دل انگیزخانه

سال 1970، استودیوی Condorcet را در تولوز تاسیس کرد . اواخر همان سال او با آهنگسازی شوکی لوی چند آهنگ برای انیمیشن‌های ماندگار آن سالها خواند از جمله :لوک خوش شانس و بازرس گجت. به  ژاک کاردونا، «نابغه همه‌کاره» میگفتند. او  صدایی بی‌نظیر خلق میکرد  و بسیار پر انرژی بود.  استودیوی کندورسه استودیویی بود که زاک تاسیس نمود و به سرعت به خاطر کیفیت صدای «سبک کالیفرنیایی» او ،«صدای کندورسه» نامیده شد، صدایی که بسیار فراتر از استودیوهای پاریسی بود. ژاک کاردونا سپس به همراه سه همکارش گروه «جاروکنندگان» را تشکیل داد که خود خواننده آن بود. این گروه با آهنگ «آهنگ هارلم» به موفقیت اروپایی دست یافت، هرچند که این آهنگ در فرانسه موفقیت چندانی کسب نکرد. سال‌ها این استودیو همیشه پر بود و هنرمندان زیادی در آنجا ضبط کردند: جانی هالیدی ، فرانسیس کابرل ، آدامو، گلوریا گینور ، و.... @paterns

بخشهایی از مستند بهرام بیضایی «موزاییک استعاره ها» کارگردان: بهمن مقصدلو بهمراه گوشه هایی از فیلم « باشو غریبه ی کوچک » به کارگردانی #بهرام_بیضایی (Bashu, the Little Stranger) 1989 بهرام بیضایی در  " باشو غریبه‌ی کوچک " به زیبایی هر چه تمام‌تر ضرورت وجود یک زبان ملی(و میانجی) و نقش آن در همبستگی میهنی را بازنمایی می‌کند. اما این ضرورت، نافی وجود دیگر زبان‌ها و گویش‌ها و نیز قومیت‌های حوزه سرزمینی ایران نیست، اصولاً زبان پارسی آمده تا پل ارتباطی باشندگان ایران باشد. باری، همان‌گونه که باشو غریبه کوچک می‌گوید: «ایران سرزمین ماست... ما از یک آب و َ خاک هستیم... ما فرزندان ایران هستیم.» #بهرام_بیضایی نه تنها از کارگردانان مهم سینما و تئاتر ایران بود بلکه به‌قول زنده‌یاد زاون قوکاسیان «بیضایی ایرانی‌ترین فیلم‌ساز ایرانی است». وی ۱۵ سال به‌ اجبار تولدش را دور از ایران گرفت. و امسال سالگرد تولدش مصادف شد با رفتن همیشگیش. بیضایی در گفت‌وگو با بهمن مقصودلو گفته بود روزهای تولد برایش افسردگی‌آور است و دوری از ایران این افسردگی را تشدید می‌کند!😢 امروز آثار بهرام بیضایی در خاطره انگیزخانه👇 @khatereangizkhaneh

اعضای گروه ویسکی مون فیس در خیابان‌های لندن با هم آشنا شدند و از نواختن انواع موسیقی از جمله جاز قدیمی و آهنگ‌های اصلی خود داکوتا جیم که از زندگی او به عنوان ماهیگیر و نجار الهام گرفته شده بود، لذت بردند. موسیقی گروه ویسکی مون فیس، متشکل از آهنگ‌های اصلی نوشته شده توسط لوئیزا جونز و بداهه‌نوازی ایوان بلیچ و داکوتا جیم است. آنها اوقات فوق‌العاده‌ای را با اجرا در سراسر بریتانیا، اروپا، روسیه و آمریکا سپری کرده‌اند. در این گروه لوئیزا جونز - آواز  آکاردئون، کنترباس، کرنت و پیانو ایوان بلیچ - کلارینت، ساکسیفون و پیانو جیم یدسی - آواز، کنترباس، آکاردئون و پیانو را بعهده دارند. شعر ترانه « بسیار طولانی »، حس عمیقی از نوستالژی، حسرت، گمگشتگی، و درماندگی را منتقل می‌کند. راوی در دامی که خود تا حدی در ساختن آن نقش داشته، گیر افتاده و هر تلاشی برای نابودی آن دام، بی‌فایده است. این می‌تواند استعاره‌ای از اعتیاد، گناه، یا هر موقعیت غیرقابل فراری در زندگی باشد. از بندر نیوکاسل با  کشتی به راه افتادم برای پرسه بر آب و فرار از قانون اما خیلی زود فراموش کردم کجا هستم، از ساحل  به بعد وهم و گیجی مرا در بر گرفت و.. @paterns

برف می‌بارد تو امشب نخواهی آمد “Tombe la neige” (“برف می‌بارد”) شناخته‌شده‌ترین ترانه‌ی آدامو است که توسط خود او نوشته شده‌‌است. این آهنگ در سال ۱۹۶۳ منتشر شد و به آهنگی محبوب در سراسر جهان و یکی از بهترین‌های آدامو تبدیل شد. آدامو نسخه‌های مختلفی از این آهنگ را به زبان‌های مختلفی را منتشر کرده‌‌است. ترانه برف می‌بارد توسط هنرمندان بسیاری و به زبان‌های مختلفی از جمله کرواتی، ترکی، آلمانی، روسی، چینی ماندارینی، ژاپنی، چینی کانتونی، ایتالیایی بازخوانی شده‌است. #سالواتور_آدامو ابتدا در سراسر اروپا و سپس در خاورمیانه، آمریکای لاتین، ژاپن و ایالات متحده محبوبیت یافت. #آدامو عمدتاً به زبان فرانسوی اجرا می کند اما به زبان های ایتالیایی، هلندی، انگلیسی، آلمانی، اسپانیایی، ژاپنی و ترکی نیز آواز خوانده است. از سال 2001، آدامو لقب نجیب بلژیکی #رایدر  را دارد ، (شبیه به عنوان انگلیسی "شوالیه".) @paterns