روانشناسی طرحواره

احساس طردشدگی، احساس دردناکی است که ما هنگام جدایی یا زمانی که دیگران ما را ترک می‌کنند تجربه می‌کنیم اما نکته مهم این است که ما بایستی ابتدا درک کنیم که طرد شده‌ایم تا دچار احساس دردناک طردشدگی شویم. پس اگر ما فکر کنیم دیگران انگیزه‌های خاص خود دارند و قصد عمدی ندارند که ما را طرد کنند احتمالأ بهتر می‌توانیم طرد شدن را تحمل کنیم؛ با آن سازگارانه‌تر کنار بیاییم و به دنبال آن واکنش‌های متعادل‌تری داشته باشیم. بدیهی‌ست که هیچکس از طردشدن، خوشحال نمی‌شود اما بعضی افراد حساسیت زیادی نسبت به طردشدگی دارند و از آن می‌ترسند و همیشه انتظار دارند که طرد شوند! آنها همیشه به دنبال نشانه‌هایی می‌گردند که به آنها معنای طردشدگی بدهد. نشانه‌‌ای پیدا نکنند خودشان می‌سازند و گاهی جلوتر ترک می‌کنند تا طرد نشوند! به دلیل ترس‌ها و انتظارات، افرادی که حساسیت به طرد شدن دارند، تمایل دارند هر چه دیگران می‌گویند و انجام می‌دهند را اشتباه تعبیر کنند و واکنش بیش از حد رنجش یا عصبانیت نشان دهند. مثلا کافی است که تماس با پیام آنها پاسخ داده نشود فکر می‌کنند دیگر آنها را نمی‌خواهند.‌ یا برای گرفتن لایک یا تایید دیگران، خوشایند مردم رفتار کنند. رفتارهایی که شما می‌کنید تا طرد نشوید یا احساس طردشدگی نکنید؛ اتفاقا بیشتر باعث می‌شوند تا احساس طردشدگی در شما تکرار شود. رفتارهای پرخاشگرانه، صمیمیت گریزی یا بی‌اعتمادی به کسانی که دوستشان دارید. احساس طردشدگی از تجربیات آسیب‌زای کودکی، مشکلات محیطی، ژنتیکی و فقدان رابطه امن با والدین، یا در اثر برخی اختلالات مانند افسردگی، اضطراب یا اختلالات شخصیتی می‌آید. مهم است ریشه‌ها و عواملی که به شما احساس طردشدگی می‌دهد را شناسایی کنید و توضیحات جایگزینی برای رفتارهایی که به شما حس طردشدگی می‌دهد در نظر بگیرید. بین احساسات و واکنش‌های خود، تاخیر و توقف بیندازید و تامل و تحمل کنید و بررسی کنید آیا رفتارهای اجتنابی و تکانشی که برای کاهش احساس طردشدگی انجام می‌دهید؛ سالم و سازگارانه هستند و شما را به اهداف، ارزشها و سلامت روانی نزدیک می‌‌کنند یا خیر؟ در صورت تمایل به مشاوره و طرحواره درمانی، لطفاً در دایرکت هماهنگ بفرمایید. سپاس #طردشدگی #طرحواره_درمانی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

