•کـولیِ دوره‌گـرد•

یه برونگرای واقعی ، تو مسائل جدیِ زندگیش دست هرچی درونگراست رو تو نَم پس ندادن می‌بنده...

کفرم در میاد ازینکه همین چارچوب بندی نصفمونو افسرده کرده! اگه بخوام دقیق‌تر بگم فراتر از چارچوب قدم برداشتن یعنی چی میتونم بگم انگار از قالب آدمیتی که برامون ساختن دراومدیم☺️ برچسب‌های مختلفی ام بهمون میخوره ها که ملیح‌ترینشون «طفلک»عه! +طفلک نتونست :)) و خب🙄 گِل بگیرن خوشی و موفقیتی که بقیه برامون تعریف کردن بچه‌ها🚶‍♀

ادامه داره وایسا...

اشک من و دیگه چی به جز اینکه یه پیام بیاد تو کولی دوره گرد ولی نویسندش من نباشم میتونست بند بیاره؟

از لحاظ روحی دلم متولد شدن تو کشور دیگه ای رو میخواد... فرهنگ دیگه ای فراتر ازچارچوب و قاعده‌ای که اینجا از بچگی برامون چیده شده که اگه پاتو ازش فراتر بذاری ارزشت رو از دست میدی! دلم حرکت و تلاش و تمرین برای هدفی رو میخواد که همه دست زیر چونه منتظر نتیجه‌‌ی فوق خفنش نباشن :/ خودم تو جریان رسیدن به هدفم کیف کنم و رشد کنم🚶‍♀چه برسم بهش چه نرسم🚶‍♀ فرهنگِ ما فرهنگِ نتیجه‌ست فرهنگِ تجربه کردن نیست! چیزی که منِ جوون خیییلی بهش نیاز دارم اصلا براش ساخته شدم که امتحان کنم و جسارتم منو برسونه به چیزی که بخاطرش به دنیا اومدم...🪴

چیزی که الان بیشتر از هر چیزی به آن نیاز دارم؛ یک زندگی معمولی است! صبح بیدار شوم برای نهار تدارک ببینم به سر کار بروم و به اندک درآمدی که دارم راضی باشم. هر روز پیام‌هایم را چک کنم پست‌های تازه و کاربردی داخل کانالم بذارم و سعی نکنم دنیا را نجات بدهم. درسم را بخوانم یک دانشگاه خوب قبول شوم مدرک کارشناسی ارشد لعنتی را بگیرم و وارد بازار کار بشوم بچه دار شوم و سرم را به امور خانه داری و بچه داری و مطالعات آزاد و گه‌گاهی مشاوره گرم کنم! برایم مهم نباشد جهان دست کیست یا سازمان سیا و ناسا چه رازهایی را از جهان پنهان می‌کنند به فلسفه اسلامی و مقایسه آن با فلسفه یونانی سر کاری و نداشته باشم سیره علما و نظریاتشان برایم اهمیتی نداشته باشد فکر اینکه من چه نقشی در جهان دارم و چه زمان برای چه کاری آمادگی دارم بزرگ ترین دغدغه‌ام نباشد. اینکه مرگ مرا به کام بکشد و من هنوز راز جهان را نفهمیده باشم هر روز همچون موریانه رگ‌های مغزم را ندارد‌ آری... من دلم یک زندگی معمولی می‌خواهد‌. ۲۴ مهر ۱۴۰۰