سرخ

In The End We All Become Memories.🩶 The Depth of My Soul

🟠۳)از ناخودآگاهی یونگ تا ناتمامیت گودل پارادوکس دروغگو قرینه ی فرمول پارادوکس  نما در برهان گودل است. پارادوکس دروغگو منسوب به شاعر قرن پنجمی یونانی اپیمنیدس است. مشهور است که اپیمنیدس گفته 《همه اهالی کرت دروغگو هستند》. نظر به این که خود اپیمنیدس اهل کرت بود، آیا اپیمنیدس راست گفت؟ فرمول برساخته گودل این بود که می گفت خودش یک دروغ بود. روشن است که چنین فرمولی درون حساب اثبات پذیر نبود، زیرا هر طرف که آن را می چرخانید، خودش را دوباره از این رو به آن رو میکرد ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ 🔘كتاب: کهن الگوهای یونگی ☑️اثر: رابین رابرتسون ☑️ترجمه: بیژن کریمی #روانشناسی #یونگ #کهن_الگو #و_تو_باز_خواهی_آمد 📕@Red_Reason

🟠۳)از ناخودآگاهی یونگ تا ناتمامیت گودل پارادوکس دروغگو قرینه ی فرمول پارادوکس  نما در برهان گودل است. پارادوکس دروغگو منسوب به شاعر قرن پنجمی یونانی اپیمنیدس است. مشهور است که اپیمنیدس گفته 《همه اهالی کرت دروغگو هستند》. نظر به این که خود اپیمنیدس اهل کرت بود، آیا اپیمنیدس راست گفت؟ فرمول برساخته گودل این بود که می گفت خودش یک دروغ بود. روشن است که چنین فرمولی درون حساب اثبات پذیر نبود، زیرا هر طرف که آن را می چرخانید، خودش را دوباره از این رو به آن رو میکرد

🟠۲) برهان گودل گودل به روشنی وجه مافوق ریاضی مسائل را می دید.. وی در نامه ای نوشت: 《یک توصیف کامل معرفت شناختی از زبان A  نمی تواند در همان زبان A ارائه شود، زیرا مفهوم صدق یک گزاره ی A نمی تواند در خود A تعریف شود!》 او یک اوربوس خلق کرد، ماری که دم خودش را می بلعد که مربوط به ساده ترین شکل پارادوکس است. یک سطح از آن نوار نوشته است: 《نوشته ی روی سطح دیگر صادق است》 روی سطح دیگر نوشته است: 《نوشته ی روی سطح دیگر کاذب است》 این یک گزاره ی نامتناهی است ولی نوار پارادوکس پیچیده تری است که پیچ دارد و ادعایی می کند که خودش را کاذب نشان می دهد. به عبارت دیگر خویش گرد است. ساختار ریاضی بحث گودل از حوصله ی این نوشته بیرون است، ولی گودل عملا فرمولی ابداع کرد که خودش را اثبات ناپذیر می دانست. گودل معتقد بود کوشش برای تقلیل حقیقت ریاضی به سازگاری بیهوده است. ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

🟠بدان گونه که آبها در هم گم میشوند... بدان گونه که آب ها در هم گم می شوند . و نهرها به رودها می پیوندند . و رودها در دریاهایی که آنها را می بلعند . بدان گونه که شراره با شعله یکی می شود . و شعله با آتش . و آتش با التهاب کوکبانِ درخشان . بدان گونه، روح من در روح شب می سوزد. . . بدان گونه که پرتو آفتاب به خورشیدی که آن را تابانیده باز می گردد . و لبخند به چهره ای که بازتابِ آن است . و کودک به سینه ای که شیرش داده . بدان گونه، روح من در روح شب می سوزد. . . بدان گونه که سایه با نور یکی می شود . و نور با سایه . در خوابگاه زفاف پیوند شفق . بدان گونه که لبهای غریبه . در تنگ آغوشِ بوسه ها درهم می آمیزند . بدان گونه که سکوت صدایی را که طنین آن است می زاید . و اقیانوس موج هایی را که در بر دارد . و مادر، فرزندی را که بر دوش میکشد . بدان گونه ، روح من به تمامی از آن توست. 🔘كتاب: از کران تا کران، از دریا به دریا... ☑️اثر: داریوش شایگان ☑️ترجمه: گلنار گلناریان #شعر #عرفان #سهروردی #هانری_کربن #داریوش_شایگان #و_تو_باز_خواهی_آمد! 📕@Red_Reason

🟠 جشن امرداد خجسته باد در ماه امرداد به سر می بریم ، ماهی برای جاودانگی و بی مرگی و به همین مناسبت متنی از کتابِ پیوند های ایرانی و اسلامی اسطوره ی پارزیفال از جلال ستاری تقدیم به مخاطبان و همراهان عزیز کانال سرخ 🔺️عشق رازآموز هنری کربن و پیروش پی یر گاله، همانند میرچا الیاده، می خواهند انسان عصر جدید را از چنبره تاریخمندی رهایی بخشند. ازینرو به اسطوره که زمان خطی را نفی میکند اعتنا و توجه شایان دارند. زیرا اسطوره باوران هر بار با نقل و روایت اسطوره آفرینش بر این باورند که زمان به عقب باز میگردد تا برکت روز خلقت و قوای دست نخورده در آفرینش یا روز الست و ازل الازال تجدید شود و زندگی و جهان و کائنات، نیرو و غنای آغازین را بازیابند و کهنگی و فرسودگی از میان رخت بربندد و نشاط و بارآوری و فراوانی و آبادانی و خرّمی آنچنان که روزگاری بهشت آئین، مایه آسایش و آرامش بود، بر پهنه ی گیتی، گسترده شود: کهن گشتن و همچنان تازگی.