نیــــلهال

کاش برمیگشتیم به اون دورانی که کوچکتر بودیم و فکر میکردیم تنهایی یعنی وقتایی که هیچکس خونه نیست کاش هنوزم بچه بودم مامان بابام مواظبم بودن کاش هیچوقت بزرگ نمیشدیم ..

کی میدونه چی به ما گذشت ؟

‘وقتی یه نفرو میبخشی دیگه کمتر دوسش داری’

گوشش بدیم باهم !

نمیدونم چرا قفلی این شبام این آهنگ شده …

به قول صائب تبریزی: «جان چه می‌دانست از این دنیا چه‌ها خواهد کشید»

01:01 🤍 “توام رو دستت یه این روزا میگذره تتو کن”

من عاش شبا بودم اما الان …

تکرار تکرار !

ولی رها کن!مگر ندیدی هر که اهمیت میداد غمگین تر بود :)

و یک زخم است تمام آنچه از زندگی دارم مرگ بر التیامش …

ترکیب اخر شب+تنهایی+شمع+پادکست …

وقتی واسه کسی تعریفش کردی و دیگه گریه نکردی! یعنی قوی شدی،تموم شد،شکستش دادی …

‏هوشنگ ابتهاج گفت: خیال دیدنت چه دلپذیر بود ،جوانیم در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد ... شهریار گفت : نوش دارویی و بعد از مرگ سُهراب آمدی سنگدل این زودتر میخواستی حالا چرا ؟! بنان گفت: آمد اما در نگاهش آن نوازش ها نبود... هیچوقت دیر نکن همین !

«‏دلش کسی را می‌خواست که بتواند پیش او ضعیف‌ترین انسان جهان باشد و باز هم دوست داشته شود»

05:05

کجا بودی؟💔

می‌خواهم همیشه کنارم باشی تا اگر اندوه زمین روی شانه‌هایم افتاد ‏به‌سمت تو کج شوم :)

تو را چه کسی اسرافت می کند، در حالی که من به ذره ذره تو محتاجم…