خانه امن

از شما هم می‌خواهیم تا با ایده‌ها و نظرات‌تان ما را همراهی کنید. یادآوری کنیم که خانه امن از مدیریت شخصی کارشناسی بهره می‌برد و به هیچ سازمان و گروهی متعلق نیست. و صرفاً تلاش می‌کند تا معلومات جامعه فارسی‌زبان را درباره موضوعات ذکر شده در بالا افزایش دهد.

ذکر این نکته ضروری است که خانه امن، فعالیت‌های سابق از جمله مشاوره و غیره را فعلاً در برنامه کاری کنونی خود نگنجانده است هرچند به گسترش آن می‌اندیشیم. اینجا باز هم با شما خواهیم بود تا دانسته‌ها و پرسش‌ها و پاسخ‌هایمان را پیرامون مسئله خشونت خانگی، به طور اصلی، و دیگر موضوعات مربوط گسترش دهیم.

سلام؛ یک سلام گرم بعد از یک دوره طولانی خاموشی و سکوت در "خانه امن". امیدواریم که شما مخاطبانی که با این صفحه مانده‌اید، در این روزهای دشوار، خوب باشید و توانا. خانه امن طی چند ماه گذشته کمی غیرفعال‌تر شده بود و دلایل زیادی برای این خاموشی موقت وجود داشت از جمله کوچک بودن/شدن گروهی که این صفحه را هدایت می‌کنند. اما برای روزهای پیش رو و سال‌های‌ پیش رو، برنامه‌ریزی کرده‌ایم تا باز هم با شما درباره ساختن یک خانه امن، تهی از خشونت صحبت کنیم. ذکر این نکته ضروری است که خانه امن، فعالیت‌های سابق از جمله مشاوره و غیره را فعلاً در برنامه کاری کنونی خود نگنجانده است هرچند به گسترش آن می‌اندیشیم. اینجا باز هم با شما خواهیم بود تا دانسته‌ها و پرسش‌ها و پاسخ‌هایمان را پیرامون مسئله خشونت خانگی، به طور اصلی، و دیگر موضوعات مربوط گسترش دهیم. از شما هم می‌خواهیم تا با ایده‌ها و نظرات‌تان ما را همراهی کنید. یادآوری کنیم که خانه امن از مدیریت شخصی کارشناسی بهره می‌برد و به هیچ سازمان و گروهی متعلق نیست. و صرفاً تلاش می‌کند تا معلومات جامعه فارسی‌زبان را درباره موضوعات ذکر شده در بالا افزایش دهد. تا زود و وقت به خیر خانه امن

