کتاب بشنویم

آخرین روز یک محکوم به اعدام و کلودولگرد |نویسنده : ویکتور هوگو | مترجم : محمد قاضی | ناشر: هدایت | نشر صوتی آوای بوف نام کتاب : #آخرین_روز_یک_محکوم_به_اعدام و #کلود_ولگرد نویسنده : #ویکتور_هوگو مترجم : محمد قاضی ناشر: هدایت سال انتشار: 1369 تعداد صفحات: 189 تعداد فایل : 9 عدد فایل صوتی 3.9ساعت دسته‌بندی: #داستان #رمان نام یک کتاب رمان کوتاه ادبی از ویکتور هوگو نویسندهٔ فرانسوی است؛ که برای نخستین‌بار در سال ۱۸۲۹ منتشر شد و یکی از آثار مشهور ادبی جهان به شمار می‌رود. این رمان تفکر مردی محکوم به مرگ را بازگو می کند. ویکتور هوگو این رمان را نوشت تا احساساتش را بیان کند که مجازات اعدام باید لغو شود. مردی که در قرن نوزدهم در فرانسه توسط گیوتین محکوم به مرگ شده است، در حالی که منتظر اعدام است، اندیشه و تفکرات، احساسات، و ترس خود را دربارهٔ اعدام می‌نویسد. نوشتهٔ او تغییر روحیهٔ خود را نسبت به جهان خارج از سلول زندان در طول زندان خود نشان می‌دهد و زندگیش را در زندان توصیف می‌کند، داستان با ورود یک کشیش به زندان برای طلب بخشش و توبه توسط زندانی و گفتگوهایی که بین آن‌ها به وقوع می‌پیوندد؛ ادامه می‌یابد. او نام او را به آنچه که او را به آن نام صدا می زدند (همچون، جنایت کار، قاتل، مجرم و …) صدا نمی‌کند، اما به‌طور مبهمی اشاره می‌کند که او کسی را کشته است. در روز اعدام او دختر سه ساله خود را برای آخرین بار می‌بیند، اما او دیگر او را به رسمیت نمی‌شناسد و دخترش به وی می‌گوید که پدرش مرده است. در این رمان، فردی که به اعدام محکوم شده است به شدت خواستار عفو و بخشش مردم است تا بتواند بار دیگر همچون یک شهروند خوب و به دور از جرم و جنایت به زندگی خود در کنار دخترش ادامه دهد، چرا که دخترش اکنون به جز او کسی را در این دنیا ندارد؛ اما مردم به شدت از وی متنفر هستند و خواستار آن هستند که هر چه زودتر او اعدام شود. لینک کتاب ها در یوتیوب: https://www.youtube.com/avayebuf/?sub_confirmation=1 لینک کتاب در سایت: https://avayebuf.com/2019/04/28/mahkoom/ آدرس سایت، لیست کتابها و صفحات زیر مجموعه : 👇 https://linktr.ee/avayebuf .

‏«گفت نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم.» ‏- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب. @huobot

«چه سرنوشتی پیدا کرده‌ایم، همه پراکنده، تنها و ناسازگار چه در بیرون و چه در وطن؛ چه وطنی و چه هموطنانی که از ریز و درشت به جان هم افتاده‌اند.» •روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب @huobot

از همه‌چیز خالی شده‌ام. نه خوشحالم نه بدحال. نه شاد، نه غمگین و نه امیدوارم یا نومید. بی‌گذشته و آینده، سکونی بی‌زمان و مکان، معلق در هیچ، همراه با نوعی آگاهی خواب‌زده به وجود خود، خوابی بی‌رویا، با چشمان باز. • روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب @huobot