سلامت روان

سلامت آن جائیست که وقتی به یک رفتار ما نقدی وارد میشود آن را به قضاوتی درباره تمام خودمان تبدیل نکنیم ! و متوجه باشیم که قضاوت یا نقد درباره یک کار ما صورت گرفته نه به خود ما ! بلوغ شاید همین باشد که نقد یک رفتار را به رد شدن خودمان تعبیر نکنیم @mitranouri_psy

بزرگ‌ترین سعادت زندگی در این باور نهفته است که کسی دوست‌مان دارد. @mitranouri_psy

افراد خودشیفته معتقدند که می‌توانند هویت شما را تعیین کنند ! اینکه شما چه کسی هستید، چه احساسی دارید، چه گفتید، چه نیتی دارید، ارزش شما چیست. آنها فقط نمی‌خواهند احساسات شما را کنترل کنند؛ آنها می‌خواهند شخصیت و تصویر عمومی شما را نیز کنترل کنند. به همین دلیل است که آنها: -به شما می‌گویند که "واقعاً" چه کسی هستید. -شخصیت شما را بازنویسی می‌کنند. -احساسات شما را برای شما دوباره تعریف می‌کنند. -نقش‌هایی را به شما اختصاص می‌دهند (شرور، بار اضافی، ناپایدار، خودخواه و غیره). -طوری رفتار می‌کنند که انگار تفسیر آنها واقعی‌تر از تجربه زیسته شماست. این استعمار روانی است. اگر آنها بتوانند شما را تعریف کنند، مالک شما می‌شوند. و وقتی شما از این امر امتناع می‌کنید - وقتی خودتان فکر می‌کنید و خیالات پیچیده آنها را نادیده می‌گیرید - آنها را بی‌ثبات می‌کند. به همین دلیل است که آنها تشدید می‌شوند، بدنام می‌شوند، مورد تمسخر قرار می‌گیرند یا خشمگین می‌شوند. شما در حال از بین بردن اقتدار درک شده آنها بر واقعیت هستید. @mitranouri_psy

کسی که از نظر احساسی منزوی است، اغلب معتقد است که تأمین مالی باید برای احساس دوست داشته شدن کافی باشد. @mitranouri_psy

تا وقتی منتظر ناجی باشی مسئولیت پذیر نخواهی بود و وقتی مسئولیت بپذیری دیگه منتظر ناجی نخواهی ماند انتخاب با توست ! @mitranouri_psy

وقتی سالها به خواسته های دیگران توجه کردی دیگه صدای خواسته های خودتو نمیشوی بهمین دلیل بعضیا نمیدونن چی میخوان چون سالها درگیر این بودن که دیگران از اونا چی میخوان @mitranouri_psy

چرا بی‌دلیل اضطراب داریم؟ اضطراب، زنگ خطری است که نشان می‌دهد ما داریم به خودمان دروغ می‌گوییم.» خیلی از ما فکر می‌کنیم اضطراب یک بیماری ناگهانی است، اما اضطراب زمانی خلق می‌شود که ما می‌خواهیم یک حقیقت تلخ را در درونمان سرکوب کنیم. چطور به خودمان دروغ می‌گوییم ؟ مثلاً شما از دست پارتنر، دوست یا رئیس خود به شدت عصبانی هستید حقیقت اما چون می‌ترسید او را از دست بدهید، به خودتان می‌گویید: نه بابا من اصلاً عصبانی نیستم، اون تقصیری نداشت ! دروغ ! مغز شما این تضاد را می‌فهمد! احساس واقعی شما خشم مثل فنر فشرده می‌شود و خودش را به شکل اضطراب، تپش قلب یا دل‌شوره نشان می‌دهد. اضطراب یعنی یک احساس واقعی در درون تو هست که جرات دیدنش رو نداری به جای فرار از اضطراب، از خودت بپرس: من الان دارم چه حقیقتی رو از خودم پنهان می‌کنم ؟ پس هروقت بی‌دلیل دلشوره گرفتی، مچِ دروغ‌های ناخودآگاهت رو بگیری! @mitranouri_psy