شاید این اتفاق برات افتاده باشه که چشمهات ضعیف شدن اما عینک نمی‌زنی. چون نمی‌خوای عینکی به نظر بیای! اما چیزی که از دست میدی فقط واضح دیدن نیست. کم‌کم مغزت یاد می‌گیره با این تاری و ضعف بینایی کنار بیاد. این یعنی سازگاری با محدودیت و مشکل؛ نه اصلاح مشکل با روبرو شدن با مسئله در روان هم همین اتفاق می‌افته. وقتی با رنج‌هات روبرو نمیشی، وقتی درباره‌شون با یک آدم امن و آگاه حرف نمی‌زنی، یا از کمک گرفتن از یک درمانگر فرار می‌کنی؛ در واقع وارد نوعی سازگاری روانی ناسالم با مسئله‌ خودت میشی. یه جور انکار یا اجتناب هیجانی. شاید ظاهرت آروم و قوی به نظر برسه اما در واقع، بخشی از کیفیت زندگی‌ت رو از دست میدی. کم‌کم بلندپروازی‌ تو محدود می‌شه، خواسته‌هات رو به تاخیر می‌اندازی یا کم می‌کنی و به نوعی از زندگی عادت می‌کنی که فقط قابل‌تحمله؛ نه مورد رضایت. این در واقع نوعی محدودسازی شناختی و هیجانیه؛ یعنی تو آگاهانه یا ناآگاهانه تصمیم می‌گیری که یه چیزایی رو نبینی یا بهشون فکر نکنی اما در واقع ذهنت تو رو با دنیایی محدودتر از اون‌ چیزی که واقعا هست یا لایقش هستی، سازگار می‌کنه. سکوت و چیزی نگفتن از رنج‌ها نشونه‌ی قوی بودن نیست. گاهی یعنی نمی‌خوای با رنجت روبرو بشی. اما رنجی که دیده نمی‌شه، از بین نمی‌ره و دردی که باهاش روبرو نشی باعث نمیشه تو رو از پا در نیاره! فقط شکلش رو عوض می‌کنه و توی زندگی‌ و بدنت پخش میشه. دردی را که بر زبون نیاری از بدنت فریاد میزنه! بهتره یاد بگیری به جای انکار، نگاه کنی. به جای اجتناب، تجربه‌ کنی و به جای تنها تحمل، راهی برای ترمیم پیدا کنی. این یعنی مراقبت از خودت؛ نه ضعیف بودن در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

کلیپ این پست، با مشکل اپلود مواجه شد. لطفاً در لینک زیر مشاهده کنید. https://www.instagram.com/reel/DKpeoJciCdj/?igsh=cGtyODNkcnEzZTdr وقتی کودکی‌ ما با ناکامی‌ هیجانی مزمن همراه باشه، یک نقشه ذهنی ناسازگار ساخته میشه که ما بهش میگیم: «طرحواره ناسازگار‌» این طرحواره، مثل یک فیلتر ناخودآگاه، جهان بیرون رو طوری تفسیر می‌کنه که با دردهای آشنای گذشته‌ی ما هم‌راستا باشه. چون درد آشنا، از درد ناشناخته «قابل پیش‌بینی‌تر» و به‌نوعی امن‌تر و پذیرش اون راحت‌تره! مثلاً کسی که در کودکی نادیده گرفته شده، در بزرگسالی ممکنه به‌سمت کسانی کشیده بشه که سرد و بی‌توجه‌اند! چون مغز با خودش میگه: "این درد رو می‌شناسم! می‌دونم چطور باهاش کنار بیام." پس اگر همیشه جذب افراد خاصی می‌شی که فکر می‌کنی بهت زخم می‌زنن؛ شاید به این دلیل هست که مغزت داره دنبال درد آشنای قدیمی می‌گرده! پس این سوال مهم پیش میاد: آیا واقعاً کسی رو دوست داریم یا فقط با زخم‌هامون آشناست؟ در روابط ناسالم، ما با کسی وارد ارتباط می‌شیم که بی‌اختیار طرحواره‌های ما رو فعال می‌کنه: مثل حس طرد شدگی، بی‌ارزشی یا وابستگی. در این روابط، هیجان‌ها شدیده و ما تصور می‌کنیم چون هیجانات جنسی و نیازهای هیجانی‌ ما فعال شده، پس رابطه‌مون هم سالمه. در حالی که واقعیت اینه کسانی که با طرحواره‌های ما «جفت و جور» هستند، بیشتر جذبمون می‌کنن؛ چون همون حس آشنایی قدیمی رو درونمون زنده می‌کنن. مثلاً کسی که طرحواره رهاشدگی داره، ممکنه عاشق کسی بشه که دائم در رفت و آمده! نه چون اون فرد خاصه، بلکه چون رفتارهاش ناخودآگاه عشق متزلزل والدین رو در ذهن ما بازآفرینی می‌کنه. بهتره اول از همه، طرحواره‌هات رو با کمک درمانگر بشناسی و ببینی کدوم دردهای آشنا رو دنبال می‌کنی. قبل از وارد شدن به هر رابطه‌ای، از خودت بپرس: «آیا این رابطه بر پایه‌ی امنیت و احترامه یا بر پایه‌ی هیجان و اضطراب؟» در نهایت برای التیام زخم‌ها، به‌جای رابطه‌های تکراری، به‌دنبال درمان و رشد شخصی باش. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

