مجموعه آگاهی روان ایده آلیسم.

با مردی ازدواج کنید که عقایدش ضد مردسالاری باشه، نه حامی مرد سالاری نظر شخصی منه البته

بچه ها اینو جدی بگیرید تا خدایی نکرده ازتون کلاهبرداری نشه.

بچه ها اکانت منو سیو کنید تا اگه کسی به دروغ با اسم و مشخصات من، بهتون پیام داد بشناسیدش @Neda_idealism این آیدی رو سیو کنید، و هرکسی جز این آیدی بهتون پیام داد و ادعا کرد که ندا ست، خودتون 💩 بهش،

رضایت یکی از بچه ها😍

اکثرا وقتی گیر یه آزارگر میوفتن، کلی دست و پا میزنن تا طرف بفهمه چقدر بیشعور و آزارگره. ولی میدونید نکته چیه؟ اینکه اون هیچوقت نمیفهمه و تا آخر عمرش نفهم میمونه.

توی این نوع روابط شما هم باید درک کنید. درک کنید که اون هیچوقت قرار نیست بفهمه درک کنید که باید رهاش کنید درک کنید که باید انرژی کلامیتونو برای فهموندن به اون شخص هدر ندید درک کنید که نباید وارد بازی اون آدم بشید و باهاش کل کل کنید درک کنید که بزرگترین تاوانی که اون میدونه از دست دادن شماست، و شما هیچوقت نباید به اون رابطه برگردید

به نظرتون زندگی بدون اضطراب چه شکلیه؟ این پایین کامنت بذارید 👇🏻

این یه پستی داخل توییتر بود. خیلی خوشحالم که توی توییتر از این تیپ پستها زیاد شده. چرا؟ چون قبلا اگه پسری همچین بی احترامی میکرد اکثریت دخترها تحمل میکردن، ولی الان با انتشارو آگاه سازی دارن آموزش میدن که بی احترامی یک پسر رو مطلقا نباید تحمل کرد و فرصت دوباره داد، وقتی نشونه های رفتاری رو جدی میگیری افراد آسیبزا دیگه نمیتونن ورود کنن به زندگیت، و توی مرحله اول حداقل اطرافت رو خالی میکنی از روابط به شدت آسیبزا.

من این توییتو دیدم حس عجیبی گرفتم 🥲

اعتمادبه‌نفس با این‌که هر روز به خودت بگی من کافی‌ام ساخته نمی‌شه. یه جایی باید واقعاً کافی باشی برای یک کار، یک مسئولیت، یک مهارت. آدم با تلقین، خودش رو قانع می‌کنه. اما با عمل، به خودش اعتماد می‌کنه.

ولی دلتنگی ، دلیلش بودن یا نبودن خود شخص نیست، علتش اون احساسیه که دیگه تجربه نمیشه .. مثلا من هیچوقت دیگه اون احساس اولین دیدار و آشنایی با همسرم رو تجربه نمیکنم. یا خیلی از احساسات و هیجانات گذشته که باهاش تجربه کردم مثل اولین آشنایی، اولین قرار ملاقات، مثل حس قبل از خواستگاری و خیلی احساسات دیگه ... اینارو نوشتم که بهتون بگم اگه دلتون به چیزی تنگ میشه ربطی به اون فرد نداره، دلتنگی به اون احساس ربط داره. یوقتایی دوتایی ادای اونوقتارو درمیاریم و میخندیم، یا مثلا میاد از اول مخ منو بزنه و آشنا بشه (😂)، ولی همین ادا درآوردنها یه احساس جدید و متفاوته که با احساس اونموقع فرق داره. درواقع میخوام بگم، یسری احساسات، ممکنه دیگه به اون شکلی که بود تجربه نشه و فقط خاطره اش چه خوب و چه بد توی قلب و روحت باقی بمونه. برای همین زندگی فقط همین لحظه ست، فقط لذت بردن از همین الان، همین الانی که باز برام بودنش یه احساس متفاوته و شاید چندسال دیگه باز دلم به همین احساس الانم تنگ بشه. #ندآنوشت

