شاعرانه

اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبود از آب رفته هیچ نشانی به جو نبود مژگان کشید رشته به سوزن ولی چه سود دیگر به چاک سینه مجال رفو نبود دیگر شکسته بود دل و در میان ما صحبت به جز حکایت سنگ و سبو نبود شهریار

ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانی چو ز تو یافت نشانی چه کند نام و نشان را مولانا      

سعیِ تو کلیدِ قفلِ مشکل نشود تقدیر به تدبیرِ تو باطل نشود گر هر دو جهان خواسته باشند چه سود چیزی که خدا نخواست حاصل نشود #فیاض_لاهیجی ‌

َ   مایه ی درد است بیداری مرد   آه ازین بیداری پر داغ و درد    خفتگان را گر سبکباری خوش است   شبروان را رنج بیداری خوش است    گرچه بیداری همه حیف است و کاش   ای دل دیدارجو  بیدار باش    هم به بیداری توانی پی سپرد   خفته هرگز ره به مقصودی نبرد    پر ز درد است اینه ، پیداست این   چشم گریان می نهد بر آستین   هر طرف تا چشم می بیند شب است   آسمان کور شب بی کوکب است    آینه می گرید از بخت سیاه   گریه ی آیینه بی اشک است و آه    در چنین شب های بی فریاد رس   روز خوش در خواب باید دید و بس   _هوشنگ_ابتهاج 🌹♥️

تا اعتباری کرده‌ام این سایه و آن آفتاب از اعتبار خویشتن بودم یکی و دو شدم چون در حقیقت ذات من هرگشدم می‌گردد ز جا چون نامدم از هیچ جا آخر نگویی چو شدم ما را اگر داری نظر در موج و در دریا نگر چون او من است و من ویم هرگز نگویم او  شدم در شش جهت گشتم بسی در آرزوی روی او تا یک جهت گردیده ام آسوده از شش سو شدم شاه نعمت الله قطعه ۱۰۰