درخت نارِنگی

اجازه بدید ببینم، بارون خسارت داشته؟

من شیفته‌ و دلباخته‌ی رشتم، هاستل اُرُسی خونمه، اونجا اصلا آدم بهتری‌ام و حتی موهای قشنگتری دارم؛ همچنین عاشق موسیقی فولکلور جنوبی، لهجه‌ی جنوبی و سازهای جنوبی‌ام. اول این هفته یه آقای جنوبی تو ارسی اجرای زنده‌ی موسیقی فولکلور جنوبی داشت و الان هم که وسط هفته‌ست رشت پاییز شده و بارون کولاک کرده. چطوری یک‌عالمه چیز که دوستشون دارم، همه رو باهم، ندارم!؟

تو میدونی دقیقاً از زندگی چی میخوای..؟

این نورهای کوچیک که همیشه تا قبل از ساعت همیشگی بیدار شدنِ من ناپدید میشن، این حسو بهم میدن که احتمالاً تو زندگی خوشبختی‌ها و شادی‌های کوچیکی هست که ما به هر دلیل ممکنه هیچوقت نبینیمشون یا ندونیم وجود دارن..

"زن.زندگی‌.آزادی"

"زن.زندگی‌.آزادی"

هیچکس تا به الان انقدر که من با خودم بی‌رحمم، با من بی‌رحم نبوده!

الان تو یکی از چنل‌هایی که‌ چکش میکنم یه چیزی خوندم راجع به چمن و قدم زدن، یهو دلم واسه این حس تنگ شد..

او و دوستانش میگن "کوه باش و دل نبند"، چیکار کنم من؟ متاسفانه کوه نیستم و دل می‌بندم...

او و دوستانش میگن "کوه باش و دل نبند"، ولی چیکار کنم من؟ متاسفانه کوه نیستم و دل می‌بندم...

به فسنجون نمک نزنید.

"زن.زندگی‌.آزادی"

یه مسأله سرکار پیش اومد، به همکارم گفتم من الان اصلا تو وضعیتی نیستم که بخوام به یه چیز دیگه هم فکر کنم. اومدم خونه و خون‌دماغ شدم؛ گفتم فکر نمیکنم ولی خیلی فکر کردم!

قسمت خوب ماجرا، یوگای بعد از ظهره! که خانم مربی بگه با بازدم همه‌ی ناراحتی‌های امروز رو از بدنتون بیرون کنید. (هرروز باید برم یوگا)

شنبه چطور بود؟ برای من اشک‌های مدامی که تو چشم‌ها جمع می‌شدن!

آقای امیرپارسا، پس کِی ناگهان نوبت ما میشه..؟

"زن.زندگی‌.آزادی"