Bahraini Channel

#نه_به_نفاق

🚩نقشه‌ای که ۵۰۰ سال، جهان را آن‌گونه که هست نشان نمی‌داد + درسی که باید از آن گرفت * مسعود بحرینی موضوعی که چند روزی است به تیتر بسیاری از خبرها تبدیل شده، تصمیم اخیر سازمان ملل برای تشویق استفاده از نقشه‌ای است که ابعاد واقعی‌تر قاره‌ها و سرزمین‌ها را نمایش می‌دهد. ماجرا به نقشه‌ای برمی‌گردد که در قرن‌های اخیر، به‌ویژه بر اساس پروجکشن مرکاتور، در بسیاری از کتاب‌ها، مدارس و اسناد مورد استفاده قرار گرفته است. این شیوه اگرچه برای برخی کاربردها، به‌خصوص ناوبری، بسیار مفید است، اما در نمایش مساحت سرزمین‌ها «اعوجاج» قابل‌توجهی ایجاد می‌کند. 🔖برای نمونه، در این نوع نقشه‌ها گرینلند بسیار بزرگ‌تر از اندازه واقعی خود به نظر می‌رسد؛ در حالی که مساحت آفریقا حدود ۱۴ برابر گرینلند است! 🔖البته نکته مهم این است که نقشه مرکاتور الزاماً «دروغ» نبوده؛ مسئله این است که هیچ نقشه دوبعدی نمی‌تواند کره زمین را بدون ایجاد نوعی اعوجاج روی یک صفحه نمایش دهد. مسئله از جایی آغاز می‌شود که یک تصویرِ دارای محدودیت را آن‌قدر تکرار کنیم که تصور کنیم دقیقاً حقیقت است. 🔖اما گاهی داستان از یک «نقشه» نیز فراتر می‌رود. گاهی یک تصور، یک روایت یا حتی یک اشتباه آن‌قدر تکرار می‌شود که دیگر کمتر کسی به خودش زحمت می‌دهد بپرسد: آیا واقعاً همین‌طور است؟ و پاسخ عموم‌ مردم این است!؟ «همه همین را می‌گویند!» 🔖به نظرم همین جمله، یکی از خطرناک‌ترین خطاهای ذهنی بشر است؛ اما اینکه «همه می‌گویند» هیچ‌گاه به معنای «حقیقت داشتن» نیست. 🔖اکثریت مردم ممکن است در اشتباه باشند. تاریخ پر است از باورهایی که زمانی تقریباً همه به آن‌ها اعتقاد داشتند و بعدها معلوم شد واقعیت چیز دیگری بوده است. 🔖پس شاید بد نباشد گاهی در باورهای خودمان مکث کنیم و از خود بپرسیم: چند درصد از چیزهایی که امروز «واقعیت» می‌دانیم، واقعاً حقیقت‌اند و چند درصدشان فقط تصویری هستند که بارها و بارها به ما نشان داده شده‌اند؟ 🔖این مسئله شاید درباره بسیاری از شخصیت‌ها نیز صدق می‌کند. بسیاری از افراد و چهره هایی که در ذهن ما ساخته و پرداخته شده‌اند، ممکن است در واقع آنی نباشند که ما تصور می‌کنیم. ممکن است سال‌ها تبلیغات، رسانه، شهرت و تکرار، شخصیتی معمولی را در ذهن جامعه به یک چهره استثنایی تبدیل کرده باشد. 🔖به‌عنوان یک فرد رسانه‌ای، لازم میدانم صراحتأ عرض می‌کنم: بخش قابل توجهی از آدم‌هایی که ما در ذهن خود ساخته‌ایم، الزاماً آنی نیستند که در واقعیت وجود دارند. 🔖گاهی ما با یک «تصویر رسانه‌ای» زندگی می‌کنیم، نه با خودِ واقعیت. اینجاست که اهمیت تفکر، تدبر و پرسشگری روشن می‌شود. 🔖در فرهنگ دینی ما نیز بارها بر اندیشیدن و تدبر تأکید شده، حتی مشهور است که «یک ساعت تفکر از هفتاد سال عبادت برتر است». 🔖شاید این ماجرای تغییر نگاه به نقشه جهان، بهانه خوبی باشد برای اینکه یک بار دیگر به نقشه ذهن خودمان نگاه کنیم. شاید لازم باشد بعضی مرزها را اندکی جابه‌جا یا واقعی نموده و بعضی از باورها را دوباره بررسی کنیم و بعضی آدم‌ها را از جایگاهی که در ذهنمان ساخته‌ایم پایین بیاوریم و حتی بعضی بت‌هایی که دانسته یا ندانسته ساخته ایم را بشکنیم؛ گاهی انسانی که آن‌قدر در ذهن خود بزرگ کرده ایم که دیگر حاضر نیستیم حتی درباره او سؤالی کنیم و اگر کسی به او نقدی کند خشمگین میشویم! 🔖توحید که نباید صرفأ بر زبان انسان باشد؛ بلکه توحید یعنی انسان در برابر هیچ مخلوقی، حقیقت را قربانی نکند و هیچ انسانی را به جایگاهی بالاتر از شأن انسانی‌اش نرساند؛ در حالیکه گاهی برخی افراد در برابر صاحبان قدرت و ثروت چنان خاضع می‌شوند که شخصیت خود را می‌بازند و گاهی برای رسیدن به منفعت، شهرت یا حتی یک رابطه عاطفی و جنسی، عزت نفس و اصول خود را قربانی می‌کنند. ممکن است نام این رفتار را موفقیت، زرنگی یا واقع‌بینی بگذاریم؛ اما اگر انسان در برابر مخلوقی، حقیقت و کرامت خودش را قربانی کند، باید دست‌کم یک بار از خود بپرسد: آیا من واقعاً انسانی آزاده هستم، یا فقط هر مدت بت خودم را تغییر میدهم؟! 🔖ایکاش روز جهانی پاکسازی ذهن از بت‌هایی که با جهل برای خود ساخته‌ایم وجود داشت، تا به خود میپرداختیم. 🔖شاید بعضی چیزهایی که سال‌ها بزرگ دیده‌ایم، آن‌قدرها بزرگ نباشند؛ و بعضی حقیقت‌هایی که سال‌ها برای ما کوچک نشان داده شده‌اند، بسیار بزرگ‌تر از چیزی باشند که تصور می‌کردیم، و شاید مهم‌ترین درس این ماجرا همین باشد: هر چیزی را که همه می‌گویند، باور نکن؛ حتی اگر سال‌هاست روی نقشه ذهن تو چاپ شده باشد. ⏰@masoudbahraini

