Inner consciousness

مكتوب است كه، آنچه در درون است در بيرون است و آنچه در بالاست در پايين است ... زندگى انسان و سرنوشت او، تجسّم آن چيزيست كه در درون اوست. زندگى انسان انعكاسى از شعور اوست و هر تغييرى در آگاهی ما، دنیا را تغییر میدهد. اشو

تنفس، ضربان قلب، فعالیت غدد، گوارش، شکل‌گیری استخوان‌ها، گردش خون، چه چیزی است که این‌ها را پیش میبرد؟ تمام این‌ها یک فرایند پیوسته و هماهنگ با تمام هستی است. اگر متوجه بشوی که در حقیقت این تو هستی که خونت را به گردش در میاوری آنگاه در همان لحظه متوجه می‌شوی که این تو هستی که خورشید را می‌درخشانی. تو خود زندگی هستی. و چیزی جز زندگی وجود ندارد. و تو خود این فرایند خود‌به‌خودی هستی. الن واتس

چیزی به نام شکست عشقی وجود ندارد هیچ‌وقت عشق، کسی را شکست نمی‌دهد همین که لحظه‌ای عشق را درک کرده باشی همین که برای چند ثانیه لذت در آغوش کشیدن کسی را که عاشقانه دوستش داری حس کرده باشی همین برای پیروز بودنت کافی است ماندن یا رفتن رسیدن یا نرسیدن مهم نیست وقتی مفهوم عشق را تجربه کرده باشی یک قدم از بقیه انسان‌های روی زمین جلوتری. جاوید جوان

خیلی چیزها در زندگی تو مهم هستند، اما فقط یک چیز است که اهمیت مطلق دارد. در چشم‌های این دنیا مهم است که تو موفق می‌شوی یا شکست می‌خوری، مهم است که تو سالمی یا نه، اینکه تو تحصیل کرده‌ای یا نه؛ مهم است که تو ثروتمندی یا فقیر. البته که این چیزها قطعاً تفاوتی در زندگی تو ایجاد می‌کنند. بله تمام این چیزها به طور نسبی مهم هستند اما اینها اهمیت مطلق ندارند. چیزی هست که از تمام این‌ها مهم‌تر است و آن، یافتن جوهره و ذات کسی که هستی، کسی که فراتر از این وجود با زندگی کوتاه هستی، کسی که فراتر از این حس شخصیت سازی شده و کوتاه مدت از خود هستی، است. تو با تغییر دادن شرایط زندگیت نیست که به آرامش و صلح میرسی، بلکه با درک چیزی که هستی در عمیق ترین سطح است که به آن میرسی. اکهارت تله

در سفر عرفانی ، مسافر نیست که حرکت می‌کند بلکه مسیر حرکت می‌کند. سالک مرکز است و راز موفقیت این است که او با هیچ حرکت‌کننده‌ای حرکت نکند. بگذار شادی‌ها بیایند و بروند، غم‌ها بیایند و بروند، ترس‌ها بیایند و بروند؛ تو فقط بمان و از دنبال‌کردن چیزها دست بردار... سزاوار نیست که آسمان به دنبال ابرها راه بی‌اُفتد. سالک هدف است و همه‌ی هستی، دست به دست هم داده است تا او را نشانه رود، تا او را آباد کند، پس تو فقط بمان و از تیررس چیزها مگریز. وقتی سالک آماده باشد، استاد از راه می‌رسد. استاد در لباس تمام پیش‌آمدهایی است که برایت رخ می‌دهند؛ چه خوشایند و چه دردناک؛ پیش‌آمدها در قالب مرشد نمایان خواهند شد. وقتی همه‌ی وجودت صرف صبوری می‌شود، صرف مشاهده می‌شود، صرف سکوت می‌شود..، همه‌ی هستی به هلهله می‌آید، تو متبرک می‌شوی، تسلیم می‌شوی و هستی ترا غرق در رضایتی عظیم خواهد کرد... اشو

