بـــــــی‌واژِگــــــی

هیچ نقشی زیرکانه تر از نقش طبیعی خود آدم نیست. زیرا هیچکس باور نمی کند که کسی پیدا شود که صورتکی بر چهره نداشته باشد. شیاطین/ ترجمه : سروش حبیبی

احساس می‌کنم مدتی‌ست با چیزی بیش از توانم درگیر بوده ام. “محمود درویش”

برای تو و خویش چشمانی آرزو می کنم که چراغ ها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند گوشی که صداها و شناسه ها را در بیهوشی مان بشنود برای تو و خویش روحی که این همه را در خود گیرد و بپذیرد و زبانی که در صداقت خود ما را از خاموشی خویش بیرون کشد و بگذارد از آن چیزها که در بندمان کشیده است سخن بگوییم “مارگوت بیکل”

چه چیز نکبت زندگی را  جبران می‌کند جز رویا ؟ “رضا براهنی” @bi_vazhegi

بقول نصرت رحمانی: من خسته نیستم، در هم شکسته ام… @bi_vazhegi

وین عادت نژاد ماست که ناگهان در خنده‌ای بلند می‌پژمرند “هرمز علیپور” @bi_vazhegi

گفتم دستت را از روی قلبت بردار نگذار مرگ متوجه حضور تو در جهان شود. “احمدرضا احمدی” @bi_vazhegi

تجملات هیچ‌وقت جاذبه‌ای برایم نداشت، من چیزهای ساده را دوست دارم، کتاب‌ها را، تنهایی را، یا بودن با کسی که تو را می‌فهمد.

بعضی وقت ها احساس بهتریه که کلا در مورد هیچی با هیچکس حرف نزنی ! “Breaking Bad (2008-2013)” @bi_vazhegi

جمال ثریا در نامه ای به محبوبش: اگر می خواهی مرا ببینی ، اکنون ببین! زیرا نور از تابوت ها رد نمی شود @bi_vazhegi

ای شب به من بگو اکنون ستاره ها نجواگران مرثیه‌ی عشق کیستند؟ "منوچهر آتشی" @bi_vazhegi

فراموش می‌شوی گویی که هرگز نبوده‌ای مانند مرگ یک پرنده مانند یک کنیسۀ متروکه فراموش می‌شوی مثل عشق یک رهگذر و مانند یک گل در شب… فراموش می‌شوی "محمود درویش" @bi_vazhegi

و جهان از هر سلامی خالیست ...

چقدر راست می گریستیم وقتی همه دروغ می خوردند دروغ سر می‌کشیدند و دروغ بر میگرداندند "شهیار قنبری" @bi_vazhegi

و می رسد که گلی را به دست ما بدهد همیشه مرگ، همان گلفروش رهگذر است "محمدسعید میرزایی" @bi_vazhegi

هرگز اینگونه بی رحمانه ساکت نبوده‌ام. "کافکا" @bi_vazhegi

خواهم گریست تا پایان هولناکِ حفره های این شب خواهم گریست در غیبت های ستاره خواهم گریست. "احمدرضا احمدی" @bi_vazhegi

تو آبی بپوش من دریا را فراموش میکنم. @bi_vazhegi