🚩نقشه جهان واقعی شد! 🔖مجمع عمومی سازمان ملل در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ قطعنامه‌ای را با حمایت گسترده تصویب کرد که استفاده از نقشه‌هایی با نمایش دقیق‌ترِ مساحت قاره‌ها، به‌ویژه پروجکشن Equal Earth، را تشویق می‌کند. هدف اصلی، کاهش خطای معروف نقشه مِرکاتور است که مناطق نزدیک قطب‌ها را بسیار بزرگ‌تر از اندازه واقعی نشان می‌دهد. 🔖مثلاً در نقشه مرکاتور، گرینلند تقریباً هم‌اندازه آفریقا به نظر می‌رسد؛ درحالی‌که مساحت آفریقا حدود ۱۴ برابر گرینلند است. در نقشه Equal Earth، این اختلاف بسیار واقعی‌تر دیده می‌شود. 🔖نکته جالب‌تر اینکه این تصمیم به معنای تغییر واقعی مرز کشورها نیست؛ بلکه تغییر در شیوه نمایش جغرافیای جهان است. قطعنامه الزام‌آور هم نیست، اما می‌تواند بر نقشه‌های آموزشی، رسانه‌ها و پلتفرم‌های دیجیتال تأثیر بگذارد. قطعنامه با ۱۶۴ رأی موافق، ۶ ممتنع و تنها یک رأی مخالف آمریکا تصویب شد. ⏰ @masoudbahraini