🔻جنبش می‌تو آمار گزارش تجاوز را در استرالیا افزایش داده است 🔶«ما با جنبش آگاهی‌بخشی جهانی مواجه شده‌ایم» 🔹دیدبان آزار: گزارش اخیر اداره آمار جرائم حاکی از افزایش بی‌سابقه آمار (۶۵ درصد) گزارش خشونت جنسی از ماه مارس در ولز جنوبی است. دو سوم این افزایش آمار گزارش مربوط به رده سنی ۱۳ تا ۲۰ سال بوده است. تحلیلگران این امر را نتیجه کارزارهای آگاهی‌بخش مانند می‌تو می‌دانند. تنها در فاصله ماه فوریه تا مارس، گزارش‌ها ۴۶ درصد افزایش پیدا کرده است و این درست همان زمانی است که «بریتنی هیگینز» روایت خود از خشونت جنسی در پارلمان را علنی بازگو کرد. و همین‌طور حول و حوش زمانی که «گریس تیم»، بازمانده و کنشگر مقابله خشونت جنسی به عنوان چهره سال استرالیا انتخاب شد. 🔹پس از ماه مارس افزایش گزارش‌ها به ۶۵ درصد رسیده که هم‌زمان با راه‌پیمایی گسترده استرالیا در سراسر کشور بوده است. این در حالی است که طبق آمارهای گذشته، از حدود ۲۰۰ هزار تعرض جنسی که سالانه در این کشور رخ می‌دهد تنها ۱۳ درصد به پلیس گزارش می‌شوند. از موارد گزارش شده، پنج درصد به مرحله محاکمه می‌رسند و تنها دو درصد به محکومیت مرتکب ختم می‌شوند. 🔹«ون بدهام» که سال‌ها است اخبار استرالیا در حوزه خشونت جنسی، جنبش می‌تو، قانونگذاری و ... را در روزنامه گاردین انعکاس می‌دهد درباره این آمار قابل توجه نوشته است: «در این سال‌ها که حول خشونت جنسی در استرالیا نوشته‌ام، شاهد تغییر فرهنگ و رویکرد عمومی نسبت به این مسئله بودم. در سال ۲۰۱۳، بازماندگان و رنجشان نادیده گرفته و بی‌اهمیت شمرده می‌شدند. با آغاز می‌تو، ما با جنبش آگاهی‌بخشی جهانی مواجه شدیم و سال ۲۰۱۹ محکومیت هپبورن در استرالیا یک پیروزی مهم برای جنبش مقابله با خشونت جنسی بود. و اما راهپیمایی سراسری مارس در واکنش به افشاگری هیگینز، ناگزیر بود و آنچه که لایقش بودیم اتفاق افتاد.» 🔹در روز ۱۵ مارس سال ۲۰۲۱، حدود ۱۱۰هزار نفر از مردم استرالیا در بیش از ۴۰ شهر از جمله کانبرا، سیدنی، ملبورن و بریزبن به خیابان آمدند. مردم در راهپیمایی موسوم موسوم به «راهپیمایی برای عدالت» علیه خشونت جنسی و نابرابری جنسیتی اعتراض کردند و خواستار اقدامات گسترده از جمله تحقیقات مستقل در مورد همه بازماندگان، افزایش بودجه عمومی برای پیشگیری از خشونت جنسی و اجرای توصیه‌های تحقق ملی ۲۰۲۰ برای مهار آزار و اذیت جنسی شدند. بیشتر تظاهرکنندگان که لباس مشکی به تن داشتند با تجمع مقابل ساختمان پارلمان پلاکاردهایی را با شعارهایی مثل «دیگر کافی است»، «مردان باید پاسخگو باشند»، «تو گوش نمی‌دهی»، «چند قربانی می‌شناسی؟»، «مردان، کنار بازماندگان بمانید»، «من آن زن را باور دارم» با خود حمل می‌کردند. #دیدبان_آزار @harasswatch متن کامل را در لینک زیر بخوانید: https://harasswatch.com/news/1800/

📌 زنان تشنه‌ی محبت ✍🏽 بنفشه جمالی از متن: «زنان در سریال‌های پررنگ و لعاب این روزهای شبکه نمایش خانگی زنانی تشنه محبت مردان هستند. زنانی که گویی بدون داشتن سایه مردی بالای سر نمی‌توانند زندگی کنند. هما حقی دختری سی و چند ساله و تحصیلکرده که در اوج فضای بسته دهه شصت دوست پسر دارد و عاشقانه دوست پسر خود را دوست دارد و باهم قرار ازدواج گذاشته‌اند، برای جلوگیری از اعدام پدر در آستانه‌ی اعدام او با امیر شایگان مردی متاهل و قدرتمند آشنا می‌شود. مردی که برای حل مشکلش به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد. هما به ناچار ازدواج را می‌پذیرد و به خانه مردی می‌رود که به‌واسطه جایگاه قدرتی که دارد تن و جسم هما را از آن خود می‌کند. واکنش هما حقی اما در برابر چنین مرد متجاوز و خشونتگری چیست؟ دل باختن و حامله شدن از مرد آن‌هم در کمتر از یک ماه است... ▪️شبکه نمایش خانگی که در حال حاضر تحت نظارت صدا و سیما قرار گرفته است، صداوسیمایی که به نظر می‌آید بعد از شکست در جذب مخاطب، با راه‌اندازی #سازمان_ساترا این بار به شیوه هوشمندانه‌تر و با همدستی سلبریتی‌هایی که هیچ اصول و خط قرمزی ندارند، در شبکه نمایش خانگی مشغول ترویج تفکرات حکومتی خود است. ▪️زنانی که عاملیتشان را این روزها در کوچه و خیابان مدام می‌بینیم. زنانی که بسیاری‌شان امروز با به بهانه‌های امنیتی و به دلیل اعتراض به #قوانین_نابرابر و #تبعیض‌آمیز با احکام سنگین در پشت میله‌های زندان به سر می‌برند. این زنان هیچ جایی در سریال‌های شبکه نمایش خانگی که قرار است الگویی باشند برای نسل جوان ندارند. زن طغیانگر و هنجارشکن زن مطلوبی نیست که صدا و سیما و سازمان‌های وابسته به آن بخواهند در پروژه‌های امنیتی‌شان آن را به تصویر بکشند. #صداوسیما #شبکه‌های_خانگی #عادی‌سازی_از_خشونت https://bidarzani.com/42855 @bidarzani

