💙Blue love

۱ ارائه از ۳ ارائه داده شد

Happy Birthday my Dear Love 🩵

اینو یکی تو ناشناس فرستاده زبانش عربی میخوره ولی موسیقی قشنگی داره دمت گرم خلاصه هرکی بودی

اگه حرفیم نداری برام آهنگ بفرست. #Text @Blueloves💙

زندگی شاید همینه کنار اومدن با چیزی که نمی‌تونیم تغییرش بدیم، دوست داشتن چیزی که همین حالا وجود داره، و ساختن چیزی که هنوز نیومده. #Text @Blueloves💙

بچم خیلی ناناز بود

اصلا از اینکه از خواب بیدارش کردم پشیمون نیستم:)))

وای که چقدر خوبه این اهنگ

I hate it when someone knows I'm mad or sad but doesn't have any reaction.

عاشق وقتیم که چت جی پی تی ایده میده فلان عکسو بذار تو پاور بعد اخرش با یه ذوق خاصی مینویسه من میتونم طراحیش کنم برات

اموزشیار اینجوریه که اعلام میکنه کارنامه باز تولید شد. بعد با کلی استرس وارد سایت میشی کل کارنامه ها رو نگاه میکنی میبینی هیچی عوض نشده:/

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ شخصی که همیشه نقش یک تکیه‌ گاه را در زندگی‌ اش داشته است، روزی متوجه می‌شود آدم های اطرافش عادت می‌کنند که به راحتی از مواقعی که او ناراحت است، گذر کنند. تکیه گاه بودن تاوان دارد. تاوانش، زیادی قوی به نظر رسیدن است. و این زیادی قوی دیده شدن باعث می‌شود دیگران از درک کردنِ آسیب پذیری آدم های قوی چشم پوشی کنند. در مواقع آزردگی ، از آن ها معذرت خواهی نکنند و همدلی‌شان کمرنگ شود چون در نهایت باز هم آن آدم قوی باید توجیهات را درک کند و به آن ها حق دهد. تکیه گاه بودن تاوان دارد و تاوانش تنها ماندنِ بسیاری از آدم های قوی در بسیاری از روابط است. حواسمان به آدم‌ های قویِ اطرافمان باشد. آن ها هم مانند تمام انسان‌ ها، حساس، آسیب پذیر و ناقص هستند و درست است که همیشه خودشان در تنهایی‌شان با دردها و زخم‌ هایشان کنار آمده‌ اند، اما آن ها هم از اینکه درک شوند، در آغوش کشیده شوند و گاهی به خاطر دل‌ آزردگی ها از آن ها معذرت خواهی شود، خوشحال می‌شوند. در این روزهای سخت، که پناهمان آغوش آدم های قوی‌ست، یادمان نرود که ما هم گاهی می‌توانیم پناهگاه یک آدم قویِ تنها باشیم. حتی اگر این پناهگاه به وسعت یک آغوش، یک پیاده‌ روی همدلانه یا حتی ساده تر از این ها، به وسعت یک جمله‌ ی درکت می‌کنم ، تو حق داری باشد. #گیسیا

اگه زندگیم یه کتاب بود صفحه‌ی تو گوشه‌ای خمیده داشت :) #Text @Blueloves💙