:غزل

‏آدم اولش حوصله‌ی همه رو داره، بعدش فقط حوصله‌ی آشناهاش رو داره، بعد فقط حوصله‌ی دوستاشو، بعدتر دوستای صمیمیش، بعدتر اونا رو هم نداره، آخرش که میرسه، دیگه حوصله‌ی خودشم نداره

تقریبا همه‌ی احساس تنهایی و ناکافی بودن و دوست داشتنی نبودن رو مدیون همه‌ی عزیزام هستن که این حس‌ها رو بهم تحمیل کردن بدون اینکه حتی خودشون بدونن. دمشون گرم.

چقدر اومدن مُحرم کلافه‌ام می‌کنه. ولی از یک سمتی بهترین فرصت برای نشون‌دادن اعتراضاته. دیگه کلام خود حسینه که می‌گه: "اگر دین نداری لااقل آزاده باش". و اون کسی که به حسین باور داره و چشم‌ش رو به جنایات جمهوری‌اسلامی می‌بنده هرچی که هست حداقل حسینی نیست. گریه‌هاشم اشک تمساح‌ست. کپی

شاید ادامه دادم وای چقدر سخت؛

بدون تو.

حس میکنم وسط آدما گُم شدم.

Berim

یه دیتِ گریه‌مون نشه؟

برعکس تو منو به گذشته زوری بستنم…

🙂

چرا گیجم؟

چرا هولم؟

الان چرا میترسم؟

من قبلا از تنهایی دکتر رفتن نمیترسیدم

ولی دارم ادامه میدم

من تنهایی میترسم