🟣 قتل یک دختر ۱۶ ساله‌ی ساکن کرمانشاه توسط پدرش بر اساس گزارش هه‌نگاو، روز یک‌شنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۰، یک دختر نوجوان ۱۶ ساله به‌نام «شکیبا بختیار» توسط پدرش با ضربات متعدد چاقو به قتل رسید. به گفته یک منبع مطلع، این دختر نوجوان به دلیل آنکه دیر از بازار به منزل بازگشته، توسط پدرش با هویت «شاپور بختیار» ابتدا مورد ضرب و شتم قرار گرفته و سپس با ضربات متعدد چاقو به قتل رسیده است. با استناد به آمار به ثبت رسیده هه‌نگاو، از ابتدای سال ۱۴۰۰ تاکنون ۹ زن و دختر در شهرهای مختلف کُردستان به قتل رسیده‌اند که ۸ مورد آن توسط افراد نزدیک خانواده صورت گرفته و ٢ مورد نیز قتل ناموسی بوده است. ▪️تصویر: از تجمعات فعالان زنان سنندج پیرامون خشونت علیه زنان و قتل‌های موسوم به «ناموسی» #خشونت_علیه_زنان #زن_کشی @bidarzani

🟣 استانبول؛ تظاهرات علیه خروج دولت ترکیه از "کنوانسیون منع خشونت علیه زنان" با خروج‌ دولت اردوغان از این کنوانسیون، جانان گولو، رئیس فدراسیون انجمن‌های زنان ترکیه اعلام کرده بود: «ما به مبارزه خود ادامه خواهیم داد. ترکیه با این تصمیم در حال شلیک به پای خودش است.» #خشونت_علیه_زنان #زن_کشی @Blackfishvoice @bidarzani

🔶 ترکیه رسماً از کنوانسیون بین‌المللی «منع خشونت علیه زنان» خارج شد 🔹ترکیه در روز پنجشنبه یکم ژوئیه (۱۰ تیر) به‌صورت رسمی از کنوانسیون بین‌‌المللی منع خشونت علیه زنان خارج شد. 🔹رجب طیب اردوغان، رئيس جمهوری ترکیه، پیشتر در ماه مارس تصمیم دولت خود برای خروج از این پیمان بین‌المللی را اعلام کرده و انتقادهای زیادی را در درون کشور و نیز در نزد هم‌پیمانان غربی آنکارا برانگیخته بود. 🔹به‌گزارش یورونیوز، این کنوانسیون بین‌المللی که «کنوانسیون استانبول» نیز نامیده می‌شود، در سال ۲۰۱۱ توسط وزرای امور خارجه ۴۷ کشور اروپایی شامل ترکیه و اتحادیه اروپا در استانبول تصویب شد. هدف از امضای این پیمان‌نامه جلوگیری از وقوع اشکال مختلف خشونت علیه زنان و خشونت خانگی بود. 🔹در حالی که هزاران نفر از طرفداران حقوق زنان تاکنون در اعتراض به این سیاست دولت ترکیه تظاهرات کرده و خواستار تجدید نظر در این تصمیم شده‌اند، مقامات قضایی ترکیه نیز درخواست تجدیدنظر در این تصمیم را رد کردند. 🔹جانان گولو، رئیس فدراسیون انجمن‌های زنان ترکیه روز چهارشنبه گفت: «ما به مبارزه خود ادامه خواهیم داد. ترکیه با این تصمیم در حال شلیک به پای خودش است.» وی گفت که از ماه مارس، یعنی زمان اعلام تصمیم دولت به این سو، «زنان و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر جامعه که قربانی خشونت هستند، دیگر تمایلی به درخواست کمک ندارند چون می‌دانند که از این پس از حمایت اندکی برخوردار خواهند بود.» به گفته او، شیوع کرونا نیز باعث افزایش چشمگیر خشونت علیه این قشر از جامعه می‌شود. 🔹بر پایه کنوانسیون استانبول، امضاکنندگان متعهد به جلوگیری از انواع خشونت خانگی، تقویت برابری جنسیتی و پیگرد قانونی عاملان خشونت خانگی هستند. 🔹ترکیه در حالی چنین تصمیمی گرفته که آمار خشونت علیه زنان در این کشور نسبت به اغلب کشورهای دیگر بیشتر است. اخیرا #زن‌کشی در ترکیه افزایش یافته و به طوری که نتیجه تحقیق یک گروه نظارتی نشان می‌دهد، در ۵ سال گذشته به طور میانگین تقریباً در هر روز قتل یک زن ثبت شده است. #دیدبان_آزار @harasswatch