🚩 تحلیلک سیاسی | از دست رفتن منطقه «علی الطاهر» در جنوب لبنان به قدری حائز اهمیت است، که بزودی تاوان و هزینه آن را ایران در پای میز مذاکرات احتمالی پرداخت خواهیم کرد! 🔖اسراییل در حال پاکسازی کامل لبنان است و قطعأ آن هنگام که خیالش از آنجا راحت شد سراغ ایران خواهد آمد، یکی از دلایل مهمی که این چند مدت مثلا به جنگ مجدد با ایران بازنگشت، فرصت خریدن برای رفع تهدید از سوی لبنان بود، که هم اکنون نیز در حال انجام آن است! 🔖بنده تحلیلگر سیاسی نیستم ولی به نظر می‌رسد، اسراییل با برنامه ای مدون در حال حرکت است و چنانچه تدبیری اتخاذ نشود بزودی صدایش هواپیماهایش را در ایران خواهیم شنید! ⏰ @masoudbahraini

🚩حافظه تاریخی | ۹ سپتامبر ۲۰۱۷ 🔖بنده حدود ۹ سال پیش مطلبی را در کانال به اشتراک گذاشتم که در آن جناب پناهیان اظهار داشته بودند: طلبه ای که سیاسی حرف نزند، دین ندارد! 🔖بنده اصلا به اینکه او درست گفته یا غلط کاری ندارم، هر چند کلا مخالف این سبک گفتمان هستم؛ ولی امروز سوالم از ایشان این است: 🔖جناب پناهیان، یک تحقیق میدانی کوچک انجام دهید و ببینید امروز چه تعداد از فرزندانِ دوستان، آشنایان و اطرافیانتان، خدا ناباور شده اند؟! 🔖شما و امثالهم آنقدر درد سیاست داشتید که از دین و دیانت مردم غافل شدید، در حالیکه وظیفه و دغدغه یک طلبه باید ابتدا دین و دیانت جامعه باشد، بعد سیاست…. 🔖 اینکه شیعه چقدر از افراط و تفریط عده ای آسیب دیده، خداوند عالم است و امام زمانی که چقدر ما خون به دلشان نموده ایم! ⏰ @masoudbahraini

🚩 دلنوشته | به بهانه غروب جمعه 🔖سخت و تلخ ترین مدل غریبی برای هر شخص، الزامأ زیستن در دیار غربت نیست؛ بلکه احساس غریب و بی کس بودن در کنار خانواده اش است. 📌الحاشیه: راستی، از امام زمان چه خبر؟! ⏰ @masoudbahraini 🔖کانال مسعود بحرینی

🚩لَختی تفکر | درس زندگی 🔖نعمت‌های به‌ظاهر تلخ، اما شیرین تر از عسلِ خداوند! 🔖مرحوم علامه می‌فرمودند: «انسان هرچه عمرش سپری، و بر دانش و تجربه‌اش افزوده، بیشتر به جهل مرکب خویش پی می‌برد.» 🔖یکی از اشتباهات رایج انسان در زندگی، نحوه ارتباط با دیگران و انتخاب دوستان است؛ آدم‌هایی که گاه سال‌ها در کنارشان زندگی می‌کنیم، بی‌آنکه بدانیم چه جایگاه واقعی در زندگی ما دارند. 🔖علامه می‌فرمودند: «توصیه می‌کنم در زندگی، ولو یک‌بار هم که شده، ورشکستگیِ خودخواسته ای را اعلام کنید و بگذارید همه اطرافیانتان از آن باخبر شوند. با این کار، با سرعتی شگفت‌انگیز بسیاری از دوستان ‌نزدیکان غربال می‌شوند و پس از آن، وقت و عمر ارزشمندتان را صرف کسانی خواهید کرد که ارزشش را داشته اند، و بعدها از اینکه عمرتان را با آنان سپری نمودید احساس ندامت و پشیمانی نخواهید داشت.» 🔖بهترین آزمون برای این غربالگری، ورشکستگی مالی و پس از آن، ورشکستگی عاطفی است. 🔖گاهی کسی را «بهترین دوست» خود می‌دانیم، اما کافی است روزگار کمی سخت شود تا بفهمیم حتی حاضر نیست ساعتی پای درد دل ما بنشیند و شنونده غصه‌هایمان باشد. 🔖یکی از نتایج این غربالگری، شاید کم شدن تعداد کانتکت‌های گوشی شما باشد؛ اما در مقابل، ارزش کسانی که باقی می‌مانند، چندین برابر خواهد شد. 🔖مرحوم همچنین می‌فرمودند: «گاهی خداوند با یک تلخیِ ظاهری، می‌خواهد شیرینیِ ماندگاری را به تو بچشاند.» 🔖پس هر رفتنی، خسارت نیست؛ هر تنهایی، مجازات نیست؛ و هر تلخی، لزوماً نشانه بداقبالی نیست. 🔖گاهی خداوند بعضی آدم‌ها را از زندگی‌ات خارج می‌کند، نه برای اینکه چیزی از تو بگیرد؛ بلکه برای اینکه جا را برای آدم‌های درست باز کند. @masoudbahraini 🔖کانال مسعود بحرینی

