نیــــلهال

✨🌙

مينويسم از وقتایی که به ته خط رسيدم امشب بعد از مدتها به صفر مطلق رسیدم. خیلی وقت شده بود محكم بودم! دردش داشت یادم میرفت حتی ديگه گريه ام نميكنم تا یکم حالم بهتر شه رسيدم به اون لحظه اى كه حس ميكنى هر چقدرم تلاش كنى هيچى درست نميشه!! اره الان اونجام باز جا زدم و نتونستم از پَسش بر بيام…

بزرگتر شده‌ام و صبورتر! و اين را از غم‌هایی که ديگه گريه نميشه ، ميشه فهميد…

آدم خوش قلبى بود… اما زندگى مسئله‌ اش قلب نبود!

هر شب به خودش می‌گفت: فردا دیگر طاقتش تمام می‌شود، اما فردا که می‌آمد باز زندگی جریان داشت

من همیشه به همه میگم آدم نمیمیره که؛ تحمل کن اینم تموم میشه… ولی دروغ میگم، آدم میمیره؛ هربار یه کوچولو میمیره :)

شب دوباره همانیم ،آزرده ،غمگین تنها و ترسیده از دنیا! حتی اگر تمام روز در قویترین حالات ممکن یک انسان زیسته باشیم...

بـرنده اونى بود كه روىِ موندن كسـى حساب نكرد!

زندگی واقعا عجیبه! شب کلی غصه میخوری نگران میشی گریه می کنی صبح دوباره بیدار میشی خودت رو جمع و جور می کنی و سعی می کنی ادامه بدی نمیدونم تا چه زمانی میشه ادامه داد!

حال دلتُ به بودن و نبودن آدما گره نزن! آدمـا به واسطه شرايط گـاهى هستن ، گـاهى نيستن…

و چون دوستت داشتم امیدوارم آن دردی نباشی که روزی درباره‌اش با غریبه‌ای صحبت می‌کنم.

بخواب تا رنگ بی مهری نبینی تو بیداریه که تلخه حقایق 💔

فکر کردی آدمها چطور همدیگر را میکشند!؟ حتما که نباید یک چاقو را تا دسته توی پشتت فرو کنند یا جوری نرم تر ... مثلا توی خیابان با کسی ببینیشان یا با جنجال و کشمکش بیشتر .... آدمها با وقتهایی که باید باشند و نیستند با حرفهایی که میدانند گفتنشان از این رو به آن رو میکند زندگی ات را ولی لب از لب باز نمیکنند و یا برعکس حرفهایی که گفتنشان جان آدم را میسوزاند حتی با شب بخیرها و صبح بخیرهایی که باید بگویند و نمیگویند با دلتنگیهایی که باید تمامت میکنند و تو در حالیکه زنده ای و نفس میکشی میمیری!

هَر كَس لازم باشـد ، می‌ماند تَقَلا چـرا!؟

[٢٨ مرداد ١٤٠٣ - ساعت ٢٠:٢٠ 🌙]

خـدايا شُـكرت بـراى چيـزايى كـه قـدرشُ نميـدونيم ولـى نميـگيرى اَزمـون!