🔻چرا کارمندان خشونت جنسی را گزارش نمی‌دهند؟ 🔶ترومای منحصر به فرد آزار جنسیِ آنلاین ✍🏽نویسنده: وندی ال. پاتریک 🖊برگردان: نیو صدر 🔹بسیاری از مردم، در دوره‌ای بزرگ شدند که حداقل این توانایی را داشتند که هنگام یک روز کاری، به طور فیزیکی از همکاران و مدیران مزاحم، بی‌ادب و آزارگرشان دوری کنند. اما امروزه اجتناب از آزار کارمندان کار راحتی نیست و حتی در برخی مواقع شدنی نیست؛ چراکه دیگر ارتباطات به صورت آنلاین هم صورت می‌گیرد. 🔹«جنیفر اسکاردیز» وهمکارانش در سال ۲۰۲۰، موضوع آزار آنلاین توسط همکاران را مورد بررسی قرار دادند. مطالعه انجام شده نشان می‌دهد کارمندانی که مورد آزار جنسی آنلاین توسط همکارانشان قرار می‌گیرند، نسبت به دیگر افراد هم احساس ناراحتی می‌کنند. آن‌ها متوجه می‌شوند که تجهیزات آنلاین، کار را برای آزارگران برای آزار راحت‌تر می‌کند و محیطی را ایجاد می‌کند که برای بازمانده غیرقابل تحمل است. 🔹اسکاردیزو و همکارانش متوجه شدند که که آزار آنلاین، مرزهای بین کار و زندگی را کم‌رنگ می‌کند و به آزارگران اجازه می‌دهد که در فضایی بدون نظارت بیرونی، رفتار نامناسب خود را انجام دهند. پیامد این موضوع این است که بازماندگان در شرایطی برای تصمیم‌گیری منحصر به فرد قرار بگیرند که پیچیده است. چراکه بسیاری از موسسات سیاست‌هایی برای برخورد با رفتارهای خارج از محل کار یا ارتباطات آنلاین ندارند. 🔹اسکاردیزو و همکارانش نوشته‌اند تحقیقات قبلی نشان داده‌اند که بازماندگان با عادی‌سازی، انکار، کوچک کردن و یا سرزنش خودشان با آزار آنلاین کنار می‌آیند. آن‌ها در این مطالعه که در آن کارمندان فیسبوک را که مورد آزار قرار گرفته‌اند بررسی کرده‌اند، یافته‌های جدیدی را پیدا کردند که در تصمیم بازماندگان در گزارش آزار تاثیرگذارند. 🔹این تحقیق نشان می‌دهد که دو سوم دیگر که آزار جنسی آنلاین را گزارش ندادند، دلایلشان این بوده که فکر می‌کردند خودشان می‌توانند وضعیت را کنترل کنند، احساس ناراحتی داشتند، فکر می‌کردند که آزارشان ارزش گزارش‌ کردن ندارد، نگران این بودند که گزارشش بدتر است یا نگران عکس‌العمل همکاران و دیگر کارمندان بودند. این موضوع هم که آزار به شکل آنلاین انجام شده در این موضوع نقش داشته است و باعث شده بازمانده به این نوع آزار به شکل یک مسئله شخصی نگاه کند که باید آن را بیرون از محل کار کنترل کند. 🔹پذیرش آزار جنسی، یک مسئله اجتماعی جدی است. این مسئله چه آنلاین و چه آفلاین رخ دهد، یک محیط قابل اعتماد و پشتیبان را می‌طلبد که بازماندگان در آن نسبت به بیان رفتار نامناسبی که علیه آن‌ها انجام شده، احساس راحتی کنند. #دیدبان_آزار @harasswatch متن کامل را از لینک زیر بخوانید: https://harasswatch.com/news/1788/

