The Roadhouse
Open in Telegram
"و همیشه نوای موسیقی در فضا جاریست." من: @PartirAvecMoi اگر علاقمندید @LostInTheAtmosphere @MyHeadsFarthestCorner کانال های دیسکوگرافی @StevenWilsonHQ @AshRaTempel @LeprousDiscography @SleepingPulse4You @NakedCity4You
Show more378
Subscribers
No data24 hours
+37 days
+130 days
Posts Archive
Two of a kind
We'll find a way
To do what we've done
Let me be the one who shines with you
And we can slide away
ولی جدی تا قبل از جام جهانی من اونقدر Oasis گوش نمیدادم، از وقتی من اون ویدیوی دستهجمعی خوندن Wonderwall رو دیدم اصلا خیلی روم اثر گذاشته.
هروقت خبری حتی الکی از اعلام نتایج کنکور میاد، هرچند اونقدر هم اهمیتی نداره ولی یهو میبینم شیش قدم با لبه فاصله دارم. خدایا این وسط آکادمیا چی بود گیر کردم توش؟
This ages like fine wine
هنوز تعجب میکنم وقتی به این فکر میکنم که اولین مواجههام با این آهنگ، وقتی بود که یازده یا دوازده ساله بودم و ویدیوی "نگفته بودی" از تتلو رو داشتم میدیدم.
جدی ماهیای که تو آب شنا میکنه، میدونه آب چیه؟
امروز بلند شدم دیدم ته خیابون کنسرت گذاشتن (محمد زمانی داره تو مراسم ختم یکی میخونه)
شاید الان چون هنوز وسط این دههایم، تشخیص هویتش سخت باشه.
دقیقاً همونطور که تو سال 2014 کسی نمیگفت آره فلان آهنگ کیتی پری صدای پاپ اون دههس.
البته زمان میبره و بعد از گذشت چند سال، الگوها واضحتر میشن ولی به نظرم یه احتمالی وجود داره که بعد ده سال دیگه بگیم آخ این دقیقاً صدای پاپ دهه 2020 بود.
این وسط امروز خیلی تصادفی توی یه نوتیف دیدم مایکل اکرفلد توی این آهنگ لید گیتار زده، تو اون لحظه آخرین چیزی که فکر میکردم ببینم همکاری یه آرتیست سوئدی با یه بند ژاپنی بود.
چی بگم، آلبوم عجیبیه.
یه روز میگم کسشره، یه روز هم بلند میشم اینو رو ریپیت گوش میدم.
