دل‌نوشته‌های یک دانشجو

- خوب است اعتراض کنیم! + به چه چیز؟ ... - به گرانی روزافزون اعتراض کنیم! + اعتراض حقیری‌ست. خب برویم کار کنیم. تولید کنیم. گرانی، مرض جوامعی‌ست که همه مردمش تن به تولید نمی‌دهند. انگلی زیستن، با گرانی زیستن است. مصیبت مفت‌خواری. اگر هر کدام‌مان در هر سال فقط یک درخت میوه بکاریم، بعد از ده سال، هفتصد میلیون درخت میوه‌ی تازه در سراسر وطن کاشته‌ایم- لااقل. آیا باز هم میوه گران خواهد بود؟ یک عاشقانه آرام، صفحه ۸۸ #نادر_ابراهیمی @delneveshtehdaneshjoo

به‌نظر می‌رسد ارزشمندی و قدرت نهفته در هر امر، به قابلیت مقیاس‌پذیری آن است. هر چقدر بتوان طراحی را روی زمین گذاشت که ظرفیت تسری بیشتری به غیر داشته باشد و در عین حال کیفیت آن حفظ شود، آن ایده قابل احترام‌‌تر و ارزنده‌تر است! #میم_طا @delneveshtehdaneshjoo

قوارهٔ آدم‌ها را حدودِ «مسئله‌»شان تعیین می‌کند! قدِ ما تا جایی کشیده می‌شود که مسئله‌مان کشیده شده باشد! و چه لذتی بالاتر از ساعت‌ها اندیشیدن پیرامون اینکه مسئله من چیست و برای چه هستم و باید چگونه باشم؟ «مسئله‌محوری» یگانه موضوع زمانه ماست که در عین پرتکراری، بسیار مهجور است! #میم_طا @delneveshtehdaneshjoo

ماهیِ تنگ نباشد دلِ طوفانیِ ما... @delneveshtehdaneshjoo

گفتند: «داروی دل چیست؟» [بایزید] گفت: «از مردمان دور بودن!» تذکره‌الاولیاء، #عطار @delneveshtehdaneshjoo

گویی برای نسل امروز، پوچی خیلی از راه‌ها مشخص شده است و به خیلی از این‌ها تن نمی‌دهند. این، از منظر کسی که می‌خواهد به معضلات اجتماعی نگاه کند، به عنوان ناهنجاری دیده می‌شود؛ چون شما در قالب تعاریفِ من قرار نمی‌گیرید و رفتار شما بهنجار نیست و این یک معضل می‌شود. [اما] اگر درست فکر کنیم، چقدر خوب است که این آدم‌ها، حرف‌ها و تعاریف ما را نمی‌پذیرند! چقدر خوب است که به دنبال یک راهی هستند که خودشان باشند. نکته اصلی این است که ناآرامی خودتان را قدر بدانید و سعی نکنید خودتان را آرام کنید. به این حرف‌ها که می‌خواهد شما را آرام کند، راضی نشوید. این ناآرامی‌ها حکایت از یک آتش‌فشانی دارد. این را نمی‌شود آرام کرد. اگر این را آرام کنید پلاسیده می‌شوید. باید روی آن فکر کنیم که چیزی که الان هستیم و کاری که می‌توانیم انجام دهیم چیست و این کار را از دست ندهیم. آن وقت هر چه پیش می‌روید، احساس گشایش در راه می‌کنید. قصه پیشرفت، طرح بحث‌هایی در حوزه دانش‌بنیان، صفحه ۶ @delneveshtehdaneshjoo

از دیده مخفی و بر دل نشسته‌ای... @delneveshtehdaneshjoo

 نازک آرای تن ساق گلی  كه به جانش كشتم  و به جان دادمش آب  ای دریغا به برم می‌شكند... #نیما_یوشیج @delneveshtehdaneshjoo

بهترین کارها، -گاهی- کاری نکردن و بهترین حرف‌ها -گاهی- حرفی نزدن است! #میم_طا @delneveshtehdaneshjoo

رستگاری، به دقت در امورات ناچیز در عین تکمیل یک امر گسترده و جامع است. #میم_طا @delneveshtehdaneshjoo

روزی تو خواهی آمد از کوچه‌های باران تا از دلم بشویی غم‌های روزگاران... #عبدالله_الفت @delneveshtehdaneshjoo

در انتها اینطور به نظر می‌رسد، به طرز تعجب‌انگیز و محیرالعقولی، شروع فرایند رسیدن به تراز تجاری مثبت برای من، فراموش کردن «من» و هضم شدن در اراده منشأ تولید بی‌نهایت است! «ما مِنْ دَابَّةٍ اِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِیَتِها» #میم_طا #رشتو۴ @delneveshtehdaneshjoo

با یک تعمیم، جامعهٔ امیدوار، حاصل برایند غیرخطی تراز تجاری مثبت میان تک‌تک انسان‌های آن -به انضمام سینرژی جمعی- است. جایی که همه مشغول تجارت‌اند، همه تولیدکننده‌اند و همه معنایی را که مستعد آن‌اند در عرصه وجود به تجلی می‌رسانند؛ بی‌آن‌که لحظه‌ای به غیر تکیه کنند و در اندیشه کمک دیگران باشند! #میم_طا #رشتو۳ @delneveshtehdaneshjoo

«نق زدن» برونداد مستقیم تراز تجاری منفی در آدم‌هاست. جایی که تولید در وجود آدم‌ها نهادینه نشده باشد، آویزان این و آن بودن، ارزش است. در چنین فضایی عقاید، عواطف و رفتارها، همه عاریتی‌ست و به محض انقطاع از منشع تولید، فرد دچار فروپاشی شخصیتی خواهد شد. اما آدم‌های تولیدکننده چون تکیه به درون دارند و به استقلال رسیده‌اند، میلی -و حتی فرصتی- برای نق زدن ندارند و یکپارچه امید‌اند! #میم_طا #رشتو۲ @delneveshtehdaneshjoo

یکی از شاخص‌های کلیدی عملکرد در سطح فردی، برقراری یک تراز تجاری مثبت میان داده‌ها و ستانده‌های وجودی‌ست. آیا ما به قدر «مصرف» برای جهان اطراف «تولید» می‌کنیم؟ آیا در ازای اکسیژنی که مصرف می‌کنیم، برای دنیای پیرامون «ارزش افزوده» داریم؟ چه تولید بکنیم و چه ارزش افزوده‌ای می‌توانیم دست و پا کنیم؟ پاسخ به این پرسش، ابتدای زندگانی است که پیش از آن تنها مردار متحرکی بوده‌ایم! #میم_طا #رشتو۱ @delneveshtehdaneshjoo

عمیقاً معتقدم «عمیق بودن» ماحصل مطالعه نظام‌مند و مستمر به شکل «ورق زدن کتاب» است و دیگر صورت‌های خوانش -مانند گوش کردن پادکست- در رتبه‌های بعدی قرار دارند! حسی که در لمس ورق‌های کاغذ است به راحتی در جای دیگر یافت نمی‌شود! #میم_طا @delneveshtehdaneshjoo