📌 الزام ایجاد «فضای امن زنانه» در جنبش «من هم» ✍🏽 مهدیس صادقی پویا از مجموعه مطالب ویژه‌نامه جمعی از فعالین زنان، «هم‌صدایی علیه سکوت» از متن: «در این مقاله، برخورداری از امنیت را بیش و پیش از هر اصطلاح دیگری به معنای «مصونیت از خطر» تعریف می‌کنم. این تعریف، با معنای برخورداری و رفاه، فاصله‌ بسیاری دارد که به زعم من می‌توان آن را حول محور «ضرورت و لزوم» مورد ارزیابی قرار داد. آنچه که البته در این نوشتار هدف اصلی نیست، اما با تشریح جزئی‌تر این فاصله، به مفهوم امنیت و سپس «فضای امن» (safe space/place) و در اینجا، برای زنان در یک چارچوب فمینیستی بیشتر پی خواهیم برد. مصون بودن از خطر یا ایمن بودن، میلی است انسانی که انسان حاضر در طبیعت، اجتماع و مناسبات آن، با بسیاری از کنش‌ها و واکنش‌های خود به دنبال آن است. انسان اجتماعی در تلاش برای رفع نیازهای اولیه‌ مادی و در مرحله‌ بعدی بهبود شرایط اقتصادی‌ خود، در ساخت روابط اجتماعی و آنگاه، سلامت بخشیدن به این روابط و در بسیاری دیگر از عرصه‌های خصوصی و عمومی زندگی‌، امنیت را جستجو می‌کند، و این نقطه دقیقاً همان جایی است که تلاش برای برخورداری از امنیت و حفظ آن، وارد مناسبات پیچیده‌تری می‌شود. از جمله‌ این مناسبات پیچیده، روابط انسانی در نظام جنسی/جنسیتی جوامعی است که در آن‌ها زندگی می‌کنیم؛ نظامی که خود در تقاطع چندین شاخه از علل و عوامل تاریخی، اقتصادی، جنسی و از این دست، شکل امروزی خود را پیدا کرده است؛ شکلی که البته همواره در حال تغییر است. در بحث و بررسی مسئله‌ نیاز به فضای امن برای زنان، پرسش این است که چرا وجود چنین فضایی یک ضرورت است؛ ضرورتی که به برخورداری از آن، باید به مثابه‌ نوعی حق نگریسته شود. برای بررسی پاسخ احتمالی این پرسش که چرا ساخت فضاهای امن زنانه، می‌تواند پیشنهادی کاربردی برای جنبش «من هم» ایرانی باشد، به مباحث نظری و جهانی پیرامون این موضوع نیز خواهم پرداخت». ادامه‌ی متن را در وبسایت #بیدارزنی‌ بخوانید: https://bidarzani.com/42814 @bidarzani

به‌دنبال تلاش‌های فعالان #حقوق_زنان، اسلوونی رابطه جنسی بدون رضایت را معادل #تجاوز شناخت در ادامه تلاش‌های فعالان حقوق زنان در اسلوونی، این کشور دوشنبه ۷ ژوئن/۱۷ خرداد برقراری رابطه جنسی بدون رضایت هر دوطرف را مصداق تجاوز شناخت. پیش از این، قانون اسلوونی تنها مواردی را به عنوان تجاوز به رسمیت می‌شناخت که در آن‌ها روابط جنسی با اجبار، استفاده از زور یا تهدید برقرار شده بود و یا ثابت می‌شد که فردی که مورد تجاوز قرار گرفته توان دفاع از خود را نداشته است. این قوانین به‌رغم این‌که کارشناسان به صورت مکرر تاکید می‌کنند که فردی که مورد تجاوز قرار می‌گیرد دچار نوعی «فلج غیر ارادی» یا «یخ زدگی» می‌شود و این یک واکنش فیزیولوژیکی و روانشناختی به تجاوز است، اعمال می‌شدند و مواردی را در آن‌ها مقاومت صورت نگرفته بود، به عنوان تجاوز نمی‌شناختند. تاکنون تنها کشورهای بریتانیا، بلژیک، کرواسی، قبرس، دانمارک، یونان، ایسلند، ایرلند، لوکزامبورگ، مالت، سوئد و آلمان رابطه جنسی بدون رضایت را به عنوان تجاوز جنسی تعریف کرده‌اند. پارلمان اسپانیا و هلند نیز در حال رایزنی درمورد این تغییر قانونی هستند. کارزار حقوق زنان در اسلوونی همچنین منجر به این شد که این کشور کنوانسیون استانبول را به‌عنوان یک کنوانسیون بین‌المللی برای مقابله با خشونت علیه زنان امضا کند. خبرهای روز را در وبلاگ روزانه ما دنبال کنید. @RadioZamaneh | رادیو زمانه