عشقای ندا ، خودشفابخشی رو انتقال دادم تلگرام اگه خواستید شرکت کنید ♥️

دیتای سرکوب، کوری احساسی و نادیده گرفتنِ احساساتِ درونی حالتی است که ناخودآگاه برای محافظت از خود در برابر درد، احساسات را بی‌حس، سرکوب یا پنهان می‌کند («احساساتم رو نمی‌بینم یا نادیده‌شون می‌گیرم»). در هوئوپونوپونو، احساسات همان پیام‌های کودک درون (یونیهیپیلی) هستند؛ وقتی آن‌ها را نادیده می‌گیریم، گره‌های درونی شفا پیدا نمی‌کنند. پاکسازی این لایه، آشتی با کودک درون و ایجاد فضای امن برای دیدن و ابرازِ پاکِ احساسات است. 🌻 بخش اول: نیایشِ اصیل به سبک خانم مورنا سیمونا «ای خالقِ متعال، پدر، مادر و فرزند، همگی در یکی. اگر من، خانواده‌ام، خویشاوندانم و نیاکانم، از ابتدای خلقت تا به امروز، با افکار، گفتار، رفتار و اعمالمان به تو، به حقیقتِ روح، و به پیام‌ها و احساساتِ زلالِ کودک درونمان با سرکوب، کوریِ احساسی، بی‌حس‌سازی، نادیده گرفتن و فرار از مواجهه با دردها و رنج‌ها بی‌احترامی کرده‌ایم، عمیقاً طلبِ بخشش و مغفرت می‌کنیم. من به عنوانِ فرزندِ این خاک، مسئولیت ۱۰۰٪ تمامِ برنامه‌های کهن، خاطراتِ نسلیِ سانسورِ احساسات، ترس از شنیده شدن، دیوار کشیدن به دورِ قلب، و نادیده گرفتنِ کودکِ درون را که در ناخودآگاهِ من ذخیره شده، کاملاً بر عهده می‌گیرم. از تو ای هوشمندی و الهیتِ پاک، و ای ابرآگاه (پدر) می‌خواهم: تمامِ این خاطراتِ سنگینِ کوریِ احساسی، سرکوب، بی‌حسی و بی‌توجهی به خود را از حافظهٔ ناخودآگاهِ ما پاک کنی، بشویی و تمامِ این گره‌ها را به نورِ خالص، شفای عاطفی، آشتیِ کامل با کودک درون، و درک و پذیرشِ مهربانانهٔ تمامِ احساسات دگرگون نمایی. پیوندِ امن، شنیده شدنِ صدای دل و شفای عمیقِ عاطفی را بر ذهن، روح و تمامِ وجودِ من و نسل‌هایم جاری ساز. متأسفم • لطفاً من را ببخش • متشکرم • دوستت دارم و این‌چنین جاری شد.» 🌻 بخش دوم: پاکسازی به سبک دکتر هیولن «ای الهیت، ای پروردگارِ مهربان، من مسئولیت ۱۰۰٪ تمامِ خاطرات، داده‌ها و برنامه‌های ذهنیِ سنگینی را که در ناخودآگاهِ من و نیاکانم وجود دارد و حاصلش سرکوب، کوریِ احساسی و نادیده گرفتنِ احساساتِ درونی است، کاملاً می‌پذیرم. اگر من و اجدادم نادانسته باور به بی‌حسی، نادیده گرفتنِ دردها و بی‌توجهی به کودک درون را در درونمان حمل کرده‌ایم: متأسفم (بابت حملِ خاطراتِ سرکوب، نادیده گرفتنِ احساسات و دیوارهای دفاعی در درونم) لطفاً من را ببخش (خطاب به کودک درونم: بابت اینکه احساساتت را ندیدم، انکار کردم یا از مواجهه با آن‌ها ترسیدم) متشکرم (بابت اینکه این احساسات و الگوهای سرکوب رو آمده‌اند تا دیده، شنیده و صفر شوند) دوستت دارم (خطاب به کودک درونم و الهیت، برای جاری ساختنِ محبت، پذیرش و شفای اصیل) از تو می‌خواهم این خاطراتِ سرکوب و کوریِ احساسی را در وجودِ من به صفر برسانی و جایش را با نور، آگاهی و شفای عاطفی پر کنی. متأسفم • لطفاً من را ببخش • متشکرم • دوستت دارم»