ترس از رها شدن، فقط ترس از تنها موندن نیست. خیلی وقت‌ها این ترس یعنی: «اگه اون آدم نباشه، من دیگه نمی‌دونم کی‌ام.» یعنی هویتی که اونقدر به حضور یه نفر دیگه گره خورده که نبودنش باعث میشه احساس پوچی، بی‌ارزشی یا سردرگمی کنیم. ریشه‌ی این ترس معمولا در کودکیه؛ جایی که کودک با والدینی مواجه بوده که حضورشون ناپایدار، غیرقابل پیش‌بینی یا بی‌توجه به نیازهای هیجانی بوده. در بزرگسالی، این تجربه‌ها به شکل طرحواره‌ یا تله‌ی رهاشدگی خودشون رو نشون میدن. پس آدم‌ها یا اونقدر به رابطه می‌چسبن که خفه‌کننده می‌شن، یا زودتر خودشون می‌زنن زیر همه‌چی تا رهاکننده باشن؛ نه رهاشده! و یا اصلا وارد رابطه عاطفی نمیشن. اما تمام این واکنشها، به تقویت و بازتکرار تله رهاشدگی کمک می‌کنن. در ادامه به چند راه کلی، برای آموزش روبرو شدن با این طرحواره، اشاره می‌کنم‌‌. ۱- شناسایی طرحواره: بدون ترس، باید ببینی این باور از کجا اومده. مرور تجربه‌های کودکی و روابط مهم زندگی، اولین قدمه. ۲- تغییر گفت‌وگوی درونی: صدای درونی‌ای که دائم تکرار می‌کنه "تنها می‌مونی"، باید به تدریج با جمله‌هایی امن‌تر جایگزین بشه، مثلا: «حتی اگه کسی بره، من هنوز خودم رو دارم.» ۳- ساختن اتصال با خود: تمرین کن که نیازهای هیجانی‌ت رو فقط از رابطه نگیری. آغوش امن خودت رو بساز. ۴- مرزگذاری سالم: رابطه‌ی سالم یعنی نزدیکی با حفظ مرزهای شخصی. مراقب باش که در تلاش برای حفظ رابطه، از خودت رد نشی. ۵- درمان تخصصی: طرحواره‌درمانی یکی از مؤثرترین روش‌ها برای کار با ریشه‌های ترس از رها شدنه. در این زمینه می‌تونی از یک طرحواره درمانگر کمک تخصصی بگیری. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

گاهی فردی رو می‌بینی که انگار با یک رابطه آسیب‌زا بهتر می‌تونه سر کنه! گویی تجربه رابطه‌های پرتنش، براش آشناتر و قابل پیش‌بینی‌تره! چون حس میکنه این نوع رابطه رو قبلا تجربه کرده‌! پس در واقع ترجیح میده‌ در یک شرایط آشنای ناامن بمونه اما یک شرایط احتمالی یا ناآشنای امن رو تجربه نکنه! قبلا کجا و چطور تجربه کرده؟! در کودکی و در ارتباط با افراد مهم زندگی! فروید میگه در اجبار تکرار، فرد حس می‌کنه این بار نتیجه میده پس مدام تکرار می‌کنه! مثلا زنی که در کودکی بی‌ثباتی و بی‌اعتنایی از والدین دیده، درگیر رابطه با همسر یا پارتنرهایی میشه که بهش توجه نمی‌کنند اما رابطه‌های امن رو پس میزنه! چون رابطه‌های امن براش آشنا نیستد؛ پس راحت، قابل پیش‌بینی و جذاب نمیان! حتی حس هیجانی او با افراد ناامن ییشتر تحریک میشه و افراد امن براش کسل‌کننده‌اند! مغز ما در برابر تجربه‌های ناآشنا مقاومت ایجاد می‌کنه و ترجیح میده به چیزی که همیشه بلده برگرده؛ نه چیزی که لازمشه! پس به رابطه‌های آشنا برمی‌گرده! بنابراین آدم‌ها گاهی باز هم به رابطه‌ای برمی‌گردن که زخمیشون کرده! چون تَه اون درد رو می‌دونند؛ اما با امنیت واقعی غریبه‌اند! اما چیزی که آشناست، لزوما درست نیست. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