🟣 وقوع ۴ «زن‌کشی» طی دو روز در ایلام و کرمانشاه بنا بر گزارش هه‌نگاو با قتل یک زن دیگر در شهرستان دره شهر استان ایلام، طی دو روز در استان‌های ایلام و کرمانشاه ۴ زن توسط افراد نزدیک خود به قتل رسیده‌اند. ▪️عصر روز دوشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ در محله مسکن مهر شهرستان دره‌شهر ایلام، یک زن جوان با هویت «حمیرا بازگیر خرم‌آبادی» سردفتر اسناد رسمی شماره ۱ شهرستان دره شهر توسط همسرش و با اسلحه به قتل رسید. به گفته منابع هه‌نگاو، خانم بازگیر توسط همسرش و به دلیل اختلافات خانوادگی به قتل رسیده است. یک مرد که از بستگان حمیرا بازگیر بوده نیز در این جریان زخمی شده و پس از انتقال به مراکز درمانی جانش را از دست داد. ▪️روز گذشته نیز در شهر ایلام، یک زن با ضربات چاقو توسط همسرش به قتل رسید. موسوی، فرمانده انتظامی ایلام در این‌باره اعلام کرد که قاتلْ دستگیر شده و دلیل قتل همسرش را اختلافات خانوادگی عنوان کرده است. ▪️همان روز ۲ خواهر در محله گلستان کرمانشاه توسط همسر سابق یکی از آنها با اسلحه به قتل رسیدند. دلیل قتل این دو زن را نیز اختلافات خانوادگی عنوان کرده‌اند. ⚪️ تصویر از صفحه‌ی «خیابان، تریبون زندانی سیاسی» @bidarzani

🔶فرهنگ تجاوز چیست؟ 🔹فرهنگ تجاوز محیطی را توصیف می‌کند که خشونت جنسی در آن فراگیر و عادی‌سازی شده و به عنوان امری ناگزیر پذیرفته شده است. 🔹فرهنگ تجاوز به طور گسترده‌ به واسطه باورهای نادرست و اثبات‌نشده  بازتولید می‌شود. بعضی مثال‌های فرهنگ تجاوز این موارد را شامل می‌شود: اسطوره‌های پیرامون خشونت جنسی، قربانی‌نکوهی، ادبیاتی که تجاوز را کم‌اهمیت و ناچیز جلوه می‌دهد، جوک ساختن، شی‌انگاری جنسی در تبلیغات، تصاویری که خشونت جنسی را جذاب‌سازی می‌کنند، متن ترانه‌هایی که درباره رضایت جنسی، پیام‌هایی گمراه‌کننده و آسیب‌‌زننده‌ به مخاطب می‌دهند.  ▪️چگونه می‌توانیم فرهنگ تجاوز را به چالش بکشیم؟   🔹می‌توانیم با باور کردن نجات‌یافتگان شروع کنیم، می‌توانیم باورهای نهادینه‌شده و متعصبانه خود را درباره نقش‌های جنسیتی، سکسوالیته و تبعیض‌های جنسیتی مورد بازبینی قرار دهیم، می‌توانیم در مورد پیام‌های جنسیت‌زده و زن‌ستیرانه که در فرهنگ عامه و رسانه‌ها می‌بینم و می‌شنویم فکر و پرسش کنیم. #دیدبان_آزار @harasswatch

