گُل جون

عمیقا میخوام یه روز پشت ماشین مورد علاقتون بشینید، هر چیزی از هر برندی که دوست دارین بخرین. تو کشور مورد علاقتون بهترین و قشنگ ترین هتل رو واسه هر چند روز بگیرید. آدم مورد علاقتون کنارتون باشه و شما آدم مورد علاقش باشین. امیدوارم چشم‌ها و لباتون بخنده.

یه‌شبایی تو زندگیِ آدمیزاد هست که بعد از ساعت‌ها فکر و خیال، به خودش میاد و میبینه روحش، از اعماق وجود داره گریه میکنه، ولی از چشماش هیچ اشکی نمیاد.

انقدر این کتاب پر از شخصیت فرعی و اصلیه. انقدر پر از چالشه، انقدر پر از اتفاقه. کشش و جذابیت داره. پر از گره و مجهوله. چیدمان شخصیت‌هاش عالیه. انقدر شخصیت‌پردازیا دقیق و درست و قوی به کار رفته که اصلا باورم نمیشد نویسنده‌ش ۲۵ سالش باشه. باوجودی که تعداد صفحاتش خیلی زیاده اما مخاطب و خسته نمیکنه و کسایی که داستان یا رمان‌های بلند مینویسن میدونن چقددددددر سخته که ۸۰۰ صفحه مخاطب رو باخودت همراه کنی، شخصیت‌هارو توی ذهن مخاطب بسازی، تصویرسازی ذهنی رو بی نقص انجام بدی جوری که مخاطب رو بیاری تو جهانی که خلقش کردی و وادار کنی قصه‌ای که روایت میکنی رو‌ تماشا کنه. وَ جزو معدودکتابایی بود که مونولوگای عالی داشت. انگار مثلا یه زن ۵۰ ساله نشسته نوشته. بخونید و لذتش رو ببرید❤️

آدما همیشه پیش من یه دونه بلیط دارن! یه بار فقط میتونم دوستشون داشته باشم و یه بار واسم ارزش دارن؛ چون برای آدمای واقعی و درست همون یه فرصت کافیه.

شنبه صبح🥲

البته که از نظر من چیزی به اسم «عشق» وجود نداره. اینا همه تو قصه‌هاست. وگرنه ببین اونی که ادعاشو داره پاش بیفته کل هیکلتو با آدمی که فقط عکس پروفایلش بهتر از تو باشه عوض میکنه.

‏دنیا کثیفه با اشکای تو هم تمیز نمیشه گریه نکن قربونت برم. .

نمی‌دونم، ولی آدمیزاده دیگه خسته میشه، وا میده، کم میاره، نمیتونه، نمیخواد..

بازم خوبه دوستم داشتی که اینهمه بلارو سرم آوردی اگه ازم بدت میومد چیکارا میکردی.

آدما و رفتاراشون رو در مواجه با خودتون توی اوج خشم و عصبانیت و ناراحتی بشناسین... دقیقن توی دلخوری و دلشکستگیِ بیش از حد. زمانی که چاره‌ای پیدا نمیکنید. اینکه میگن : «تو عصبانیت حلوا خیرات نمی کنن» همش برای توجیه کردن حرفاییه که اون موقع زدن و موقعیتشون به خطر افتاده. آدما توی عصبانیت و ناراحتی حرفایی رو میزنن، کارایی رو در مقابلت انجام میدن که همیشه بهش فکر کردن و فرصت انجام دادنش رو در برابرتون پیدا نکردن. حرفایی که اعتقادشونه. کارایی که باورشون دارن. رفتارایی که در مقابل شما ، حق میدونن. برخوردایی که نقاب واقعیشون رو از صورتِ نقش و نگار بسته‌شون میندازه. اگر کسی حتی توی عصبانیت، وسط داد و بیدادش هنوزم حرفاش بوی دوست داشتن می داد. اگر تو اوج ناراحتیش رفتارش با شما تغییر نکرد و کاری نکرد که عذابتون رو چند برابر کنه. اگر پشت به پشت‌تون قرار نگرفت و با تیشه‌ای که توی خورجینش تیز کرده و اماده بوده ، تیشه به ریشه‌تون نزد. رئوف بود، بزرگ بود، شفاف بود، حامی و پناه بود. اون آدم از ته قلبش شما رو دوست داره! مراقب این آدما باشین.

در حالی که بقیه یا تو رابطن یا دارن رل میزنن، من :🙂‍↔️

همینقدر دوستش داشتم که عکس کانال خصوصی و شخصیم گذاشتم🙂‍↔️💚

من از این دنیا چی میخوام🙂‍↔️🤌🏻💚