فردی که برای بهبود اختلال عملکرد جنسیش از شیره و تریاک استفاده میکنه نه تنها در زمینه جنسی درمان نمیشه بلکه بعدها با اعتیاد هم درگیر میشه و برای همیشه عملکرد جنسیش رو از دست میده @mitranouri_psy

‏آدمارو منتظر نذارید ، هیچ کسی بعد از یک انتظار طولانی اون آدم سابقی که میشناختید نیست @mitranouri_psy

افرادی که در روابط ناسالم و آزاردهنده میمانند از فاصله میترسند چون از کودکی نتوانسته اند فاصله و دور شدن به شکل سالم را با والدین تجربه کنند والدینی که جدایی سالم را با فرزند خود تمرین نمیکنند فرزند مستقل شدن در فضای امن را تجربه نمیکند بنابراین یاد نمیگیرد که میتوان فاصله گرفت اما دوست داشتنی بود بهمین دلیل تحت هر شرایطی ماندن را به رفتن ترجیح میدهند ! حاضرند رنج بکشند اما درد جدایی نه چون رفتن برایشان معنای تنهایی مطلق و فروپاشی است @mitranouri_psy

مادرم هرگز به من نیاموخت دوست داشتنی باشم، لااقل کمی توجه در غذایم نریخت! تا بیاموزم چگونه می‌توان خودمراقبتی بهتری داشته باشم. هیچ وقت از من فاصله نگرفت که یاد بگیرم میتوان فاصله گرفت اما همچنان دوست داشتنی ماند مادرم معتقد بود در همه‌ی شرایط باید ساخت باشم! ولی نگفت: «دیگران عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی را دوست دارند.» این روایت دخترانی ست که از زندگی خسته و مستاصلند ! @mitranouri_psy

تمایل به زیاد به رابطه جنسی لزوما به معنای هات بودن نیست گاهی افراد بدلیل اضطراب بسیاری که دارند رابطه جنسی برقرار میکنند تا استرس خود را تخلیه کنند یا حواس خود را از مسائل روزمره پرت کنند رابطه جنسی برای برخی افراد نوعی تنظیم هیجان است @mitranouri_psy

‍ چرا جذب آدم‌های اشتباه می‌شویم؛ و چگونه انتخاب بهتری داشته باشیم؟ شاید تلخ باشد، اما بسیاری از ما عاشقِ مناسب‌ترین آدم‌ها نمی‌شویم؛ عاشقِ آشناترین احساس‌ها می‌شویم. انسان‌ها اغلب به سمت افرادی کشیده می‌شوند که الگوهای دوران کودکی‌شان را تکرار می‌کنند. به همین دلیل گاهی کسی را «نیمه گمشده» خود می‌دانیم، در حالی که او در واقع «زخم آشنای» ماست. کسی که در کودکی رهاشدگی را تجربه کرده، ممکن است جذب افراد سرد، غیرقابل‌دسترس یا ناپایدار شود. فردی با محرومیت هیجانی ممکن است بارها عاشق کسانی شود که نمی‌توانند نیازهای عاطفی او را ببینند. کسی که احساس بی‌ارزشی عمیق دارد، گاهی جذب افرادی می‌شود که او را مدام قضاوت یا تحقیر می‌کنند. مشکل اینجاست که مغز ما همیشه به دنبال امنیت نیست؛ گاهی به دنبال آشنایی است. حتی اگر آن آشنایی دردناک باشد. به همین دلیل احساس کشش شدید، هیجان زیاد یا حس «انگار سال‌هاست او را می‌شناسم» همیشه نشانه مناسب بودن یک رابطه نیست. پژوهش‌های حوزه دلبستگی نشان می‌دهند که روابط سالم معمولاً بیشتر از آنکه طوفانی و پرتنش باشند، قابل پیش‌بینی، امن و باثبات‌اند. پس آیا پیدا کردن یک شریک مناسب فقط به شانس بستگی دارد؟ نه کاملاً. شانس می‌تواند دو نفر را سر راه هم قرار دهد؛ اما انتخاب آگاهانه تعیین می‌کند که آیا آن رابطه به عشق سالم تبدیل می‌شود یا به تکرار یک زخم قدیمی. اگر می‌خواهید انتخاب بهتری داشته باشید: قبل از شناخت طرف مقابل، الگوهای تکرارشونده خودتان را بشناسید. از خودتان بپرسید: «من معمولاً جذب چه کسانی می‌شوم و آخر این روابط چگونه تمام می‌شوند؟» بین «کشش» و «تناسب» تفاوت قائل شوید. کسی ممکن است بسیار جذاب باشد، اما برای یک رابطه پایدار مناسب نباشد. به کیفیت دلبستگی، مسئولیت‌پذیری، توانایی گفت‌وگو، همدلی و تنظیم هیجان توجه کنید؛ این ویژگی‌ها طبق پژوهش‌ها از مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های رضایت زناشویی هستند. عجله نکنید. احساسات برای انتخاب شریک زندگی مهم‌اند، اما به تنهایی کافی نیستند. زمان، بسیاری از واقعیت‌ها را آشکار می‌کند. شریک زندگی مناسب کسی نیست که هیچ زخمی را در شما فعال نکند؛ کسی است که در کنار او مجبور نباشید برای دوست‌داشتنی بودن، با زخم‌های قدیمی خود بجنگید. بلوغ عاطفی یعنی یاد بگیریم به جای انتخاب کسی که دردهای گذشته‌مان را آشنا می‌کند، کسی را انتخاب کنیم که امکان رشد آینده‌مان را فراهم می‌کند. @mitranouri_psy

