آقا معلم

سلام به روی ماه همه‌تون ❤️ والا از شما چه پنهان، اتفاقات این یک ماهه اخیر خیلی برایم گران تمام شد و اصلا دل و دماغی برایم باقی نگذاشته بود. از یک طرف بارها آمدم چیزی بنویسم، دیدم هم تلخ و گزنده‌ام، هم گفتنی‌ها را همه گفته‌اند. لاکردار حتی این افق تهران هم چندین روز به غایتِ زیبایی بود، باز دیدم یک کاره عکس بگذارم، که مثلا چه بشود؟ و از طرف دیگر به خودم می‌گفتم مثلا نوشتن در مورد روند بازیابی انرژی و روحیه‌ام، حتی اگر به کار یک نفر هم بیاید، باز وظیفه دارم بنویسم و چراغ را روشن نگه دارم. خلاصه مثل پاندول ساعت در نوسان بودم! الان که دارم برای شما می‌نویسم هرچند پراکنده، اما سرپا هستم. و باوجود اینکه نگرانی بسیار بی‌سابقه‌ای از آینده ایران (و طبعا خودمان) دارم (آینده دور نه، همین یک دو سه ماه آینده!...) دقیقه به دقیقه تلاش می‌کنم سرپا بمانم. شما چه می‌کنید این روزها؟ و چه حال و هوایی دارید؟ شده دو خط برایم بنویسید، منت گذاشتید. @Aghmoallem