وقتی در کودکی شرایطی پر از ناامنی، ترس یا بی‌پناهی تجربه کردی؛ بدنت یاد می‌گیره همیشه توی حالت هشدار بمونه. تا مبادا دوباره اون درد تکرار بشه! این خاطره‌ها ممکنه به ذهن نیان اما در بدن به شکل بی‌خوابی، بدن درد و‌ دل‌درد بی‌دلیل، تنگی نفس، استرس مزمن یا حتی خشم کنترل‌نشده، خود رو نشون میدن. به اینها میگن تروما.. تروما در واقع خود اتفاقات بد نیست که در گذشته برای ما رخ داده‌، بلکه واکنشهایی است که در ذهن و بدن ما نسبت به آن حوادث رخ داده. گاهی از طریق انتقال بین‌نسلی، ما هم ترومای زندگی خود و هم ترومای خانوادگی را به ارث می‌بریم و این مورد را مطالعات علمی از طریق اپی‌ژنتیک ثابت نموده است. تغییرات اپی‌ژنتیک، وقتی است که تجربه‌های سخت باعث می‌شن بعضی ژن‌های ما بیشتر یا کمتر فعال بشن، بدون اینکه خود ژن‌ها عوض بشن. مثلاً اگه مادرت در بارداری استرس شدیدی کشیده، ممکنه بدن تو از همون اول جوری تنظیم شده باشه که راحت‌تر مضطرب بشی! یا اگه پدرت در کودکی در محیط پر از ناامنی بوده، شاید تو هم بدون اینکه بدونی، حساس‌تر به خطر یا طرد باشی! بدن فکر میکنه داره کمک میکنه که بهت میگه دنیا بیرون ناامنه، آماده‌باش! ولی وقتی این هشدار تکرار میشه، تبدیل میشه به خستگی، اضطراب، بی‌خوابی و افسردگی. این تغییرات می‌تونن به بچه‌‌ات هم منتقل بشه. یعنی بچه‌ای که در دنیای امن متولد شده، ممکنه باز الگوی اضطراب یا دفاع رو از نسل قبل در بدن داشته باشه! ما شاید زخمی به دنیا بیاییم،‌ اما می‌تونیم زنجیره‌ی زخم رو از همین‌جا متوقف کنیم. ما همون جایی هستیم که «داستان» می‌تونه عوض بشه. انتخاب به دست توست! در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

