| Art Magazine | ژورنال هنری تمامیّت ارضی برای هنر ۰۰۰

این شوخی نامردان است که امید می‌دهند و سپس باز پس می‌گیرند و بر نومید‌شدگان از ته دل می‌خندند. 📕@phobicool #بهرام_بیضایی #مرگ_یزدگرد #نمایش‌نامه

به یاد #فروغ_فرخزاد ✨ 🍏 @phobicool «مرگ آرتیست‌ها» شارل بودلر چند مرتبه می‌باید من زنگوله‌هایم را بجنبانم و پیشانیِ افتاده‌ی تو را ببوسم، کاریکاتور دلگیر؟ تا به میان هدف بزنم، از طبیعتی عرفانی، ای تیردانِ من، چند نیزه ببازم؟ ما روح‌‌های‌مان را در دسیسه‌هایی ظریف فرسوده خواهیم کرد و بسیاری چارچوبِ وزین را ویران خواهیم ساخت، قبل از اندیشیدن به آفریده‌ی بزرگ که میل جهنمی‌اش از هق‌هق‌ها لبریزمان می‌کند. هستند برخی کسان که هرگز بُت‌شان را نشناخته‌اند، و آن پیکرتراشان ملعون و داغِ بی‌آبرویی‌خورده‌‌ که قدم‌زنان به سینه و جبین‌شان چکش می‌کوبند، تنها یک امید دارند، کنگره‌ای غریب و تاریک! مرگ است، که بال‌گستران به سانِ خورشیدی نو، گُل‌های مغزشان را شکوفان خواهد کرد! 🤍 @phobicool ـ شارل #بودلر، از «گل‌های شر»، قسمت مرگ.

همه چیزم را باخته بودم. همه چیزم را! از کازینو بیرون آمدم. آن وقت دیدم یک گولدن ته جیب جلیقه ام مانده. گفتم: "آه پس هنوز می‌توانم غذایی بخورم!" اما صد قدم نرفته بودم که تصمیمم عوض شد. برگشتم و یک گولدن را روی مانک گذاشتم (بله خوب به یاد دارم. روی مانک) و جداً وقتی آدم در کشوری بیگانه دور از وطن و کس و کارش تنهاست و نمی‌داند که همان روز چه خواهد خورد و می‌خواهد آخرین گولدن خود را آخرینش را به خطر اندازد احساس عجیبی دارد. اما خطر کردم و بردم و بیست دقیقه بعد با صد و هفتاد گولدن در جیب از کازینو بیرون آمدم. این یک واقعیت است. گاهی آخرین گولدن چه کارها می‌کند! اگر شکستم را پذیرفته بودم اگر جرئت تصمیم نمی‌داشتم چه شده بود؟ 🤚 @phobicool _قمارباز #داستایفسکی

psychoanalys of Camil Yaghmaei by Mahsa Tolou 1389 👁️ @phobicool

Blue heterothallic by Mahsa Tolou 1402 - ناتمام تمام من 🌀 @phobicool

باید گریه کنم اما نه برای فاجعه... برای این، که بازمانده را نجات‌یافته می‌دانید ‌ کوچه‌ها در سیل آوندهای شهرند در خود همه را به پایینْ‌دست می‌کشند شهر این درختِ افتاده چقدر آشیانه ساختیم بر درختِ افتاده ‌ ما از گم شدن در اقیانوس می‌ترسیدیم ما از پیدا شدن در عکس‌های هوایی می‌ترسیدیم ما از قایقِ دورِ ناشناس می‌ترسیدیم خسته‌ام که هنوز حرف می‌زنم از هنوز که نمی‌شنوی ‌ نوشته بودی پرنده... حالا پرید بر لانه‌ی شناوری نشست آرام در آب فرو رفتند چرا تقلا نکرد؟ ‌ نجات ندادمش تا بتوانم گریه کنم ‌ 🗽 @phobicool #معین_دهاز از کتابِ #اسب_من نشرچشمه

#حسین_صفا 🪽🪽 @phobicool