Keydii | کیدی

لابد این چند روزه خبرهایی راجع به ثبت «کمانچه» به نام ایران در یونسکو شنیده‌اید، اما خبر دقیق این است که؛ پرونده‌های «چوگان» و «کمانچه» به نام ایران در ارزیابی‌های «کمیته بین‌الدول یونسکو» پذیرفته شده است و ثبت نهایی آن ماه آینده در نشست سالانه یونسکو در کره‌جنوبی انجام خواهد شد. البته بازی چوگان [بازی سوار بر اسب همراه با روایتگری و موسیقی] به صورت ملی و #کمانچه [هنر ساختن و نواختن کمانچه] مشترک با آذربایجان ثبت خواهد شد. این اتفاق بیش از هر چیزی حاصل تلاش سازندگان و نوازندگان به‌نام و گمنام این ساز است. به همین بهانه #جمعه‌ لعنتی را با اجرای قطعه‌ی «امان» از استاد #کیهان_کلهر، و خوانندگی بانو #آینور_دوغان به پایان می بریم. #موسیقی_جمعه @keydii

حاج قربان سلیمانی (۱۲۹۹- ۳۰ دی ۱۳۸۶)،  نوازنده دوتار و خواننده موسیقی محلی شمال خراسان بود. حاج قربان در منطقه سرولایت و در روستای برسلان قوچان به دنیا آمد. او زیر نظر پدرش کربلایی رمضان، که خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود، نواختن دوتار را آموخت. وی در سال ۱۳۴۵ به دلیل توصیهٔ یکی از متشرعین، دست از موسیقی کشید؛ ولی در سال ۱۳۶۲، دوباره نواختن را آغاز کرد. حاج قربان در کنسرت‌هایی در ایران و خارج از ایران شرکت کرد و یک آلبوم از آثار او منتشر شد. وی همچنین به کشورهای بسیاری مانند پرو، هلند، تونس، ترکیه، بلژیک، انگلستان، سوئیس، کلمبیا، اکوادور، پاناما، فرانسه و چند شهر آمریکا نیز سفر کرد. از جمله افتخارات وی می‌توان به کسب مقام اول جشنوارهٔ موسیقی لیون فرانسه و همچنین احراز مقام ستارهٔ جشنواره اوینیون فرانسه اشاره کرد. وی ده‌ها اجرای دوتارنوازی در کنسرت‌های موسیقی کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت. حاج قربان در داخل کشور هم مقام‌های برتر جشنوارهٔ موسیقی فجر ایران بین سال‌های ۶۹ تا ۷۱ را به دست آورد و دوازده دورهٔ متوالی داور ثابت جشنواره‌های موسیقی مقامی کشور بود. #حاج_قربان در سال ۱۳۸۵، دوتار خود را به پسرش علیرضا سلیمانی هدیه داده با موسیقی وداع گفت. وی یک سال بعد درگذشت و در قوچان به خاک سپرده شد. در ادامه اجرای او و فرزندش را میشنویم. @keydii

نوحه‌های هرمزگان از معدود بازمانده‌های الحان #حماسی ایرانی هستند. در موسیقی پاپ و سنتی و مدرن دنبال آن نگردید. منبع غنی همین موسیقی آیینی است و برخی از موسیقی‌های نواحی که بعد آنها را هم خواهیم شنید. نوحه‌ها در هرمزگان متاثر از ریتم پیچیده‌ی هرمزگانی؛ ساختار متفاوتی پیدا می‌کنند. برای نمونه گوش بدهیم به همین «واحد»ی که "اسماعیل مهرابی" خوانده است. مهرابی خود بر سازهای کوبه‌ای بندرعباسی تسط دارد و ظرائف و تکنیک‌های این ریتم را می‌شناسد. اجرای او سرشار از این تکنیک‌هاست.  @keydii