و اینجا می‌رسیم به یک درد بزرگ‌تر: مشکل فقط کمبود پول نیست؛ مشکل، نبودِ اولویت در هزینه‌کرد است. 🔖متأسفانه بخش قابل توجهی از منابع مالی حوزه فرهنگی و اعتقادی، گاهی نه بر اساس «ضرورت»، بلکه بر اساس «سلیقه» توزیع می‌شود. 🔖نتیجه چیست؟ فعالیت‌های موازی فراوان؛ پروژه‌های مشابه؛ هزینه‌های تکراری؛ مجموعه‌هایی که برای یک مسئله واحد، ده‌ها بار بودجه مصرف می‌کنند، در حالی که مسائل مهم‌تر و زمین‌مانده‌ای وجود دارد که کمتر کسی به سراغشان می‌رود. 🔖گاهی به جای آنکه بپرسیم: «جامعه شیعه امروز به چه چیزی نیاز دارد؟» می‌پرسیم: «من به چه کاری علاقه دارم؟» و این دو سؤال، زمین تا آسمان با یکدیگر فاصله دارند. 🔖در بخشی از این فعالیت‌ها، متأسفانه به جای حل مسئله، نوعی ارضای شخصی، کسب اعتبار، دیده‌شدن یا تثبیت جایگاه اتفاق می‌افتد؛ در حالی که سرمایه دینی و اجتماعی، ملک شخصی هیچ‌کس نیست. 🔖پول شیعه باید برای نیاز شیعه هزینه شود، نه برای ارضای جاه‌طلبی افراد به نام شیعه. 🔖کسانی که سال‌ها در میدان فعالیت فرهنگی و مذهبی بوده‌اند، این مسئله را بهتر از هرکس دیگری لمس کرده‌اند؛ اما بسیاری از آنان چون صدایشان به جایی نمی‌رسد، سکوت می‌کنند و خون دل می‌خورند. 🔖بارها عرض کرده ‌ام: ای‌کاش ساختار مالی و فرهنگی شیعه، دست‌کم از حیث نظام‌مندی و تشخیص اولویت‌ها، شباهتی به ساختارهای منسجم و متمرکزی مانند واتیکان داشت. منظورم تأیید تمام ساختار واتیکان یا بی‌اشکال دانستن آن نیست؛ بحث بر سر یک اصل مدیریتی است: سرمایه محدود است و نیازها نامحدود؛ بنابراین باید اولویت‌بندی وجود داشته باشد. باید بدانیم کجا سرمایه‌گذاری کنیم، کجا هزینه نکنیم، چه پروژه‌ای ضرورت دارد، کدام فعالیت تکراری است و کدام خلأ سال‌هاست بی‌پاسخ مانده است. 🔖اگر سرمایه‌ای برای فرهنگ و دین هزینه می‌شود، باید بتوان از خود پرسید: این هزینه چه مسئله‌ای را حل کرد؟ چه اثری گذاشت؟ و اگر این پول خرج نمی‌شد، چه چیزی از دست می‌رفت؟ 🔖این همان چیزی است که من از آن به عنوان «اقتصادِ اولویت‌ها» یاد می‌کنم. بنابراین اگر جوانی امروز از من بپرسد: «برای یک حرکت شیعی از کجا شروع کنم؟» 🔖پاسخم این است: از هیجان شروع نکن؛ از شناخت شروع کن. 🔖از جمعیت شروع نکن؛ از مسئله شروع کن. 🔖از پول دیگران شروع نکن؛ از توان خودت شروع کن. 🔖از شعار شروع نکن؛ بلکه از برنامه شروع کن. و اگر استقلال می‌خواهی، استقلال مالی را جدی بگیر. 🔖حرکتی که برای خدا آغاز می‌شود، باید بتواند (در حد توان !) در برابر بی‌مهری‌ها دوام بیاورد؛ اما حرکتی که قرار است سال‌ها بماند، علاوه بر ایمان، به دانش، مدیریت، اقتصاد، برنامه‌ریزی و شجاعتِ اصلاح خود نیز نیاز دارد. 📌ادامه دارد …. ⏰@masoudbahraini 🔖كانال مسعود بحريني