دیتای سرکوب، کوری احساسی و نادیده گرفتنِ احساساتِ درونی حالتی است که ناخودآگاه برای محافظت از خود در برابر درد، احساسات را بی‌حس، سرکوب یا پنهان می‌کند («احساساتم رو نمی‌بینم یا نادیده‌شون می‌گیرم»). در هوئوپونوپونو، احساسات همان پیام‌های کودک درون (یونیهیپیلی) هستند؛ وقتی آن‌ها را نادیده می‌گیریم، گره‌های درونی شفا پیدا نمی‌کنند. پاکسازی این لایه، آشتی با کودک درون و ایجاد فضای امن برای دیدن و ابرازِ پاکِ احساسات است. 🌻 بخش اول: نیایشِ اصیل به سبک خانم مورنا سیمونا «ای خالقِ متعال، پدر، مادر و فرزند، همگی در یکی. اگر من، خانواده‌ام، خویشاوندانم و نیاکانم، از ابتدای خلقت تا به امروز، با افکار، گفتار، رفتار و اعمالمان به تو، به حقیقتِ روح، و به پیام‌ها و احساساتِ زلالِ کودک درونمان با سرکوب، کوریِ احساسی، بی‌حس‌سازی، نادیده گرفتن و فرار از مواجهه با دردها و رنج‌ها بی‌احترامی کرده‌ایم، عمیقاً طلبِ بخشش و مغفرت می‌کنیم. من به عنوانِ فرزندِ این خاک، مسئولیت ۱۰۰٪ تمامِ برنامه‌های کهن، خاطراتِ نسلیِ سانسورِ احساسات، ترس از شنیده شدن، دیوار کشیدن به دورِ قلب، و نادیده گرفتنِ کودکِ درون را که در ناخودآگاهِ من ذخیره شده، کاملاً بر عهده می‌گیرم. از تو ای هوشمندی و الهیتِ پاک، و ای ابرآگاه (پدر) می‌خواهم: تمامِ این خاطراتِ سنگینِ کوریِ احساسی، سرکوب، بی‌حسی و بی‌توجهی به خود را از حافظهٔ ناخودآگاهِ ما پاک کنی، بشویی و تمامِ این گره‌ها را به نورِ خالص، شفای عاطفی، آشتیِ کامل با کودک درون، و درک و پذیرشِ مهربانانهٔ تمامِ احساسات دگرگون نمایی. پیوندِ امن، شنیده شدنِ صدای دل و شفای عمیقِ عاطفی را بر ذهن، روح و تمامِ وجودِ من و نسل‌هایم جاری ساز. متأسفم • لطفاً من را ببخش • متشکرم • دوستت دارم و این‌چنین جاری شد.» 🌻 بخش دوم: پاکسازی به سبک دکتر هیولن «ای الهیت، ای پروردگارِ مهربان، من مسئولیت ۱۰۰٪ تمامِ خاطرات، داده‌ها و برنامه‌های ذهنیِ سنگینی را که در ناخودآگاهِ من و نیاکانم وجود دارد و حاصلش سرکوب، کوریِ احساسی و نادیده گرفتنِ احساساتِ درونی است، کاملاً می‌پذیرم. اگر من و اجدادم نادانسته باور به بی‌حسی، نادیده گرفتنِ دردها و بی‌توجهی به کودک درون را در درونمان حمل کرده‌ایم: متأسفم (بابت حملِ خاطراتِ سرکوب، نادیده گرفتنِ احساسات و دیوارهای دفاعی در درونم) لطفاً من را ببخش (خطاب به کودک درونم: بابت اینکه احساساتت را ندیدم، انکار کردم یا از مواجهه با آن‌ها ترسیدم) متشکرم (بابت اینکه این احساسات و الگوهای سرکوب رو آمده‌اند تا دیده، شنیده و صفر شوند) دوستت دارم (خطاب به کودک درونم و الهیت، برای جاری ساختنِ محبت، پذیرش و شفای اصیل) از تو می‌خواهم این خاطراتِ سرکوب و کوریِ احساسی را در وجودِ من به صفر برسانی و جایش را با نور، آگاهی و شفای عاطفی پر کنی. متأسفم • لطفاً من را ببخش • متشکرم • دوستت دارم»