Inner consciousness

بیایید به یکدیگر عشق بورزیم، وگرنه از دست می‌رویم، بیایید ویران کنیم، حاشا کنیم، سیاست را نابود کنیم، چرا که بین‌مان جدایی می‌افکند و در برابر هم مسلح‌مان می‌سازد؛ بیایید از هیچ‌کس نپرسیم دیروز چه بوده‌ایم و چه می‌خواسته‌ایم. دیروز تمام دنیا در اشتباه بود، باید بدانیم امروز چه میخواهیم! نامه از ژرژ ساند به گوستاو فلوبر

صبح‌ها وقتی خورشید در می‌آید متولدبشویم ، آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی ، ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم ... سهراب سپهری

‏يه روز صبح از خواب بيدار ميشى و متوجه ميشى هيچ حسى به گذشته و آدم هاى گذشته ندارى،ديگه ميتونى واسه همه شون آرزوى خوشبختى كنى؛يه جور رهايى و بى احساسى كامل. از اون به بعد با كسى جروبحث نميكنى،مردم بهش ميگن قوى شدن، من ميگم سِرشدگى روزبه معين

چرا از اینکه به یه سریا محبت کردی پشیمونی ؟ اونا بیشتر از همه به محبت نیاز داشتن . درسته گند زدن بهت اما اون روزی که دنیا داشت دنبال روشن کردن یه نور تو زندگی اونا میگشت تورو پیدا کرد . پشیمون نباش از اینکه بهشون محبت کردی . خوشحال باش که دنیا تورو برای محبت کردن به کسانی که بیشترین نیازو بهش داشتن انتخاب کرده

با فکر کردن درباره دیگران وقت خودت را تلف نکن. در واقع این حقه زیرکانه،ذهن برای فرار از خود است اشو

دردی که انسان را ب سکوت وا میدارد بسیار سنگین تر از دردیست ک انسان را ب فریاد وا می‌دارد! و انسان ها فقط به فریاد هم میرسند نه به سکوت هم..

ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم! بگذار بگویند غیرمنطقی هستیم یا ضد اجتماعی هستیم، اما به این می ارزد که خودمان باشیم. تا زمانی که رفتار ما و تصمیم های ما به کسی آسیبی نمیزند، ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم. چقدر زندگی ها که با این توضیح خواستن ها و تلاشهای بیهوده برای قانع کردن دیگران، بر باد رفته اند اریک فروم

آاااای که دلم تنگ می‌شود برای تو و غرورم اجازه نمی‌دهد سراغت را بگیرم و خوب می‌دانم دارم چقدر اشتباه می‌کنم که حالا، همین حالا که دلم دیوانه‌وار برای تو تنگ شده و گنجشک‌های سرکش خیالم، هوای شاخه‌های احساس تو را کرده، کنار می‌ایستم و وانمود می‌کنم که برایم اهمیتی ندارد کجایی، در چه حالی و داری چه کار می‌کنی... اما مهم است، مهم است که بدانی من در شلوغ‌ترین حالات زیستنم، اولین چیزی که به آن فکر می‌کنم، تویی! مهم است که بدانی آنقدر دوستت دارم که حوصله ندارم حتی در نبودنت، با آدم‌های دیگر ارتباط برقرار کنم و در نهایت شلوغیِ جهانم، تنها و بی‌پناه، در انتظار مانده‌ام تا تو از راه برسی و مثل روزهای اول دوستم داشته باشی... مهم است... مهم است که بدانی همین لحظه، چقدر دلم برای تو و حرف زدنِ با تو تنگ شده! #نرگس_صرافیان_طوفان‌ @narges_sarrafian_toofan

میان آنچه اندیشیده می‌شود و گفته نمی‌شود میان آنچه گفته می‌شود و اندیشیده نمی‌شود چه بسیار عشق که از دست می‌رود. الکساندر ژولین