🚩 کاکتوس 🌵 | پاسخ به پرسشی که مکرر از بنده پرسیده می‌شود | قسمت اول * مسعود بحرینی 🔖 «می‌خواهیم یک حرکت شیعی را آغاز کنیم؛ چه باید بکنیم و از کجا می‌توانیم کمک بگیریم؟» 🔖این پرسشی است که طی دو دهه گذشته بارها و بارها از بنده پرسیده شده است. شاید پیش‌تر نیز پاسخ داده باشم، اما به دلیل تکرار مداوم آن، لازم دیدم یک‌بار دیگر صریح و بی‌پرده عرض کنم. 🔖بیشتر کسانی که این سؤال را مطرح می‌کنند، جوانانی باانگیزه و دغدغه‌مندند؛ جوانانی که غیرت دینی دارند، اما معمولاً تجربه چندانی در مدیریت فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی ندارند. 🔖پس اجازه میخواهم پاسخ را بدون تعارف عرض کنم؛ تا فردا روز مدیون جوانی و انگیزه شما نباشم. 🔖نکته مهم : اگر می‌خواهید یک حرکت فرهنگی، مذهبی یا اعتقادی را آغاز کنید، نخست به خداوند و اهل‌بیت علیهم‌السلام توکل کنید؛ اما بلافاصله بعد از توکل، عقل و تدبیر را وارد میدان کنید. 🔖اگر تصمیم دارید مستقل حرکت کنید، اول بنیه اقتصادی خود را تقویت کنید. 🔖این نکته شاید خوشایند نباشد، اما واقعیتی است که بسیاری پس از سال‌ها فعالیت به آن می‌رسند:فعالیت فرهنگیِ مستقل، بدون استقلال مالی، احتمال دارد دیر یا زود استقلال فکری خود را از دست بدهد. 🔖وقتی هزینه‌های یک مجموعه را دیگری می‌پردازد، دیر یا زود انتظار، سهم، حق دخالت و تعیین مسیر نیز از راه می‌رسد. ممکن است یک مجموعه یا فرد در ابتدا تنها یک کمک کوچک مالی به شما کند؛ اما گاهی همان کمک کوچک، در ادامه به مطالبه‌ای بزرگ برای تعیین خط‌مشی، دخالت در تصمیم‌ها و حتی مالکیت معنوی و مدیریتی آن حرکت تبدیل می‌شود. 🔖البته این سخن به معنای بی‌انصافی نسبت به همه جریان‌های مذهبی نیست. هستند مجموعه‌ها و خیرانی که کمک می‌کنند و استقلال مجموعه را محترم می‌شمارند؛ اما هرکس که می‌خواهد مستقل کار کند، نباید استقلال خود را بر پایه پول دیگران بنا کند. 🔖در تجربه شخصی من، اگر قرار باشد برای یک فعالیت فرهنگی و مذهبی کمک مالی گرفته شود، خیران و بازاریان متدین می‌توانند یکی از گزینه‌های مناسب باشند؛ به‌ویژه زمانی که اعتماد متقابل شکل گرفته باشد و کمک مالی با حق دخالت در مدیریت اشتباه گرفته نشود. 🔖اما مسئله فقط پول نیست، هر حرکت فرهنگی اگر صاحب فکر، نقشه راه و مدل مدیریتی نباشد، حتی با داشتن سرمایه نیز ممکن است شکست بخورد. 