اِسکیار|SKIAR

تو؟ اون اتفاق خوبه که منتظرشم. تو؟ خیالِ شبایی که با ذوق میخوابم. تو؟ لباس گرم روزای سرد برفی. تو؟ لواشک ترش و دل ضعفه بعدش. تو؟ ماکارونی با ته دیگ سیب زمینی تو؟ خوابیدن وسط فیلما از رو خوشحالی. تو؟ چشمای گریون بخاطر شوق اتفاق خوب. تو؟ بوی ناهار مورد علاقه وقت خستگی و گشنگی. تو؟ چیپس پیاز جعفری و ماست موسیر زیاد. تو؟ سکس تو کلبه چوبی وقتی بخاری هیزمیش روشنه تو؟ بیدار موندن تا خود صبح و حرف زدن از علایق تو؟ آره. همه‌ش تو!

دلم می‌خواست؛ بین شب‌ها و روزهات، بین دست‌ها و نفس‌هات، بین بوس‌ها و لب‌هات؛ چنان سرگردان شوم که نفهمم دنیا کدام طرف می‌چرخد.💜

💜

«او در طلب چیزی است که شاید در وجود من است. از من استمداد می‌کرد، به لباس، مو، چشم و همه اجزای بدن من نیاز داشت. انگار می‌خواست به نوجوانی، کودکی، و نوزادی‌اش برگردد. نیازش را به مهر مادرانه‌ام می‌فهمیدم. انگار که بخواهد به بطن من برگردد، به درون من، به گرمای رحِم من؛ جایی که انسان چمبره می‌زند و در خون خود دایره‌وار می‌چرخد، و این چرخه بی‌سرانجام زندگی در این خواسته او خلاصه می‌شد.»

پیکر فرهاد/عباس معروفی

هر چیزی رو زیاد دوس داشته باشی زود تموم ‌میشه مث سیگار، چای، موزیکی که دوست داری و حتی کسی که دوسش داری..

ترکیب خطرناک؟! تنهایی + درونگرایی + Over Think زیاد.