يگانگي تا مي توانيد با هستي در ارتباط باشيد كنار درختان بنشينيد ،‌ آنها را در آغوش بگيريد و احساس كنيد كه با آنها يگانه شده ايد هنگام شنا كردن ، چشمان خود را ببنديد و احساس كنيد كه در آب حل مي شويد ! اجازه دهيد ميان شما و هستي ، يگانگي رخ دهد و آنرا احساس كنيد ... هرجا كه هستيد ، ‌راهها و ابزارهاي مختلف را بيابيد تا يگانگي با هستي را احساس كنيد هرچه بيشتر انرژيهاي شما با انرژي هاي ديگر یکی شود ، ‌بيشتر احساس مي كنيد كه در خانه حقيقي خود هستيد اين كار خيلي شادي بخش است ... اگر سرور و لذت از اين كار را بچشيد ، ‌متوجه خواهيد شد كه تاكنون در زندگي تجربه گوناگون بسياري را از دست داده ايد هر تجربه اي از اين دست غروب ،‌ طلوع ، ‌ماه، ابرها ، آسمان ،‌ چمن و ... مي توانست تجربه اي شادي آفرين و لذتبخش باشد كه آنرا از دست داده ايد

من همیشه خوشحالم؛ می‌دانید چرا؟ برای اینکه از هیچکس برای چیزی انتظاری ندارم. انتظارات همیشه صدمه‌زننده هستند... زندگی کوتاه است، پس به زندگی ات عشق بورز، خوشحال باش و لبخند بزن و فقط براى خودت زندگى كن... زندگی این است! شکسپیر

آرام باش عزيزه من حكايت درياست زندگي گاهي درخشش افتاب برق و بوي نمك ترشح شادماني گاهي هم فرو ميرويم چشمانمان را ميبنديم همه جا تاريكيست ارام باش عزيزه من كه دوباره سر از اب بيرون مي آوريم و تلالو افتاب رو ميبينيم كه اين دفعه درست ازجايي طلوع ميكند كه تو دوست داري💫

خویشتن‌ همان حضورِ هشیارتان در مقابل چیزی که پدیدار می‌شود، مقاومت نمی‌کند، و از این‌رو او خودِ خوشحالی‌ است؛ مثل فضای خالی این اتاق چیزی آشفته‌اش نمی‌کند و این‌گونه است که او خودِ آرامش است؛ درست مثل صفحه‌ی کاغذ با هر چه بر روی آن قرار بگیرد، صمیمانه یکی می‌شود و بدین‌سان او خودِ عشق است؛ و مثل آب که هیبت و شکل موج رویش اثر نمی‌گذارد، او آزادی مطلق است.  شادی بدون علت آرامش تزلزل ناپذیر عشق بدونِ تقابل و آزادی‌ای که در دل همه‌ی تجربه‌هاست.. این ذات شماست، طبیعتی که زیر هر وضعیت و شرایطی همیشه حضور دارد. روپرت اسپایرا

لحظه هر لحظه بسيار كوتاه است. اين ذهن يك بعدي است كه بدنبال ارتباط دادن همه چيز، از طريق قانون علت و معلول است. ذهن يك بعدي دوست دارد همه چيز به سمتي خاص حركت كند و به نتيجه اي منطقي برسد. اين عادت ذهن منطقي و تك بعدي است. زندگي پديده اي چند بعدي است. هيچ هدف خاصي را دنبال نمي كند و معناي ثابتي ندارد كه تمامي لحظات يكي پس از ديگري همديگر را دنبال كنند تا به مقصدي خاص برسند. هر لحظه شبيه رقص است و بايد از هر لحظه، ‌آنطور كه مي آيد، لذت برد. در اينصورت،‌ باري كه بر دوش داريد، ‌ناپديد مي شود. اين حقيقت آزادي است؛ در لحظه بودن، نگران نبودن درباره گذشته و آنچه هنوز نيامده است. اشو

تمامي جاده ها جادويي اند اگر مارا به سمت روياهايمان رهنمود گردند.