🔖جوانی که می‌خواهد یک جریان فرهنگی راه بیندازد، باید پیش از جمع کردن نیرو و تأمین بودجه، از خود بپرسد: 🔖مسئله‌ای که می‌خواهم حل کنم دقیقاً چیست؟ 🔖مخاطب من چه کسی است؟ 🔖چرا باید کسی به فعالیت من اعتماد کند؟ 🔖چه چیزی در کار من وجود دارد که صدها مجموعه مشابه ندارند؟ 🔖منابع مالی من برای یک سال، سه سال و پنج سال آینده چیست؟ 🔖اگر فردا هیچ‌کس کمک نکرد، آیا می‌توانم ادامه بدهم؟ 🔖اگر پاسخ این پرسش‌ها روشن نیست، هنوز وقت آغاز یک «حرکت» نرسیده است؛ شاید فقط وقت فکر کردن رسیده باشد. فراموش نکنیم که مسیر فعالیت دینی همیشه مسیر تشویق و استقبال نیست. 🔖فراموش نکنیم مولایمان حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در اوج غربت و مظلومیت، به دلیل تنها شدن با چاه درد دل می‌کردند. این تصویر، برای هرکس که می‌خواهد در مسیر حق و حقیقت (اهل بیت)قدم بردارد، یک پیام روشن دارد: قرار نیست هر کار درستی الزاماً تشویق شود و قرار نیست هرکس حرف حق می‌زند، فوراً تنها نماند. 🔖حضرات معصومین (علیهم‌السلام ) در زمان حیات و پس از شهادت، مظلوم بوده‌اند و طبیعی است که کسی که می‌خواهد برای آنان قدمی بردارد، گاهی با بی‌مهری، سوءتفاهم، تنهایی و حتی سنگ‌اندازی مواجه شود. 🔖اما اینجا یک نکته مهم وجود دارد: استقامت با لجاجت فرق دارد. اگر کسی برای رضای خدا کار می‌کند، باید تحمل بی‌مهری داشته باشد؛ اما در عین حال باید دائماً عملکرد خود را نقد کند، از مشورت استفاده کند و اگر اشتباه کرد، آن را بپذیرد. استقلال یعنی خودت تصمیم بگیری؛ نه اینکه تصور کنی فقط خودت درست می‌فهمی. 🔖و اما توصیه جدی‌تر من به جوانان: قبل از آنکه برای اصلاح جامعه آستین بالا بزنید، زندگی خودتان را سامان بدهید. 🔖اقتصاد، خانواده، شغل، مهارت و تربیت نسل آینده را دست‌کم نگیرید. جوانی که خودش در تأمین معاش درمانده است، نباید تمام توانش را صرف پروژه‌ای کند که هیچ مدل اقتصادی پایداری ندارد. با الهام از سیره اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ، ابتدا توان اقتصادی و حرفه‌ای خود را افزایش دهید، زندگی‌تان را سر و سامان دهید، خانواده‌تان را درست تربیت کنید و سپس بخشی از درآمد حلال خود را ـ هرچقدر اندک ـ صرف فعالیت دینی و فرهنگی مورد علاقه‌تان کنید. 🔖گاهی هزار تومان پولی که از جیب خودت خرج می‌کنی، از میلیون‌ها تومان پولی که بابتش مجبور به پاسخ‌گویی و تبعیت می‌شوی، ارزشمندتر است.

