شعــر، متــن ، موسیقی

امشب براتون دعا میڪنم خداے بزرگ نصیب تون ڪند هرآنچه ازخوبے ها آرزو دارید لحظه هاتون آروم خوابتون شــیرین آسمون دلتون ستاره بارون شبتون بخیر درپناه خدا باشید @smsu43

درحلقه عشق، جان فروشم بی‌حلقه او، مباد گوشم گویند، ز عشق کن جدائی کاینست، طریق آشنائی؟ نظامی گنجوی @smsu43

تفاوت انسان پیش و پس از عاشق شدن ، همان تفاوت چراغ روشن با چراغ خاموش است. پیش از این هم چراغ درست و بی نقص آنجا بود ، ولی اکنون نورافشانی هم می کند. ونسان_ون_گوگ @smsu43

آگاهی راهی است كه به بی‌مرگی می‌رسد و ناآگاهی راه مرگ است. آنانی كه آگاه اند نمی‌میرند؛ ناآگاهان زين پيش مرده اند. بودا @smsu43

برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم زان پیش که از زمانه تابی بخوریم کاین چرخ ستیزه روی ناگه روزی چندان ندهد زمان که آبی بخوریم جناب #خیام @smsu43

هر روز بامداد به آیین دلبری ای جان جان جان به من آیی و دل بری هر روز باغ دل را رنگی دگر دهی اکنون نماند دل را شکل صنوبری #مولانای_جان 🍃 مادامی که انسان برای رنج خود معنا و دلیلی پیدا کند، مدام در معرض یاس و ناامیدی بسر می برد. #دکتر_ویکتور_فرانکل 🍃 هر معاشرتی که موجب کمال نشود، موجب انحطاط خواهد بود، پس بدانیم با چه کسانی معاشرت می‌کنیم. جان استوارت میل 🍃 پس زخم هامان چه؟ شمس: نور از محل زخم ها وارد می شود! مولانا 🍃 اولین گام برای دستیابی به هر خواسته ای این است که آن را با تمام وجودتان بخواهید و نسبت به آن اشتیاقی سوزان داشته باشید. آنتونی رابینز: 🍃 خوشبختی وقتی بوجود میاد که چیزی که بهش فکر می‌کنی و چیزی که میگی و کاری که میکنی با هم هماهنگ باشن. 👤 مهاتما گاندی 🍃 باسواد ، کسی است که بتواند از خوانده‌ ها و آموخته‌ های خود ، تغییری در زندگیِ خود ایجاد کند … تعریف جدیدِ "سواد" از نگاه یونسکو @smsu43

از سر تعمیر دل بگذر که معمارانِ عشق روز اول رنگ این ویرانه ویران ریختند... #بیدل @smsu43

