اندیشه ورزان ایران

🟪🟨 موضوع خالی کردن سر جنگی موشک‌های انتقام چیست؟! سردار علیرضا افشار سخنگوی اسبق سپاه افشا کرد: متاسفانه یکی از دوستانم در سپاه که ایشان در دوره‌ای که بنده سخنگوی سپاه در دفاع مقدس بودم، از معاونین اجرایی لجستیک سپاه بود، در تماسی گفت فلانی بچه‌ها خیلی دلخورن پرسیدم چطور؟! گفت: از دیشب دستور آمده موشک‌های سجیل رو مسلح و آماده کنیم اما در سر جنگی هر کدام فقط ۲۰کیلو خرج بگذاریم و ۶۳۰کیلوی دیگه رو تخلیه کنیم! وی با ناراحتی گفت: این یعنی سجیل ۱۱میلیون دلاری(!) شلیک کنیم،اما فقط به‌اندازه یک بمب کوچک انفجار ایجاد کند که حتی دیوار غیر مسلح را هم تخریب نخواهد کرد! من نمی‌دانم آیا این دستور از بالا است یا توسط برخی نفوذی ها دستور موازی صادر شده... در کنار همه اینها نامه سفیر کشورمان در سوئیس به دولت این کشور را هم می‌بینیم که می‌گوید عملیات ایران گسترده اما بدون تلفات خواهد بود!... 🦋۱)سخنان سردار افشار مربوط به قبل از ملاقات محرمانه نمایندگان ایران واسرائیل است! 🦋۲) تصویر افشاگری روزنامه بلیک مجارستان از دیدار معاون هوافضای سپاه با نماینده اسرائیل در مجارستان را شاهدید! آیا سوالی هست؟! 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟢 هدف پروپاگاندای هسته ای درمورد ایران چیست؟! ✍ماجد برساوُش ادعای اکانت نزدیک به اطلاعات آمریکا: ایران  ۸-۹ کلاهک هسته ای را در بین موشک های آماده شلیک به سمت اسرائیل جا داده است! اینتل اسکای هم ادعا کرده ایران تولید خرج انفجاری برای بمب هسته ای را تحت نظر سازمان سپند آغاز کرده است! اما علت نشر این اخبار چیست؟! آیا این اطلاعات واقعی است یا پروپاگاندا؟! اولا باید بدانیم حتی اگر ایران کلاهک هسته ای ساخته باشد نمیتواند آن را بر روی موشکهایش سوار کند زیرا حداقل ۳۰ درصدشان در پرتاب فِیل می‌شوند و این یعنی یک فاجعه! تصور کنید آنها به اشتباه روی یک کشور ثالث فرود آیند! پس فعلا باید روی دو احتمال متمرکز شد؛ ۱_ آماده سازی افکار عمومی برای حمله پیش‌دستانه به تاسیسات اتمی و نظامی ایران! ۲_اما اگر این اخبار از سوی منابع ایرانی منتشر شده باشد شاید باهدف بازدارندگی در برابر تهدیدات اخیر آمریکاواسرائیل محسوب شود اما ظاهراً دارد نتیجه عکس می‌دهد و این ناشی از شکاف واستیصال سیستمی حاکم برارکان قدرت ایران است که مدتهاست عقل سیستم را فلج کرده است! وچارهٔ موقتش رادر مهار جنگ سالاران حکومتی باید جست 🩸🦋 @iranian_thinkers

در آستانه جنگ پیام حسن نصرالله این‌بار از شهر موشکی حزب الله مخابره شد. 🦋✍ هرچقدر رونمایی از شهرهای موشکی برای حکومت ایران ایجاد ایمنی کرده برای لبنان هم میکند نماز جنازه ها گویایند! شهاب الدین حائری شیرازی هم نوشت: این ویدئوها دیگر بازدارندگی ایجاد نمی کند چون بیش از آن را ایران داشت اما به واسطه ملاحظاتی امکان به کارگیری آن را ندارد. اسرائیلِ اتمی ترور انجام می دهد و مسئولیت آنرا هم اغلب رسما به عهده نمی گیرد ضمنا برتری هوایی اسرائیل قابل کتمان نیست همچنین این رژیم مورد حمایت جدی آمریکا و غرب است لذا هرگونه تنش اضافی به نابودی کسانی که طرف دعوا هستند منجر می شود. خطای راهبردی ایران این بود که به جای بردن بازی به میدانی که مزیت نسبی داشت بازی را به میدانی کشاند که مزیت نسبی ندارد... عملیات 7 اکتبر دقیقا میخ محکمی کوبید برای تعیین زمین بازی ای که اسراییل برنده آن بود یعنی نظامی گری. ایران با هزینه های میلیارد دلاری برای دست یابی حماس وحزب الله به مزیت نسبی در زمینه نظامی، پشتیبانی داخلی مردم را هم در قضیه فلسطین از دست داد چون مردم تحریم و فقر را تحفه این سیاست حمایتگرانه می دانند. 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟢 پست موقت دعوتنامه به گروه مناظره سیاسی ایران https://t.me/MonazereSiaseeIRAN