🔻فشار استرالیا برای جرم‌انگاری برداشتن غیرتوافقی کاندوم حین رابطه جنسی 🔶«مخفی‌کاری هنگام سکس» مصداق تجاوز است 🔹دیدبان آزار: یک نفر از هر سه زن در سراسر دنیا اقدام به برداشتن غیرتوافقی کاندوم حین رابطه جنسی را تجربه کرده‌اند. با وجود بالا بودن درصد افرادی که چنین خشونتی را تجربه کرده‌اند این اصطلاحی است که به تازگی وارد ادبیات عمومی و دادگاه‌ها شده است. «الیزابت لی»، رهبر اپوزیسیون لیبرال استرالیا می‌گوید: «به طور خلاصه، برداشتن کاندوم حین سکس کاری گیج‌کننده، خشونت‌آمیز و اشتباه است. اما افرادی که چنین خشونتی را تجربه کرده‌اند حتی نمی‌دانستند که اسمی برای این رفتار وجود دارد چه برسد به این که متوجه باشند که این کار عملا رضایت آن‌ها را نقض کرده است.» 🔹«مونیکا تن»، در سال ۲۰۱۵ این عمل را نوعی تجاوز تعبیر کرد. دو سال بعد، «الکساندرا برادسکی» وکیل حقوق مدنی آمریکا، در مجله حقوق و جنسیت از واژه «برداشتن غیرتوافقی کاندوم به جای معادل محاوره‌ای آن یعنی «مخفی‌کاری» در فضای آکادمیک استفاده کرد. در همان سال، هم مجرمان و هم بازماندگان این رفتار، «داستان‌های مخفی‌کاری» خود را با پادکست Triple J’s Hack درمیان گذاشتند. 🔹هم اکنون این رفتار به شکل آشکار در سریال «من می‌توانم نابودت کنم» ساخته «میشلا کول» به تصویر کشیده شده است. همچنین با صدور اولین حکم قضایی حبس برای مجرم پرونده‌ای با این عنوان در هفته گذشته در نیوزیلند، موج فزاینده‌ای از شاکیان پرونده‌های مربوط به اقدام به درآوردن کاندوم بدون توافق به دادگاه‌های قضایی در سراسر دنیا مراجعه کرده‌اند. یکی از نتایج چنین اتفاقی این است که اقدام به درآوردن غیرتوافقی کاندوم، به تدریج وارد گفتمان عمومی پیرامون مسئله رضایت می‌شود. 🔹در حال حاضر لی، طرح پیشنهادی لیبرال‌های کانبرا را به مجلس قانون‌گذاری ACT می‌برد و به این مجلس فشار می‌آورد تا در قانون رضایت تغییر ایجاد کنند و این عمل را جرم‌انگاری کنند. او توضیح می‌دهد: «رابطه جنسی بدون رضایت، تعرض جنسی است و تعرض یک جرم است. بنابراین درآوردن کاندوم بدون رضایت هم در ذات خود، یک نوع تجاوز است.» او توضیح می‌دهد پیش‌نویس لایحه‌اش تضمین می‌کند که به موجب قانون، درآوردن کاندوم بدون توافق، به عنوان یکی از مصادیق بی‌اعتبارکننده رضایت در نظر گرفته شود. #دیدبان_آزار @harasswatch متن کامل را در لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1779/