🚩 لَختی تفکر | | گاهی شرایط نه جنگ، نه صلح از وضعیت یک جنگ تمام عیار کشنده و ویران کننده تر است. 📌دقیقأ حکایت آب پز شدن قورباغه است ⏰ @masoudbahraini

🚩توهم قدرت و فنر فشرده 🔖وقتی قدرت از واقعیت فاصله می‌گیرد، دچار توهم می‌شود؛ سکوت را رضایت، تحمل را ضعف، و فشار را اقتدار می پندارد. 🔖اما فنر هرچه بیشتر فشرده شود، ساکت‌تر و خطرناک‌تر می‌شود. تا روزی که دستی برای نگه‌داشتنش کافی نباشد.آن روز، انفجار فقط فنر را رها نمی‌کند بلکه توهمِ قدرت را نیز خُرد، و آنچه سال‌ها «اقتدار» تصور می‌شد، ممکن است در یک لحظه معلوم شود چیزی جز قدرتِ پوشالیِ انباشته‌شده نبوده است. 🔖تلاش برای نیاموختن از تاریخ، فرجامی جز تلخی و ندامت، به دنبال نخواهد داشت. ⏰@masoudbahraini 🔖کانال مسعود بحرینی

🚩لَختی تفکر | احمق‌تر از من و تو، کیست؟! 🔖روزی دو هم‌فکر، بر سر موضوعی با یکدیگر درگیر شدند. مشاجره بالا گرفت؛ کار به بدوبیراه و ناسزا رسید و هر کدام هرچه در چنته داشت، نثار دیگری کرد. پس از پایان دعوا، یکی از آنها با خنده‌ای تلخ پرسید: «به نظرت احمق‌تر از من و تو چه کسی است؟» دیگری بی‌درنگ پاسخ داد: «آن کسی که به من و تو می‌گوید: التماس دعا!» 🔖حکایت ظاهرا ساده است، اما مصادیق زیادی دارد؛ گاهی ما برای رهایی از گرفتاری، سراغ شخص یا اشخاصی می‌رویم که خودشان در پدید آمدن همان گرفتاری نقش بسزایی داشته اند؛ کسی که گره را به دست خود زده، اما وقتی نوبت به باز کردن گره می‌رسد، ناگهان اهل موعظه و معنویت می‌شود: «التماس دعا!» 🔖چه معامله‌ی عجیبی؛ تو گره می‌زنی، دیگری گرفتار می‌شود، بعد برای گرفتاری او نسخه‌ی دعا می‌پیچی! 🔖نه؛ مسئله دعا نیست. دعا پناه انسان در تنگناست و جایگاه خودش را دارد. مسئله آنجاست که دعا تبدیل شود به پوششی برای پنهان کردن خطا و راهی برای فرار از پاسخگویی. 🔖نمی‌توان با تصمیم‌های غلط، بی‌تدبیری، منفعت‌طلبی یا رفتار نادرست، مردم را به «مُضطَر» رساند و بعد، به جای پذیرش مسئولیت، آنان را به دعا حواله داد. 🔖کسی که گره زده، باید پاسخگوی گره باشد؛ نه اینکه برای گره‌ای که خودش ساخته، نسخه‌ی معنوی بپیچد. 🔖تلخ‌تر از همه این است که گاهی جای قربانی و مقصر عوض می‌شود؛ آن‌که باید پاسخگو باشد، در قامت ناصح ظاهر می‌شود و آن‌که گرفتار شده، باید بنشیند و برای حل گرفتاری‌اش دعا کند! 🔖اگر پاسخ مثبت است، شاید نخستین دعای ما این باشد: 🔖خدایا، ما را از شرّ کسانی که گره می‌زنند و بعد برای گشودن همان گره دعا تجویز می‌کنند، نجات بده؛ چون بعضی‌ها نه تنها مسبب گرفتاری‌اند؛ بلکه برای گرفتاری‌ای که خود ساخته‌اند، نسخه ا‌ی با چاشنی معنویت هم در آستین دارند! ⏰ @masoudbahraini 🔖کانال مسعود بحرینی