📺 بدون شرح 😊 🩸🦋 @iranian_thinkers

📺💠 زنده یاد شجریان در تلویزیون سال ۱۳۷۳ گفتگو با هرمز شجاعی مهر: موسیقی تابع زمان و مکان است هر ساعت از شبانه روز موسیقی خاص خود را می‌طلبد اول صبح نباید همایون و افشاری و دشتی شنید ، بلکه دستگاه چهارگاه و ماهور مناسب تر و شادتر برای صبحگاهان هستند... برای غروب و شب هم موسیقی خودش لازم است ... 🩸🦋 @iranian_thinkers

📺💠شاعرانه شب وقتی زنده یاد قیصر امین پور منتظر است تا مچ استاد شهریار را بگیرد اما ببنید شهریار چه می‌کند! قیصر امین پور: روزی به اتفاق سید حسن حسینی و سپیده کاشانی و... به تبریز به دیدن استاد شهریار رفته بودیم او آنروز ها به استقبال برخی اشعار حافظ رفته بود... 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟪⬜️ کراوات ایرانی این‌گونه نبود. داشتیم کم‌کم فرهنگ با هم بودن را یاد می‌گرفتیم... داشتیم کم‌کم بعد سال‌ها جنگ و خونریزی با هم مهربان می‌شدیم... خوب یادمه ایرانی برای ایرانی گل می‌خرید. ایرانی می‌خندید و ایرانی زندگی می‌کرد... این‌همه با هم دشمن نبودیم، این‌همه به‌هم فحش و ناسزا نمی‌گفتیم. دیگر کمتر پاشنه‌های کفش‌مان را می‌خواباندیم و از فرهنگ دروازه غار و میدان شوش فاصله گرفته بودیم... دیگر کسی در سینما تمدن، سیراب شیردون نمی‌خورد، بعد از سینما رادیو سیتی به ساندویجی آندره و یا یکتا می‌رفتیم... خیلی فرق کرده بودیم، از اواسط سال ۱۳۴۵ ایرانی شیک شده بود، شاید از اروپائی‌ها یاد گرفته بودیم که اروپائی زندگی کنیم. فیلم‌هائی که در سینما می‌دیدیم بی‌تاثیر نبود. "شکوه علفزار" و "برنج تلخ" و "زیر آفتاب سوزان" و "لاو استوری" که هنوز صدای آهنگش در گوش من است... راستی چه شد از درشکه به پیکان رسیدیم و از گیوه به کفش آدیداس...؟! نه اینها نبود باور کرده بودیم که برای بهتر زیستن باید شیک بود و شیک فکر کرد و شیک زندگی کرد... روزی در سر کلاس استاد دکتر بنی‌احمد دانشجویی پرسید استاد شما چرا همیشه کراوات می‌زنید؟! استاد گفت از روزی که در فرانسه دانشگاه رفتم، آن روزها در ایران به کراوات می‌گفتند "افسار"، اما می‌دانید کراوات چه تغییری در زندگی من داد؟ کسی که کراوات می‌زند باید یقه پیراهنش تمیز باشد پس باید پیراهن او تمیز باشد... کسی که کراوات می‌زند و پیراهنش تمیز است، باید کت و شلوارش تمیز باشد... کسی که کراوات می‌زند و پیراهن و کت و شلوارش تمیز است، باید کفش او واکس‌زده باشد... کسی که کراوات می‌زند و لباس تمیز می‌پوشد و کفش او واکس زده است، در خیابان درست راه می‌رود، زیرا اگر لباس او کثیف باشد کراوات به گردن او گریه می‌کند و... چقدر سخت بود اما از فردا همه در دانشگاه کراوات زدیم. راست گفت؛ درست راه می‌رفتیم به یکدیگر احترام می‌گذاشتیم. کسی که کراوات نمی‌زد دخترها نگاهش هم نمی‌کردند. در نهارخوری تنها می‌نشست، کم‌کم همه کراوات زدند، عکس کارت دانشجویی ما دیگر با کراوات بود. من یاد ندارم بدون کراوات جائی رفته باشم. در اداره، در مهمانی، در سخنرانی و کم‌کم در زندگی تا اینکه انقلاب شد، در دانشگاه کراواتی‌ها را اخراج کردند، در ادارات کراواتی‌ها را راه ندادند، در خیابان کراواتی‌ها را می‌گرفتند... کم‌کم ترسیدم کراوات بزنم. اول کت و شلوارم عوض شد، بعد بدون اتو شد، بعد پیراهنم کثیف شد، بعد کم‌کم من ماندم با یک عرق‌گیر و یک زیر پیراهنی با یک جفت دمپایی پلاستیکی با یک عدد پیژامه و یا یک شلوار کردی. دیگر از وسط خیابان رد می‌شوم فحشم می‌دهند، مهم نیست من هم فحش می‌دهم... کنار خیابان دل و جیگر و یا سیراب شیردون می‌خورم. آشغال توی خیابان می‌ریزم، نه دیگر کسی به من سلام می‌کند، نه من به کسی احترام می‌گذارم. اتوبوس بی‌نوبت سوار می‌شوم، نان را بی‌نوبت از نانوائی می‌گیرم، چقدر تازگی‌ها حرف زشت می‌زنم. به‌راستی خودم هم نمی‌دانم اون همه احترام و ادب به‌خاطر کراوات من بود، یا در جامعه‌ای زندگی می‌کردم که همه یاد گرفته بودیم برای پیشرفت در هر جامعه‌ای ابتدا باید کراوات زد...؟! حیف شد کراواتم را باز کردند... 🩸🦋 @iranian_thinkers