تروما چیست؟ Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

رابطه عاطفی می‌تونه یکی از مهم‌ترین فضاها برای فعال شدن طرحواره‌ها باشه. طرحواره‌ها که از تجربه‌های ناگوار اولیه زندگی شکل گرفتن، روی ادراک ما از خود و دیگران تأثیر می‌ذارن و ممکنه باعث بشن وارد رابطه‌هایی بشیم که به‌جای التیام، زخم‌هامون رو عمیق‌تر کنن. 1. رابطه، آینه‌ی طرحواره‌هاست اگه طرحواره‌ها فعال باشن و فرد آگاهی کمی نسبت بهشون داشته باشه، رابطه عاطفی می‌تونه تبدیل بشه به صحنه‌ی تکرار آسیب‌های قدیمی. مثلاً کسی که طرحواره رهاشدگی داره، ممکنه با هر فاصله کوچیکی، وحشت‌زده بشه و رفتارهای چسبنده یا کنترل‌گر نشون بده. کسی که طرحواره بی‌اعتمادی داره، ممکنه شریکشو دائم امتحان کنه یا ذهن‌خوانی کنه و این‌ها باعث تخریب رابطه و تشدید طرحواره می‌شن. 2. رابطه‌ی عاطفی، خودبه‌خود درمانگر نیست خیلی‌ها فکر می‌کنن «اگه یکی باشه که منو واقعا دوست داشته باشه، زخمام خوب می‌شن» اما وقتی طرحواره فعاله، فرد ممکنه حتی محبت واقعی رو هم نپذیره یا باور نکنه و این، رابطه رو هم برای خودش و هم برای طرف مقابل فرسایشی می‌کنه. 3. آگاهی و مسئولیت‌پذیری، شرط اصلی ورود به رابطه‌ست اگه فردی می‌دونه چه طرحواره‌هایی داره، اون‌ها رو به رسمیت می‌شناسه و می‌تونه در لحظه تشخیص بده که "این احساس الان، ناشی از زخم منه نه رفتار واقعی طرف مقابل"، ممکنه حتی در جریان رابطه هم رشد کنه. اما اگه هنوز این تمایز ممکن نیست، رابطه بیشتر می‌شه میدان جنگی ناآگاهانه. اگه فرد هنوز نسبت به طرحواره‌هاش آگاه نیست، تنظیم هیجانی نداره و دنبال رابطه برای پر کردن خلأ درونی یا فرار از تنهایی‌یه، بهتره وارد رابطه نشه. در عوض، تمرکز کنه روی فرآیند درمان، رشد شخصی و ساختن پایه‌های درونی امن. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

اگر بخواهیم مسیر شکل‌گیری یک طرحواره را به دو بخش تقسیم کنیم، می‌تونیم بگیم یکی مرحله‌ی ایجاد و شکل‌گیری طرحواره در سال‌های کودکی، و دیگری مرحله‌ی تکرار و تداوم آن در بزرگسالی. بخش اول معمولاً به تجربه‌های اولیه با والدین یا دیگر افراد مهم زندگی مربوط می‌شه؛ تجربه‌هایی که ممکنه به شکل‌گیری الگوهای ناسازگار هیجانی و شناختی منجر شده باشن. من در این بخش با تو همدلم. درک می‌کنم که چه شرایطی رو پشت سر گذاشتی، چه آسیب‌هایی دیدی و چرا بعضی از دردهای فعلیت، ریشه‌هایی عمیق و قدیمی دارن. اما واقعیت اینه که آن تجربه‌های اولیه فقط بخشی از ماجرا هستن. الان، در زمان بزرگسالی، این تویی که نقش فعالی در ادامه یافتن یا متوقف کردن این الگوها داری. یعنی رفتارها، انتخاب‌ها و واکنش‌های امروزت می‌تونن باعث بشن که آن دردهای گذشته بازسازی و تقویت بشن. اینجاست که باید آگاهانه‌تر عمل کنی. قرار نیست تا همیشه در موقعیت قربانی باقی بمونی. نمی‌تونی تا آخر عمر بگی چون گذشته‌ام دردناک بوده، پس تغییر ممکن نیست. این فقط یک روایت تکراری ذهنی‌ست که تو را در چرخه‌ی طرحواره نگه می‌داره. الان زمان بازنویسی این روایته. وقتشه بپذیری که می‌تونی در نقش یک والد درونیِ حامی، ظاهر بشی؛ صدای مراقب، دلسوز و قدرتمند درونت رو فعال‌ و تقویت کنی و به‌جای تکرار آسیب، مسیر رشد و بهبودی رو انتخاب کنی. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی #مواجهه_همدلانه Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