🚩 آیا روحانیت به لحاظ جایگاه اجتماعی «طبقه ای» ممتاز و متمایز از جامعه است؟! 🔖این بخشی از یک آگهی ترحیم است که توسط یک بیت سرشناس قم منتشر شده است در بخشی از این آگهی، از تعبیر «حضرات علما و فضلا و دیگر طبقات» استفاده شده که بیش از آنکه یک تعارف معمول باشد، ناخواسته تصویری از یک نگاه طبقاتی به جامعه را ارائه می‌دهد؛ گویی روحانیون در یک سوی جامعه ایستاده‌اند و «دیگر طبقات» در سوی دیگر. 🔖اگر روحانیت از مردم جدا و به یک طبقه اجتماعیِ متمایز و ممتاز تبدیل شود، دقیقاً از همان نقطه‌ای آسیب می‌بیند که قرار بود برای مردم پناه و تکیه‌گاه باشد. روحانیت، پیش از آنکه صاحب یک عنوان باشد، باید خود را بخشی از همین مردم بداند؛ نه فراتر از آنان. 🔖مشکل از یک واژه آغاز می‌شود، اما به یک فرهنگ ختم می‌شود: فرهنگِ «ما» و «آنها». ما امروز بیش از هر زمان دیگری به روحانیتی نیاز داریم که فاصله‌اش با مردم کم باشد، نه اینکه حتی در ادبیات رسمی، خود را در طبقه‌ای جدا تعریف کند. 📌الحاشیه: عدم دقت در به استخدام گرفتن واژه ها، گاه عواقب بسیار جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت. 🔖کانال مسعود بحرینی ⏰ @masoudbahraini

🚩جشن تاج‌گذاری امام زمان!! *مسعود بحرینی 🔖این تعبیر، نه‌تنها با ادبیات و فرهنگ شیعی درباره امامت سنخیتی ندارد، بلکه می‌تواند تصویری نادرست و سطحی از یکی از مهم‌ترین اعتقادات شیعه ارائه کند. 🔖حضرت ولی‌عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پس از شهادت پدر بزرگوارشان، به مقام امامت رسیدند؛ اما آیا می‌توان آغاز این مسئولیت سنگین الهی را با عبارت سخیف «جشن تاج‌گذاری» توصیف کرد؟ 🔖«تاج‌گذاری» واژه‌ای متعلق به ادبیات سلطنت و پادشاهی است؛ در حالی که امامت، سلطنت و پادشاهی نیست و امام، پادشاهی نیست که بر تخت بنشیند و تاج بر سر بگذارد. امامت در فرهنگ شیعه، مسئولیتی الهی و سنگین برای هدایت انسان‌هاست. 🔖از سوی دیگر، این آغاز امامت در شرایطی اتفاق افتاد که جامعه شیعه داغدار شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) بود و حضرت ولی‌عصر نیز در نخستین روزهای امامت، با بار سنگین مصیبت شهادت پدر بزرگوارشان و مسئولیت هدایت امت روبه‌رو بودند. 🔖بنابراین، شاید بهتر باشد پیش از آنکه از «جشن تاج‌گذاری امام زمان» سخن بگوییم، اندکی در معنای واژه‌ها و حقیقت «امامت» تأمل کنیم. 🔖اگر قرار است از آغاز امامت حضرت سخن بگوییم، تعبیرهایی مانند «آغاز امامت» یا «سالروز آغاز امامت» هم دقیق‌ترند، هم با شأن و مفهوم امامت سازگارتر. 🔖گاهی یک واژه، بیش از آنچه تصور می‌کنیم معنا با خود حمل می‌کند؛ پس درباره امام و امامت، شاید کمی تعقل و تدبر پیش از به‌کار بردن واژه‌ها بد نباشد. ⏰ @masoudbahraini

🚩مراکز آماری داخل کشور شمار شهدای جنگ ۸ ساله را بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار نفر عنوان نموده اند در حالیکه در صفحه ۵۲ گزارش UNEP در خصوص تلفات جنگ ایران عراق اینگونه آمده است: ۶۰۰ هزار ایرانی و ۴۰۰ هزار عراقی در این جنگ کشته شده اند. ◽️UNEP: United Nations Environment Programme برنامه محیط‌زیست سازمان ملل متحد 📌الحاشیه: امیدوارم اینبار، راستِ اونا، دروغ باشه! ⏰ @masoudbahraini

🚩مشهد مقدس | جدال میان دو دسته عزاداری ! 🔖این حرکات بی ادیانه در مقابل حرم و حضور مبارک حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام نشانه تشیع علوی است یا شبیه رفتار مخالفین مذهب در مقابل منزل پیامبر است؟! 🔖دین و مذهب اگر فاقد اخلاق و ادب شد کارش تمام است. ⏰ @masoudbahraini