مدت دو دهه است که دانشمندان در جستجوی صدای اسرارآمیز نهنگی هستند که به نهنگ تنهایی معروف شده است و فرکانس صدایی تولید می‌کند که به هیچ گونه نهنگ دیگری در جهان شباهت ندارد. محدوده صوتی آواز وال‌های آبی بین ۱۵ تا ۲۰ هرتز است در حالی که آواز این نهنگ ماده فرکانسی معادل ۵۲ هرتز داشت، در نتیجه توسط هیچ نهنگ دیگری قابل شنیدن و شناسایی نبود. این نهنگ که به خاطر فرکانس صدایش  «52 هرتز» نیز نامیده می‌شود، تنهاترین نهنگ دنیا خوانده می‌شود که هیچ پاسخی برای نغمه‌های عاشقانه‌اش دریافت نمی‌کند. «52 هرتز» نه تنها در فرکانسی به مراتب بالاتر می‌خواند، بلکه بسیار کوتاه‌تر و به دفعات بیشتری نسبت به دیگر گونه‌های نهنگ می‌خواند، تو گویی به زبانی صحبت می‌کند که تنها خود آن را می‌فهمد و عجیب‌تر آنکه در انتخاب مسیر مهاجرت خود هم هرگز مسیر سایر نهنگ‌ها را انتخاب نمی‌کند! گروه iday که یک گروه موسیقی روسی است، با الهام از زندگی این نهنگ یک قطعه ساخته‌است که از صدای ضبط شده همین نهنگ تنها هم در این قطعه استفاده شده است. صدای پس زمینه آهنگ آوای تنهاترین نهنگ دنیاست.      @keydii

عاشیق، عاشق یا آشیق؛ عارف و نغمه‌سرای سیاری است که ساز می‌نوازد و آواز می‌خواند. قبل از جا افتادن لغت عاشیق این صنف با کلمه ترکی اوزان (ozan) شناخته می‌شد. عاشیق‌ها اغلب در بداهه‌خوانی مهارت دارند و شعر و آهنگ تصنیف‌های خودشان را هم گاهی خود می‌سازند. نظائر عاشق‌های آذربایجان در میان دیگر ترک زبانان، با نام‌های «عاشوق»، «عاشیق»، «بامسی»، «باکسی» بخشی و … مشهور بوده‌اند و برخی اقوام و ملل غیر ترک نیز عاشق را با همین مشخصات و گاه با همین نام و گاه با نام‌های دیگر دارند. بخشی‌ها و بخشوهای جنوب ایران و دیگر مناطق و نواحی ایران از آن جمله‌اند. در طول تاریخ اقوام ترک، فرمانروایان همواره در سفرهای جنگی اوزانها را به همراه می‌بردند تا با بیان اشعار حماسی لشگریان را تشجیع کنند.                         ■■■    در ادامه قطعه‌ای از «عاشیق عدالت نصیب‌اف» می‌شنویم. @keydii       

مرسدس سوسا (۹ژوئیه ۱۹۳۵- ۴ اکتبر ۲۰۰۹) ، مشهورترین خوانندهٔ آرژانتین است. او ترانه‌های بومی آمریکای جنوبی را به گوش جهانیان ‌رساند و «صدای بی‌صدایان» و «صدای مردم» لقب گرفت. مرسدس سوسا در جنبش ترانه‌سرایی نوین آمریکای لاتین به ویژه آرژانتین نقش بسیار داشت. او طبع خود را در ژانرهای دیگر مانند پاپ، راک و تانگو نیز آزموده است. در ادامه اجرای زنده ای از او خواهیم شنید. @keydii

کیدی؛ دالانی برای شنیدن موسیقی نواحی ایران و موسیقی ملل | @keydii

«کیدی» کانالی است که قرار است؛ دالانی باشد برای شنیدن موسیقی نواحی ایران و در کنار آن موسیقی ملل. این کانال هیج ادعا و نیز هدف مشخصی ندارد.  بیایید، بشنوید و به دوستان خود نیز معرفی کنید.  اگر کسی را میشناسید که با موسیقی نواحی در هر جای ایران سر و کار دارد به ما معرفی کنید. برای ارتباط با ادمین و پیشنهاد موسیقی و نقد و نظر به این ای دی رجوع کنید: @siavarshan_bandarabbasi پ ن: «کیدی» نام گلی است که مردم هرمزگان معتقدند در سالی که برای آن موسیقی بنوازند، باروری بیشتری خواهد داشت. پ ن: از سال ۸۵ نشریه‌ای به همین نام، با محوریت موسیقی هرمزگان منتشر کردیم. که پس از اقبال عمومی متوقف شد. پ ن: در کیدی فعلا، فاروق و ناصر و نگین و آذین به من یاری می‌دهند‌، سپاس‌گزارشان هستم. پ ن: زحمت طراحی این لوگوی زیبا را محسن مریدی عزیز کشیده، از او هم بسیار ممنونم. #موسیقی #موسیقی_نواحی #موسیقی_محلی #موسیقی_ملل #موسیقی_هرمزگان #موسیقی_بلوچستان #موسیقی_سیستان #موسیقی_خراسان #موسیقی_مازندران @keydii

