اِسکیار|SKIAR

زندگیم از تو روشنایی می‌گیره. تو تموم روزنه‌های نورِ زندگیِ منی. تو مثل غمِ پاییزی؛ همیشه تو قلبمی‌. تو یه جهانِ عجیبی از زیبایی های پر از تناقضی.

ما شبی گذر خواهیم کرد از تنِ رنجورمان شبی با چشم بسته سفر خواهیم کرد از غمِ آغوشمان..

نباید یادت بره که پیام‌های تو فقط پیام نیستن، وُیس‌های تو فقط وُیس نیستن، عکسایی که می‌فرستی صرفاً فقط چند تا عکس نیستن، قرارای بیرونم با تو فقط چندتا دیدار نیستن. بودنت توی زندگی فقط وجود داشتنت نیست، مکالمه‌های ما فقط مکالمه نیست. بودنت کنارِ من، فقط کنارم بودنت نیست؛ بلکه همه‌ی اینا دلیل خوشحالی و امید داشتن منه. تو باید باشی تا حالم خوب باشه.

من نیازت دارم. تو تک تک لحظه های زندگیم، تو خوشحالیم، تو ناراحتیم، تو آیندم، ولی میدونی، نیاز دارم که کنارم باشی، نه روبه روم، نه مقابلم، نه علیه خودم.

تو را دوست می‌دارم طرفِ ما شب نیست صدا با سکوت آشتی نمی‌کند کلمات انتظار می‌کشند من با تو تنها نیستم، هیچ‌کس با هیچ‌کس تنها نیست شب از ستاره‌ها تنهاتر است… “شاملو”

من همه‌چیز را در مورد او می‌دانستم, علاقه،کلمهٔ دقیقی برای آن حس نبود.