🌕١۵ شهر گرم جهان:            رتبه یک : طبس رتبه دو : امیدیه رتبه سه : دزفول رتبه نهم : زابل رتبه دهم : اهواز رتبه پانزده : ابادان ۶ تا از آن ایران است بقیه برای بقیه دنیا 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟢عبداله عبدی سخنگوی وزارت اطلاعات رژیم خطاب به اطرافیان پزشکیان : نمی توانید هم منتقد حکومت و ساختار جمهوری اسلامی باشید و هم در دولت سهمیه داشته باشید! 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟢😉پروفسور سمیعی در پی درخواست تحصیل ناهید کیانی در رشته پزشکی اعلام کرد: همانطور که ناهید جان بخاطر تکواندو نتوانست درس بخواند من هم به دلیل درس خواندن و کنکور مجبور شدم ورزش را کنار بزارم اماعوضش جراح مغز شدم. لذا از رئیس کمیته المپیک تقاضا دارم یک مدال طلا در یک رشته ورزشی مهم مثل ژیمناستیک به من بدهند، من ورزشکار خوبیم و شایسته این مدال هستم .🥇 🩸🦋 @iranian_thinkers

📺🟢 وقتی هنر را برق میگیرد با عرض پوزش از همه برق گرفتگان و هنرمندان😉 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟦🟨 درباره قطعی برق و خاموشی‌ها در تابستان‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ در مصاحبه با رییس بانک مرکزی وقت کشور ‌ س- آقای یگانه علت خاموشی برق تهران در تابستان ۱۳۵۴ شمسی یا ۱۹۷۵ میلادی چه بود؟ ج- البته در آن موقع … س- بعد از آن هم در تابستان بعدی‌اش هم ادامه پیدا کرد. ج- این بیشتر در ۱۳۵۶ خیلی هم بیشتر شد. این مربوط به این مسئله می‌شد که ما وقتی‌که شروع کردیم این هزینه‌ها را انجام دادن در کشور، وقتی که دولت این خرج‌ها را کرد و اقتصاد به سرعت جدیدی شروع کرد توسعه پیدا کردن، تقاضا در کشور رفت بالا. در عین حالی‌که تقاضا بلافاصله با پرداخت‌ها به‌صورت مزد به صورت حقوق یا به انواع مختلف دیگر بالا می‌رفت، ولی زیربناهای اقتصادی کشور به آن سرعت نمی‌توانست جلو برود. برای اینکه ایجاد یک کارخانه برق ممکن بود چهار پنج سال طول بکشد. بنابراین اگر یک کارگری می‌رفت یک کولر می‌گرفت می‌گذاشت آنجا که برق زیادی مصرف می‌کند یا وسایل دیگر برقی برای خانه خودش یا چیزهایی که زود برق مصرف می‌کردند اینها زندگی‌شان بهتر شده بود و می‌خواستند از برق بیشتر استفاده کنند برای مصارف مختلف، این تقاضاها به‌سرعت بالا رفت ولی در عین حال تولید برق نمی‌توانست به این سرعت بالا برود. این مهمترین دلیلش بود که عدم تعادل بین تولید و مصرف برق به‌وجود آمد و آن هم به وسیله بالا رفتن درآمد مردم و مصرف بیشتر برق به‌خصوص برق مصرفی برای مصرف خانوار و غیره. این را بایستی به حضورتان در اینجا اشاره بکنم که حتی در موقعی که در ۱۳۵۳ وقتی‌که ما رفتیم به شمال در رامسر در حضور شاهنشاه سه روز نشستیم برای تجدید برنامه عمرانی کشور، چون درآمدها بیشتر شده بود، سازمان برنامه با پیشنهادات جدیدی برای بالا بردن هزینه عمرانی و منظور کردن طرح‌های جدید آمده بود. در آنجا این طرح‌هایی که با پیشنهادات سازمان برنامه برای افزایش هزینه مورد قبول همه‌شان