خواندن ندارد (رقیه خدابنده اویلی)

ششصدوهشت- ۱۴۰۴/۰۴/۱۵ سمت چپ، نزدیکی‌های قلبم، چیزی سر جایش نیست؛ چیزی شبیه روزهای دور، شبیه روزهایی که همه‌چیز رنگی بود، گم شده است. #شب‌نامه @rkha12

ششصدوهفت- ۱۴۰۴/۰۴/۰۵  بعد، آدم‌ها و قصه‌هایشان طور دیگری به نظر می‌آمدند؛ طور جدید و ناشناس دیگری. #بقیه‌اش_جایز_نیست #جنگ @rkha12

ششصدوشش- ۱۴۰۴/۰۳/۲۴  زنی که با اطمینان گفت «اصلا برای همین روزا فرستادیمتون دوره‌های هلال احمر» مادر من بود. جواب سوال‌هایی که نپرسیده بودم را هم گرفتم. #بقیه‌اش_جایز_نیست #مادر #جنگ @rkha12

ششصدوپنج- ۱۴۰۴/۰۲/۲۶ شده است از کسی خیلی بدت بیاید ولی تا حد مرگ دلتنگش باشی؟ #بقیه‌اش_جایز_نیست #دیوانه‌بازی @rkha12

ششصدوچهار- ۱۴۰۴/۰۲/۱۱ کاش محکم بغلم می‌کردی و آن‌قدر در تو حل می‌شدم که فقط با گوش‌های تو بشنوم و با چشم‌های ‌تو ببینم و با خونی که توی رگ‌های توست، زنده بمانم. #بقیه‌اش_جایز_نیست @rkha12

ششصدوسه- ۱۴۰۴/۰۱/۲۷ گاهی خودم را گیر می‌اندازم وقتی چکمه‌‌ات را پوشیده‌ام و قیچی باغبانی‌ات را دستمال می‌کشم و همان‌طور که پیچ رادیوی جیبی‌ات را می‌چرخانم، گریه می‌کنم. تو برایم تعریف کن؛ چیزی از من همراهت برده‌ای؟ گاهی خودت را گیر می‌اندازی وقتی به من فکر می‌کنی؟ #با_سقف_و_پنجره‌های_چوبی #پدر @rkha12

ششصدودو- ۱۴۰۴/۰۱/۰۳ انگار نه انگار همهٔ چیزهایی که می‌خواهم، غیرممکن است. سفره را با دقت چیدم، لباس نو پوشیدم و تندتند آرزو کردم؛ دیوانهٔ تراز. #شب‌نامه #بهار #هفت‌سین #دیوانه‌بازی @rkha12

ششصدویک- ۱۴۰۳/۱۲/۱۸ من شبیه زن توی آینه نبودم، زن توی آینه شبیه من بود. #کلمه‌ها_و_ترکیب‌های_تازه #زن @rkha12

ششصد- ۱۴۰۳/۱۲/۱۶ به خودم اجازه می‌دهم از صمیم قلب از تو بدم بیاید. #بقیه‌اش_جایز_نیست @rkha12

پانصدونودونه- ۱۴۰۳/۱۱/۲۸ کدام امید؟ همین که شاید یک روز مجسمه‌اش روی زمین بیفتد. #والجروح_قصاص @rkha12

پانصدونودوهشت- ۱۴۰۳/۱۱/۱۰ مطمئنم انگشت‌هاش گرم و پنبه‌ای است؛ گاهی آن دستکش‌های بداخلاق و تیغ‌تیغی را می‌پوشد که پررو نشویم. #می‌شود_انداخت_گردنش @rkha12

پانصدونودوهفت- ۱۴۰۳/۱۱/۰۳ موقع خداحافظی گفت «قبل‌ترا معمولی رو به خوب بودی و الآن خوب رو به معمولی هستی؛ احتمالا برای همینه که الآن بیشتر دوستت دارم». #چندتا_دیوانه‌_غمگین @rkha12

پانصدونودوشش- ۱۴۰۳/۱۰/۲۷ کاش روشنی از قلبم قهر نکرده باشد؛ کاش فقط راه را گم کرده باشم. #واجب_عینی @rkha12

پانصدونودوپنج- ۱۴۰۳/۱۰/۱۴ مثل یک تکه سیانور، اسمش را زیر زبانم مخفی کرده‌ام و یک روز با صدا زدنش، کار را تمام می‌کنم. #بقیه‌اش_جایز_نیست @rkha12

پانصدونودوچهار- ۱۴۰۳/۱۰/۰۴ دخترک موفرفری خواهرم که تا همین چند سال پیش «خاله کوچولو» صدایم می‌زد و روی پوستم گوسفند و زنبور نقاشی می‌کرد و با خمیر توی نان بربری برایم انگشتر می‌ساخت، برندهٔ جایزهٔ «بهترین طراح» شده است. راه می‌روم، سوت می‌زنم، شیهه می‌کشم و آخر سر طوری که از یک دیوانهٔ واقعی برمی‌آید، گریه می‌کنم. #با_سقف_و_پنجره‌های_چوبی #دیوانه‌بازی #میم @rkha12

پانصد و نودوسه- ۱۴۰۳/۰۹/۲۳ حتی چیزهایی که جرئت ندارم برای خودم تعریفشان کنم، به تو می‌گویم. #آدم‌های_خوب @rkha12

پانصد و نودودو- ۱۴۰۳/۰۹/۰۱ اخمش، گلوله بود. #با_سقف_و_پنجره‌های_چوبی #پدر @rkha12

پانصد و نودویک- ۱۴۰۳/۰۷/۱۴ دهانم از حرف‌هایی که باید می‌گفتم اما بلعیده‌ام‌شان، پر شده است. #شب‌نامه @rkha12

پانصد و نود- ۱۴۰۳/۰۷/۲۳ از همهٔ دردهایمان بزرگ‌تر است؛ دردهای بزرگ دارد و بزرگ‌تر است. #می‌شود_انداخت_گردنش @rkha12

پانصد و هشتاد و نه- ۱۴۰۳/۰۷/۱۳ دست‌هایش چی؟ دست‌های کسی که دروغ می‌گوید هم بعد از مدتی دروغ‌گو می‌شوند؟ #بقیه‌اش_جایز_نیست #دروغ @rkha12