حضرت شمس تبریزی: ای مولانا؛حضرت محمد(ص) بزرگتر است یا بایزید بسطامی؟ @smsu43

هله دل من هله جان من هله این من هله آن من ای دل من، ای جان من؛ ای همهٔ وجود من، ای آنچه از من و برای من است. (خطاب عاشقانه به دل و جان.) کردم هله خان من هله مان من هله گنجد من هله کآن من ای خانه و سرپناه من، ای جایگاه آرامش من. ای گنجینهٔ من، ای معدن و سرچشمهٔ دارایی و ارزش من. گر خویش تو بر مستی بزنی هستی تو بر هستی بزنی اگر خودت را به مستی و بی‌خودی بسپاری وجود و هستیِ خودت را بر هستیِ حقیقی نثار می‌کنی. در حلقه ما بهر دل ما شکلی بکنی دستی بزنی در جمع و محفل ما، برای شادی دل ، جلوه‌ای از خود نشان بده و دستی برقصان یا حرکتی شورانگیز انجام بده. یا من وجهه ضعف القمر یا من قده صعف الشجر ای انکه رویت در زیبایی ای انکه قامتت دو برابر درخت بلند است یا من زارنی وقت السحر یا من عشقه نور نظری ای انکه هنگام سحر به دیدارم می آیی ای انکه عشقت روشنایی دیدگان من است از لیلی خود مجنون شده ام وز صد مجنون افزون شده ام از شدت عشق به لیلای خود، چنان شیدا و بی‌قرار شده‌ام که از مجنونِ افسانه‌ای هم عاشق‌تر و شوریده‌تر گشته‌ام. کردم وز خون جگر پرخون شده ام باری بنگر تا چون شده ام از رنج و سوز عشق، جگرم خون شده و سراسر وجودم از درد و اندوه لبریز گشته است؛ حالا بیا و ببین که عشق با من چه کرده و به چه روزی افتاده‌ام! یا منبسطا فی تربیتی یا مبتشرا فی تهنیتی ای انکه مرا گشاده دستی جان مرا می پرورانی ای انکه  شادمانه به من مژدهٔ می دهی ان کنت تری ان تقتلنی یا قاتلنا انت دیتی اگر چنین می‌خواهی که مرا از خویشتن بمیرانی ای کشنده ام ، خودتو خون بها و عوض جان من گر زانک مرا زین جان بکشی من غرقه شوم در عین خوشی اگر مرا از این جان و زندگیِ ظاهری‌ام جدا کنی، باز هم در نهایت شادی و لذت غرق خواهم شد. دریا شود این دو چشم سرم گر گوش مرا زان سو بکشی اگر مرا به آن سوی حقیقت و عالم عشق بکشی، از شدت شوق و سوز، چشمانم همچون دریا از اشک جاری خواهد شد. مولانا @smsu43

هله دل من هله جان من هله این من هله آن من ای دل من، ای جان من؛ ای همهٔ وجود من، ای آنچه از من و برای من است. (خطاب عاشقانه به دل و جان.) کردم هله خان من هله مان من هله گنجد من هله کآن من ای خانه و سرپناه من، ای جایگاه آرامش من. ای گنجینهٔ من، ای معدن و سرچشمهٔ دارایی و ارزش من. گر خویش تو بر مستی بزنی هستی تو بر هستی بزنی اگر خودت را به مستی و بی‌خودی بسپاری وجود و هستیِ خودت را بر هستیِ حقیقی نثار می‌کنی. در حلقه ما بهر دل ما شکلی بکنی دستی بزنی در جمع و محفل ما، برای شادی دل ، جلوه‌ای از خود نشان بده و دستی برقصان یا حرکتی شورانگیز انجام بده. یا من وجهه ضعف القمر یا من قده صعف الشجر ای انکه رویت در زیبایی ای انکه قامتت دو برابر درخت بلند است یا من زارنی وقت السحر یا من عشقه نور نظری ای انکه هنگام سحر به دیدارم می آیی ای انکه عشقت روشنایی دیدگان من است از لیلی خود مجنون شده ام وز صد مجنون افزون شده ام از شدت عشق به لیلای خود، چنان شیدا و بی‌قرار شده‌ام که از مجنونِ افسانه‌ای هم عاشق‌تر و شوریده‌تر گشته‌ام. کردم وز خون جگر پرخون شده ام باری بنگر تا چون شده ام از رنج و سوز عشق، جگرم خون شده و سراسر وجودم از درد و اندوه لبریز گشته است؛ حالا بیا و ببین که عشق با من چه کرده و به چه روزی افتاده‌ام! یا منبسطا فی تربیتی یا مبتشرا فی تهنیتی ای انکه مرا گشاده دستی جان مرا می پرورانی ای انکه  شادمانه به من مژدهٔ می دهی ان کنت تری ان تقتلنی یا قاتلنا انت دیتی اگر چنین می‌خواهی که مرا از خویشتن بمیرانی ای کشنده ام ، خودتو خون بها و عوض جان من گر زانک مرا زین جان بکشی من غرقه شوم در عین خوشی اگر مرا از این جان و زندگیِ ظاهری‌ام جدا کنی، باز هم در نهایت شادی و لذت غرق خواهم شد. دریا شود این دو چشم سرم گر گوش مرا زان سو بکشی اگر مرا به آن سوی حقیقت و عالم عشق بکشی، از شدت شوق و سوز، چشمانم همچون دریا از اشک جاری خواهد شد. مولانا @smsu43