قرار گرفت و بعضی از تنگناهایی که ممکن بود در اقتصاد به‌وجود بیاید به آنها هم اشاره شده بود. ولی به‌طور کلی توجهی نمی‌شد و یا بعضی از تنگناها به آن اصلاً اشاره‌ای نشده بود. این بود که من از آقای [اسدالله] علم وزیر دربار اجازه گرفتم و روز آخر بود که در رامسر به حضور شاهنشاه شرفیاب شدم. آن موقع هم من رئیس بانک مرکزی بودم و چون نمی‌شد مطلب را در حضور جمع در آنجا بیان کرد و تأثیری هم نمی‌کرد، فرصت بحث هم نمی‌شد بهتر این بود که مثل روال معمول در پشت پرده این مسائل را به‌عرض رساند و توجه‌شان را جلب کرد که این راهی که می‌رویم راهی است که ممکن است برای ما گرفتاری ایجاد بکند. بنابراین من باز به‌عنوان مسئولیتی که حس می‌کردم به حضورشان عرض کردم بالا بردن سطح هزینه به این مقدار گرفتاری‌هایی برای کشور ایجاد خواهد کرد در مراحل ااو تنگناهای زیربنایی خواهد بود بنابراین توجه‌شان را به این مسئله جلب کردم و ایشان هم که از آن جلسه‌ای که بنده در حضورشان بودم آمدند بیرون و به جلسه عمومی، این را مطرح کردند در آنجا و دستورات اکیدی هم دادند که بایستی به این زیربناها توجه کرد و اینها را توسعه داد و به موازات آن هزینه‌های دیگر انجام بشود. ولی عملاً سازمان برنامه یک دستگاه بسیار ضعیفی بود که نمی‌توانست همچین تلفیقی در برنامه‌ریزی بکند و طرح‌ها را به موازات هم جلو ببرد. و در نتیجه گرفتاری‌هایی به‌وجود آمد که به آن اشاره فرمودید در مورد برق بود، در مورد خانه بود، در مورد آب بود. در موارد دیگر در بنادرمان بود، راه‌آهن‌مان، جاده‌های‌مان، همه‌شان. ما تنگناهای خیلی خیلی شدیدی داشتیم که اینها به‌وجود آمده بود. بخشی از مصاحبه محمد یگانه (۱۳۰۲-۱۳۷۴) با پروژه تاریخ شفاهی ایران در دانشگاه هاروارد، نوار یازدهم تاریخ مصاحبه: ۲۵ تیر ۱۳۶۴ مصاحبه کننده: ضیا صدقی 🩸🦋 @iranian_thinkers

📺💠 تأمل شب حارصه یک کلمه عربی است از خانواده حرص، حارص، احتراص. می گویند که شتر آنقدر صبور و پر طاقت است که می تواند سه هفته بدون آب و غذا در بیابان راه برود و راه برود. دربیابان خارهایی هست که شترها بسیار دوست دارند. هر جا این خار را ببینند با دندان آن را می کَنند و شروع به جویدن می کنند. وقتی این خار با مزه شور خون آغشته می شود، شترها لذت بیشتری می برند. هر چه بیشتر می خورند، خون بیشتری می ریزد و هر چه خون بیشتر می شود، شتر بیشتر و بیشتر از این خار می خورد. گویی که دیگر از خون خود سیر نمی شود. اگر مانعش نشوند شتر از شدت خونریزی خواهد مرد... این یعنی حارصه! این رسم تمام خاورمیانه است پسرم. انسان هایش در طول تاریخ یکدیگر را کشته اند و کشته اند بی آنکه متوجه باشند که در حال ریختن خون خود هستند. از طعم خون خود مست می شوند. 📕 بی قراری_ زولفو لیوانلی 📺✍ این فایل صوتی را بشنوید بخشی از سخنرانی مجتهد و پژوهشگر شیعه علامه مرتضی جزایری درباره بخشی از تاریخ خاورمیانه و ایران! 🩸🦋 @iranian_thinkers

🟢 پست موقت دعوتنامه به گروه مناظره سیاسی ایران https://t.me/+UjoGlke4aSxFojIB