در بعضی از تاریک ترین لحظاتم این احساسو دارم که خدا به من فرصتی داده تا عمیق ترین افکار و داده های خودمو ببینم تا خودمو بیشتر بشناسم تا بتونم عمیقا داده هایی که باعث این اتفاقات شدن بیشتر بشناسم برای شناخت بیشتر خودم درواقع برای شناخت نور خدا ، برای شناخت بیشتر زندگی و این جهان توصیفش خیلی سخته ولی میتونم حسش کنم من میدونم که این لحضات تاریکی یک مجازات نیست حتی اگه بعضی اوقات به دلیل شدت اتفاق واقعاً چنین احساسی داشته باشم که دارم مجازات میشم ولی واقعا اینطور نیست در واقع این یک شانسه فرصتی برای عمیق تر شدن عمیقتر دیدن عمیقتر برسی کردن دیدن عمق و ریشه های ترس و ناامیدی و غم تا به ترس و تاریکی غلبه کنم و بتونم با درخشش نور درونم بر ترسها و تمام تاریکی و غم ها بتابم نوری که واقعا هستمو ببینم چون من اطلاعات و داده هایی که از بدو تولد توسط دیگران و محیط و سیستم در ذهنم بارگذاری شده نیستم من نورم ✨ همان نوری که من واقعا هستم بدرخشید الهی

كوچك ترين تعريف تو،مرا در برابر سختي ها مقاوم ميكند ژان كوكتو

آرامش است؛ عاقبتِ اضطراب ها.. صائب

وقتی که نیاز به تایید را از دست می دهی، دیگر نمی خواهی خوب یا بد سنجیده شوی، رها هستی. دیپاک چوپرا

رشد روحانی واقعاً رشدی همچون رشد يك دانه نيست. دانه برای درخت شدن بايد رشد كند. بين دانه و درخت يك فاصله وجود دارد. اين فاصله بايد پيموده شود، يك مسافت وجود دارد. ولی انسان همچون يك دانه رشد نمي كند. تو پيشاپيش همان رشد هستی. اين فقط يك آشكارشدن است. مسافتی بين آنچه كه اكنون هستی و آنچه كه خواهی بود وجود ندارد. هيچ فاصله ای نيست! آن موجود آرمانی، آن موجود كامل پيشاپيش در تو هست . بنابراين واقعاً مسئله ي رشد نيست، بلكه مسئله برداشتن حجاب است. اين يك اكتشاف است. چيزی پنهان است ، تو پرده را برمی داری، و آنجا وجود دارد. درست مثل اين است كه با چشمان بسته نشسته ای و خورشيد در افق دميده است، ولی تو در تاريكی هستی. ناگهان چشمانت را باز می كنی و روز است، نور وجود دارد. رشد روحانی واقعاً يك رشد نيست. اين واژه ای غلط است. رشد روحانی يك آشكارشدن (مکاشفه) است. چيزی كه پنهان بوده، پديدار مي شود. چيزی را كه از قبل وجود داشته، تشخيصش می دهی كه وجود دارد. چيزي را كه هرگز از دست نداده بودی، فقط ازياد برده بودی، به ياد مي آوري. براي همين است كه عارفان پيوسته از واژه ی " يادآوری" استفاده مي كنند. می گويند كه الوهيت يك دستاورد نيست، فقط يك يادآوری است. چيزی را كه فراموش كرده بودی، به ياد می آوری. اشو

سکوت کردن یعنی با جریان هستی هماهنگ شدن. یعنی تعادل حیاتی خود را باز یافتن. وقتی تسلیم کنش های احساسی می شوی، وقتی اختیارت را به ذهنت می سپاری، وقتی به اراده ی نفس ات عمل می کنی، به واقع تو از هماهنگی و همراهی با جریان هستی خارج شده ای. پرت شده ای. سکوت و خاموشی باعث می شود که تو دوباره به اصل باز گردی. دوباره با جریان حیات هماهنگ شوی و زنده به کل گردی. چنین کیفیتی سرشار از اقتدار است. زیرا جریان حیات سرشار از اقتدار است. و منظورم از سکوت، یک سکوت همه جانبه است. سکوتی است که در آن هم زبان و هم ذهن و قلب، ساکت و بی خواهش‌اند.