برخی از ما تغییرات خود را به تغییر والدین خود منوط کرده‌ایم! اما نه آنها دیگر می‌توانند و می‌خواهند تغییر کنند؛ نه ما می‌پذیریم که دیگر کودک نیستیم. این قابل درک و تقریبا غیرقابل تردید است که شروع اکثر مشکلات روانشناختی عمیق و مزمن ما از تجربیات کودکی و افراد مهم زندگی ما مثل والدین بوده است. اما ما نمیتونیم مشکلی که در کودکی شروع شده را در بزرگسالی هم ادامه بدیم و بگیم من مقصر نیستم! بله، تو مقصر شروع نبودی اما موثر و مسئول ادامه هم نیستی؟ شاید تو والدین مهربان و حمایت‌گری نداشتی و من با تو همدلی می‌کنم. اما آیا نمی‌توانی حالا که بزرگسال هستی در ذهنت، والد حامی و بالغی برای خودت باشی؟ قرار نیست زخمی که از کودکی بر تن داری را به فرزندان خود منتقل کنی و بگویی ببینید من چقدر داغون شدم! این وسواس، افسردگی و بدبختی، میراث والدین من است! برای اینکه والد حامی و بالغی برای خود باشی ابتدا باید نسبت به مشکلاتی که از کودکی شروع شده آگاهی پیدا کنی و بعد متوجه شوی چطور خودت تکرارشون کردی! و بعد یاد بگیری با خود مثل یک پدر/ مادر مهربان و عاقل رفتار کنی. نه مثل یه والد سخت‌گیر یا بی‌تفاوت! کنار خودت باشی و بدون قضاوت خود را ببینی و بشنوی کودک آسیب‌پذیر روان تو نیازمند حمایت یک بزرگسال سالم است. اگر والد بالغ و حامی، کنارت نیست خودت این نقش را براش ایفا کن یا از درمانگر کمک بگیر. نیازهای ارضانشده‌ کودکی‌ات را در زمان حال تأمین کن. خودت را تشویق کن و قضاوت نکن. مثل یک والد مهربان برای خودت مرز بذار تا ذهنت وارد افکار منفی نشه. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی #مواجهه_همدلانه #بازوالدگری #روان_درمانی Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

تو بچه‌ی خودت هستی! Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

تو رو درک می‌کنم… وقتی کوچیک بودی، آدم‌های مهم زندگیت ثبات نداشتن و واقعاً ترس از دست دادن برات زنده‌ست. این ترس یه زخمه، نه یه بهانه… و من قضاوتت نمی‌کنم. اما می‌خوام همین‌جا با مهربونی نگاه کنیم که امروز، وقتی سریع قهر می‌کنی یا چسبندگی نشون می‌دی، داری چی به رابطه میدی؟ می‌بینی که داری همون چیزی رو که ازش می‌ترسی، یعنی فاصله و عقب‌کشیدن طرف مقابل رو به شکل ناخودآگاه تقویت می‌کنی؟ (تله یا طرحواره رهاشدگی) من می‌خوام کم‌کم با هم تمرین کنیم که توی این لحظه‌ها، به جای عمل فوری از روی ترس، بتونی کمی صبر کنی، به خودت و رابطه‌ات اعتماد بدی و بگذاری شرایط، طبیعی پیش بره. چند تمرین عملی پیشنهادی: ۱. ثبت موقعیت‌های تحریک‌کننده: هر بار که احساس ترس از رها شدن می‌کنی (مثلاً وقتی طرف مقابل دیر جواب می‌دهد)، یادداشت کن چه چیزی در تو این ترس را روشن کرده. دقیقاً چه فکر یا تصویر ذهنی‌ای بالا آمده؟ مثلاً: «نکنه دیگه دوستم نداره؟» یا «حتماً منو فراموش کرده.» ثبت این موقعیت‌ها باعث آگاهی تو از طرحواره میشه و آگاهی اولین قدم برای تعییر الگوهای تکراری هست. ۲. برچسب‌گذاری هیجان: پیش از هر واکنش (پیام پشت پیام دادن، قهر کردن، چسبیدن)، یک مکث کوتاه کن و در ذهنت بگو: «این الان طرحواره رهاشدگی منه، نه واقعیت رابطه.» فقط همین برچسب‌گذاری می‌تونه قدرت تکانه رو کمتر کنه. تمرین برچسب‌گذاری به تو یاد میده یک قدم عقب‌تر بیای و تشخیص بدی که این، واقعیت مطلق نیست، بلکه بخشی از الگوی ذهنی (طرحواره) توست. ۳. تمرین صبر تدریجی: به جای واکنش فوری، چند نفس عمیق بکش و فقط ۵ تا ۱۰ دقیقه به خودت فرصت بده تا زمان بگذره و بعد از خودت بپرس هنوز می‌خوام همون واکنش رو نشون بدم؟ یا راه دیگه‌ای هم هست؟ خیلی وقت‌ها فقط همین مکث کوتاه، باعث می‌شه شدت احساس فروکش کنه و تصمیم منطقی‌تر بگیری. در شرایط بعدی، می‌تونی هر بار، زمان وقفه رو طولانی تر کنی. ۴. خودتسکینی: به خودت یادآوری کن: «من قبلاً بارها این ترس رو حس کردم و دوام آوردم. الان می‌تونم به خودم تکیه کنم.» حتی می‌تونی جمله‌ای بنویسی و همیشه همراهت داشته باشی. در تمرین خودتسکینی، یاد می‌گیری خودت مراقب بخش درونی خودت بشی. (بخش کودک آسیب‌پذیر) یعنی خودت بتونی آرومش کنی، حتی قبل از اینکه سراغ دیگری بری. در صورت تمایل به طرحواره درمانی، در دایرکت هماهنگ بفرمایید تا همسفر شما در مسیر درمان باشم. سپاس #تله #طرحواره #مشاور #مشاوره‌ #طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانگر #اضطراب #افسردگی #احساسات #هیجانات #تروما #رهاشدگی #تله_رهاشدگی #مواجهه_همدلانه Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind

گاهی ما فقط دردِ خودمان را حس می‌کنیم و فکر می‌کنیم همین کافی‌ست. اما واقعیت این است که بسیاری از دردها و ترس‌هایی که در وجود ما جا خوش کرده‌اند، فقط مال ما نیستند؛ آن‌ها میراث‌اند. میراث زخمی که نسل‌ها پیش اتفاق افتاده و چون درمان نشده، هنوز در جان ما نفس می‌کشد. به این می‌گوییم ترومای بین‌نسلی. ترومای بین‌نسلی یعنی یک خانواده یا ملت زخمی می‌شود، اما زخم فقط روی بدن نمی‌ماند؛ در ذهن و روان ثبت می‌شود. مادری که از سوگ یا خشونت گذشته، ناخواسته ترس‌ها و اضطراب‌هایش را به فرزند منتقل می‌کند. پدری که ناامید و بی‌اعتماد شده، حتی بدون گفتن، این احساس را به نسل بعد می‌سپارد. بچه‌ها حتی بدون دانستن داستان، حامل این دردها می‌شوند. این چرخه ادامه دارد مگر اینکه آگاهی و درمان وارد شود. حوادث تلخی که پیاپی در کشور ما اتفاق می‌افتند باید بدانیم که فقط یک خبر غم‌انگیز نیستند. زخمی هستند که اگر فقط سوگواری و بعد فراموششان کنیم، خاموش در دل مردم آن منطقه می‌ماند و به خاطره‌ای جمعی تبدیل می‌شود؛ خاطره‌ای که حتی اگر به بچه‌ها گفته نشود، باز هم از راه رفتارها، اضطراب‌ها و غم‌ها منتقل می‌شود. اما چه باید کرد؟ دادخواهی، گفت‌وگو، بازگویی داستان‌ها، سوگواری جمعی، آگاهی‌بخشی درباره اثرات تروما و کمک گرفتن از درمان تخصصی، می‌تواند این چرخه را متوقف کند. مرهم گذاشتن روی زخم‌ها فقط برای امروز نیست؛ برای آن‌هایی است که هنوز به دنیا نیامده‌اند. #تروما #حادثه #حادثه_بندرعباس #بندر_عباس #ترومای_بین_نسلی #درمان #طرحواره_درمانی #طرحواره Telegram: @realitymind Insta: instagram.com/reality.mind