یک لحظه مکث کن یک نفس عمیق بکش صورتتو ریلکس کن دست چپتو بذار روی قلبت دست راستو بذار روی شکمت و دوباره نفس عمیق بکش و بدون تو جزئی از منبع الهی هستی تو خارقالعاده هستی تو پر از قدرت خلق لحظه به لحظه هستی تو میتونی یکم آرام تر باشی نیازی به سختگیری و فشار نیست نیازی نیست ارزشتو به کسی ثابت کنی همین که تو ، تو هستی کافیه انرژیت که بالا باشه زندگیت بالا هست قشنگترین چیز راجب تو زیبایی صورتت نیست حتی زیبایی بدنت نیست حتی بالا بودن اعتماد به نفست هم نیست قشنگ ترین چیز راجب تو مهربونی و قلب پر از محبتته که عشق و نور و آرامش از قلبت ساطع میکنی هر لحظه روشنایی حضورت هرجا که میری و هرجا که هستی انرژیت معجزست

درواقع، جهانِ تو طوری ساخته نشده که برای تو هیچ اتفاقی بیفتد، بلکه همه چیز به نفع تو اتفاق می‌افتد به نفع بیداری‌ات، به نفع رشدت، به نفع اکتشاف درونی‌ات توانایی‌های پنهانی که از آن بی‌خبری پس همه چیز به نفع تو اتفاق می‌افتد؛ حتی اگر آن را فراموش کنی، یا گاهی نتوانی آن را ببینی، یا گاهی در انحراف و نومیدی بیفتی. جود ندارد. با درک این و دانستن قلبی‌اش، معنویت بطور عمیقی ساده خواهد بود، به سادگی تنفس ساده و باشکوه مثل خیره شدن به ستارگان در شب و فرو رفتن در سکوت و حیرتی عمیق. اين جهان زيباتر از انست كه هرگز بتوان تصور كرد. جف فوستر

دوستش دارم و او گاهی دوستم دارد به شبی چون امشب در آغوشم آرام بود. و زیر این آسمان بی‌پایان بوسیدنش کماکان بود. دوستم دارد و من گاهی دوستش دارم چگونه می‌شود چشمان درشت خیره‌اش را دوست نداشت. غمبارترین ترانه‌ها را من امشب... که ندانم که ندارم‌اش بی‌پایانِ شب را بی‌‌او بس‌پایان‌تر می‌بینم و کلمه‌ها چون شبنم بر برگ‌ها می‌نشیند. حال که عشقم را حفاظ نبودم به ستاره‌های شب اندیشه کنم. پذیرفتنی نیست نداشتن‌اش نگاهم جست‌و‌جویش می‌کند دلم نیز و او با من نیست. همان شبی که برگ‌ها را می‌لرزاند ما نیز دیگر به همان شکل نیستیم. دیگر دوستش ندارم و شاید دوستش دارم عشق چنین کوتاه و آنچه بی‌کرانه است فراموشی است. او را در آغوش می‌گرفتم روحم نبودش را تن می‌زند. پابلو نرودا

همه چیز اسرارآمیز است: بهتر است که از آن لذت ببری تا اینکه سعی کنی آن را درک کنی. در نهایت، انسانی که اصرار کند که زندگی را بفهمد ثابت می‌کند که یک احمق است؛‌ و انسانی که از زندگی لذت م‌یبرد خردمند م‌یشود و به لذت بردن از زندگی ادامه م‌یدهد، زیرا از رازهایی که ما را فراگرفته است هشیار و هشیارتر می‌گردد. بزرک‌ترین ادراک این است که هیچ چیز نمی‌تواند درک شود و همه چیز اسرارآمیز و معجزه‌آسا است. به‌نظر من این آغاز دیانت در زندگی انسان است. اشو زن