درمان درست از جایی شروع میشه که ما می فهمیم بین من و مراجعم یک سوتفاهمی هست @mitranouri_psy

‏بسیاری از انسان‌ها، زندگی‌شان را صرف نگفتنِ چیزهایی می‌کنند که باید می‌گفتند؛ ترس، باعث عدم پیشرفت و بلاتکلیفی می‌شود. @mitranouri_psy

آدمها رو همانطوری که هستند دوست بداریم نه آنطوری که خودمان میخواهیم آدمها زمانی ما رو ترک میکنند که احساس محدودیت و عدم ابراز وجود داشته باشند حس خفگی و ناتوانی از جایی ناشی میشود که مدام باید تلاش کرد هر جوری بود جز خودش @mitranouri_psy

کسانی‌که در کودکی و نوجوانی توسط والدین خود نادیده گرفته شده‌اند، در بزرگسالی دائما تلاش می‌کنند توسط جامعه‌ی پیرامون‌شان و افرادی که چیزی از آن‌ها نمی‌دانند، پذیرفته شوند. دغدغه‌ی همیشگی آن‌ها ثابت‌کردنِ خودشان به دیگران است، بنابراین از آن چیزی که باید باشند غافل می‌شوند. برخی نیز آن‌قدر به انکار ادامه می‌دهند که حتی تا پایان عمر نیز نیروهای درونی‌شان را کشف نمی‌کنند. @mitranouri_psy

ما رازهایی داریم که فقط برای عزیزانمان تعریف میکنیم ما رازهایی داریم که حتی برای خودمان هم تعریف نمیکنیم رواندرمانی ؛ یعنی رفتن سراغ رازهایی که فرد حتی برای خودش هم تعریف نمیکند و کنکاش عواطف و احساساتی که زیر آنها مدفون شده @mitranouri_psy

بهتر است زنان بدانند مردان با انجام بی نقص رابطه ی جنسی هم عاشق آنان نمی شوند. آنان جذب ویژگی هایی می شوند که رابطه ی جنسی خوب کمک می کند به شیفتگی بیشتر. زنانی که به مردان می چسبند و تصور می کنند با سکس خوب مرد را به دست می آورند بدانند که فضای فانتزی مرد را می بندند و سکس فقط جسمی نیست و بخش مهم آن روانی است. شما فقط مرد را دور می کنید. پس از رابطه ی جنسی اگر ویژگی های جذاب دیگری نداشته باشید. فانتزی های آن ها را بلاک می کنید و دنیای مردان را نمی شناسید. @mitranouri_psy

اگر می‌خواهید هم‍سر خوبی باشید اول باید یاد بگیرید که همصحبت خوبی برای او باشید؛ زن و شوهری که از صحبت‌کردن باهم لذت می‌برند، هیچ‌گاه به بن‌بست نخواهند رسید. @mitranouri_psy