاته حسین بمیرم الهی با اون حال هم هنوزم چشات به فراته حسین...

از اون دشت پر نیزه با دست پر عمومون میومد چی میشد مگه تو ظهری که آتیش بود آسمون یه بارون میومد چی میشد مگه

#شعر_حسینی این سوگ نامه بی اشک ،خواندن ندارد آقا تصویرِ تشنه کامان ، گفتن ندارد آقا یک کربلا بدی ها ، این قدر بی کسی ها بی بال و بی پری ها ، شیون ندارد آقا ؟ وقتی صدای غربت ، با تازیانه آمد دیگر مدینه جایِ ماندن ندارد آقا چشمانِ خیمه تشنه در انتظارِ عباس آبِ فرات ، چشمی ، روشن ندارد آقا دستِ نوازش آب ، بر کودکان نیامد شیرِ بنین دگر دست ، قطعاً ندارد آقا آخَر گلوی نازک ، آماجِ تیر ها شد شش ماهه طفل ، آخِر ، گردن ندارد آقا وقتی که داد بوسه ، زیرِ گلوی او را بی « اَلسَّلام» ، آبی ، خوردن ندارد آقا پشتِ سر رشیدش، از چشم آب میریخت این نینوای لیلا ، دیدن ندارد آقا بر زلفِ چون کمندش ، گویید تا نپیچند اشکِ رقیه امشب ، دامن ندارد آقا بر داغِ سنگریزه ، طاقت نداشت پایش در کوی سنگ دل ها ، رفتن ندارد آقا در گوشه ی خرابه ، آرام گریه میکرد طفل سه ساله دیگر ، ماْمن ندارد آقا آیاتِ نابِ کوثر ، در کاخِ آن ستمگر میخوانَد این سری که ، بر تن ندارد آقا صاحب عزای عالم ! آخر به جانِ مادر پیراهنِ حسینت ، کندن ندارد آقا زهرا(س) از این شقی تر ، دشمن ندارد آقا بوی وجودِ انسان ، ذاتاً ندارد ، آقا ✍🏻 #سوده _فلاحتگر

⚠️ شورمندی بدون شعور 💢 بیگانگی با معارف قرآنی و شخصیت‌های بی‌مایه‌ای که برای شهرت و موقعیت به هرکاری دست می‌زنند در فضای شورمندی بدون شعور، اینگونه بر میراث بلند معنوی و فکری ما چوب حراج می زنند! 💢 این‌ها گمان نمی‌کنند که امروز هرچه داریم از معارف بلند امامت الهی اهل‌بیت علیهم السلام است و اینگونه انحرافات نه تنها نسل جوان را به تردید در باورهای اساسی شیعه می‌کشاند، بلکه مومنانِ به مکتب ثقلین را نسبت به حرکت‌های انقلابی دچار تردید می‌کند. ⁉️ آیا کسی نیست جلوی این حرکت‌های انحرافی را بگیرد؟! ✨ لايُقاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِه مِنْ هذِهِ الاُْمَّةِ اَحَدٌ وَ لايُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَيْهِ اَبَداً (کلام امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام) ✍🏻محمدتقی سبحانی

▪️یارِ عزیز 🎙شیخ حامد کاشانی