‹ مُحاق ›

پوشید کعبه، رخت عزای مدینه را..🖤

دل‌شوره داری، از نگاهت خوب می‌فهمم داری گریزی به غمِ در می‌زنی بابا.. :)

پوشید کعبه، رخت عزای مدینه را..🖤

بیچاره دستی که گدای مجتبی(ع) نیست..

بزرگ شدیم؛ مثل شایعه‌ای در روستا..

در "ما را کسی نخواست تو هم گر نخواستی در گوشمان بگو که بمیریم گوشه‌ای"ترین حالت ممکن..

ای چشم از دیدن خلاصم کن از چشم پوشیدن خلاصم کن..

مثلا بگو بریم جایی که غم نتونه بیاد...

اونجا كه دال‌بند می‌خونه: [ شعر بودى، درد شدى ]

وضعیت؟ در میان استخوان‌های خرد شده‌ام اما امید تقلا می‌کند برای روییدن.

ینی چی که چرا انقد عصبی هستی؟ مگه نمی‌بینی هوا چقدر گرمه؟!

بیاین تو دعاخونه‌ی حضرت عباس التماس دعا داشتین اونجا بگین :)

بیاین تو دعاخونه‌ی حضرت عباس التماس دعا داشتین اونجا بگین :)

خدایا؛ من به آغوشِ تو محتاج‌تر از نونِ شبم..

آدمیزاد بندهٔ محبته. تو بین مغازه‌هایی که می‌تونی ازشون خرید کنی، تهش اونی رو انتخاب می‌کنی که مهربون‌تر و بامحبت‌تره. بین پزشکایی که می‌تونی بری، میری سراغ اونی که بیشتر به حالت توجه می‌کنه و بامحبت‌تره. بین دوست و رفیقات پابند اونی میشی که بیشتر به حالت توجه داره و بامحبت‌تره. مرد و زن داره؟ نداره.

ماه امشب انقدر قشنگ‌ه که خودتون ببینید چون گوشی من توانایی‌شو نداره این حجم از زیبایی رو ثبت کنه.

گوشی‌ای که نشه باهاش از ماه عکس گرفت رو باید انداخت جلو سگ :)

از اینکه نمردم از غمت، شرمنده‌م...

پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی‌سر چون شیشه‌ی عطری که درش گم شده باشد!

رحمت به سرداری که گفت ما ملت امام حسینیم؛ ما ملت شهادتیم...