هرمزگان را یکی از پایگاه‌های مهم عودنوازی ایران می‌دانند. چرا که عود یکی از سازهای ملودی این منطقه است و از این رو با نوازندگان و سبک‌های متفاوتی از آن مواجهیم. برای نمونه نوازندگی عود در جزیره قشم با بندرعباس و بندرخمیر و...متفاوت است. به این بهانه گوش می‌دهیم به یک اجرای خانگی، از استاد «محمدمنصور وزیری»؛ از قدیمی‌های عود جزیره. @keydii

امروز تولد «دیگو مارادونا» نابغه فوتبال جهان است. البته او برای آرژانتینی‌ها فراتر از یک بازیکن فوتبال است و وارد ترانه‌ها و فرهنگ؛ آنها شده. اجرایی که می‌بینید؛ از فیلم مارادونا ساخته «امیر کوستوریتسا» می‌باشد. ●●● روایتی از مارادونا نقل شده که مربوط به زمانی است که او در کلینیک روانی جهت ترک اعتیاد بستری بوده. او گفته است: صبح هر کسی که بیدار می‌شد سلام می‌داد و می‌گفت؛ من گاندی هستم. همه جواب می‌دادن سلام گاندی! یکی دیگه می گفت صبح بخیر من ماندلا هستم همه جواب می‌دادن سلام ماندلا. من هم که تازه وارد اونجا شده بودم سلام دادم و گفتم من مارادونا هستم. همه ی مریض‌ها شروع کردن به خندیدن. گفتم چیه چرا می‌خندین؟ گفتن: آخه دیوونه مارادونا فقط یکیه! @keydii

اگه من مارادونا بودم | @keydii

از سرزمین نقره؛ آرژانتین؛ «آستور پیاتزولا» (۱۹۲۱-۱۹۹۲) آهنگساز و نوازنده آرژانتینی موسیقی تانگو بود. ساخته‌های او که اغلب از موسیقی جز و کلاسیک تأثیر گرفته بود موسیقی تانگو را دگرگون کرد. پیاتزولا نوازنده چیره‌دست آکاردئون بایان (باندونئون) نیز بود و در اجرای بسیاری از آثار خود این ساز را می‌نواخت. در آرژانتین او به آستور کبیر معروف شده است. در این اجرا «استفان هاسر»، نوازنده ویولن سل از کرواسی و ارکستر فلارمونیک زاگرب هم او را همراهی می کنند. «آذین.م» دوست گرامیم؛ درباره همین اجرا نوشته است:  "دلچسب‌ترین موسیقی‌ها برای من، آن‌هایی هستند که میان مردم ضبط شده‌اند، حالا چه کنسرت بزرگی در تالاری با صدها نفر، چه بزمی خصوصی که حالا دیگر عمومی شده، چه یک روستایی که اهل دلی، گذری نواختنش را ضبط کرده.  من صدای دست‌زدن آدم‌ها، عطسه و سرفه‌ای که ناگهان وسط اجرا سر می‌رسد، آن چند کلمه که نوازنده یا خواننده اول یا آخر قطعه می‌گویند و خنده‌ی حضار، و از همه بیشتر صدای نفس‌های نوازنده را بسیار دوست دارم. انگار که من هم نشسته‌ام کنارشان، میان آن جمع، آشنایشان شده‌ام و می‌شنوم و کیف می‌کنم. حالا، این موسیقی را که گوش می‌کنی چشمت را ببند. تویی و سالنی دلباز با سقفی بلند، تویی و تاریکی و سازهای زهی و صدای بم و محزون و خوددار ویلن‌سل. خوب که گوش کنی، صدای نفس‌ها را هم می‌شنوی." @keydii