🔻پیامدهای افشاگری آزار جنسی برای راویان گزارش‌ها 🔶وقتی با هویت خودت فریاد می‌زنی ✍نیلوفر حامدی 🔹روزی زنان ایرانی تصمیم گرفتند تا از تجربه آزار و خشونت جنسی بنویسند؛ برخی‌شان با نام‌های حقیقی و برخی دیگر با چند حرف اختصاری، اما درد همه مشترک بود. قصه‌ای که همین‌جا به پایان نرسید. حالا که زبان گشوده بودند، کارشان سخت‌تر هم شده بود. گرچه همدلی هم دیدند اما دنیای جدیدی که روبروی آن‌ها قرار گرفته بود، دنیایی مملو از تشکیک، قضاوت، توهین، سواستفاده، پیگیری قضایی، شکایت حقوقی و طردشدگی بود؛ به ویژه برای آن‌هایی که با هویت واقعی خود دست به انتشار روایات زده بودند. این گزارش، حکایت همین دنیا است. 🔹«شین» ابتدا روایت آزار توسط معلمش را همزمان با جنبش #من_هم، در توئیتر و سپس در اینستاگرام منتشر کرد. کمی بعد استوری او توسط بقیه دوستان و هم‌کلاسی‌هایش هم منتشر شد و در شهر خبر پیچید. همین افشاگری باعث شد تا «شین» را تهدید به شکایت کنند: «چهار ماه از انتشار روایت گذشته بود که برای من احضاریه آمد. من و یک شاهد دیگر. ما به دادگاه رفتیم و شهادت دادیم. در آنجا دادیار گفت که من قانع شدم اما شما نباید با آبروی یک مرد مسلمان بازی می‌کردید.» 🔹«این رفتار که اصلا تجاوز نیست»؛ عبارتی که بارها و بارها و در پاسخ به بسیاری از بازماندگان آزار جنسی مطرح شده است. «ب» از جمله کسانی است که از این منظر و بعد از افشاگری، ضربه‌های زیادی خورد: «مدام باید برای همه توضیح می‌دادم که تجربه رخ داده، نقض حق بدن من بود و مصداق بارزی از خشونت. در این دوره واقعا دچار تپش قلب شدم. با اینکه مدت‌ها از اصل ماجرا گذشته بود اما اینکه در مواجهه با انواع قضاوت‌ها قرار گرفته بودم، من را در شرایط دشواری قرار داد. به ویژه به خاطر اینکه روایت من با روایات معمول از تجاوز و آزار جنسی می‌شناختند متفاوت بود.» 🔹مسأله‌ آزاردهنده‌ دیگر، خلاصه شدن شخصیت راوی در اذهان عمومی به مسأله‌ آزار جنسی است. به نظر «سارا» فردی که علیه مجموعه‌ای از کلیشه‌ها و برساخته‌ها قیام و صدایش را بلند کرده، به محض افشاگری، در برابر کلیشه‌های دیگری قرار می‌گیرد: «بلافاصله از او توقع می‌رود نقش یک قربانی خوب را ایفا کند و ترحم‌برانگیز باشد و تنها در این صورت است که باورپذیر و قابل اعتماد خواهد بود. در ماه‌های گذشته بخش زیادی از انرژی من صرف مقاومت در برابر این الگو شد.» از مجموعه مطالب ویژه‌نامه جمعی از فعالان زنان: «هم‌صدایی علیه سکوت» #دیدبان_آزار @harasswatch متن کامل را از لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1734/

🔴 ایران در قعر جدول «شکاف جنسیتی در نرخ مشارکت اقتصادی» در میان کشورهای منطقه و در مقایسه میان «نرخ مشارکت اقتصادی مردان» و «نرخ مشارکت اقتصادی زنان»، وضعیت کشورهایی مانند افغانستان (۸۶٫۷ درصد در مقابل ۱۹٫۵ درصد)، پاکستان (۸۲٫۷ درصد در مقابل ۲۵ درصد)، جمهوری آذربایجان (۶۹٫۵ درصد در مقابل ۶۳ درصد) و ترکیه (۷۱٫۹ درصد در مقابل ۳۲٫۴ درصد) از ایران بهتر بوده است. این در حالی است که وضعیت ایران، تقریبا مشابه عراق است: در این کشور، در سال ۲۰۱۷ میلادی، نرخ مشارکت اقتصادی مردان ۷۴٫۱ درصد و نرخ #مشارکت_اقتصادی_زنان حدود ۱۸٫۷ درصد بوده است. در واقع، نگاهی به نقشه جغرافیای جهان نشان می‌دهد که عمده کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، بدترین وضعیت را در زمینه مشارکت زنان در فعالیت‌های اقتصادی دارند. بر این اساس، کشورهای یمن، عراق، قطر، عمان، عربستان سعودی، سوریه، امارات متحده عربی، اردن و ایران، در قعر این جدول هستند. @bidarzani

🔶مرز میان معاینه متعارف و آزار جنسی کجاست؟ ▪️این متن با توجه به روایاتی که اخیرا درباره آزار جنسی توسط پزشک به دیدبان آزار رسیده، بازنشر شده است. همچنین به زودی متن آموزشی درباره چگونگی شکایت از پزشکانی که مرتکب آزار جنسی بیماران شده‌اند، منتشر خواهد شد. ✍🏽آوند فردی 🔹رابطه‌ پزشک-بیمار از جمله روابطی است که به‌دلیل نابرابری جایگاه بیمار و پزشک، مستعد است تا بیمار را در موقعیت آسیب‌پذیر قرار دهد. قدرت و اختیار پزشک از یک سو، ناآگاهی بیمار از سوی دیگر و مهمتر از همه، باورهای غلط اجتماعی که پزشک را به دلیل علم و آگاهی‌اش مختار تام یا به اصطلاح «محرم» می‌دانند، می‌توانند رابطه‌ پزشک و بیمار را به بستری برای آزار کلامی یا جنسی توسط پزشک تبدیل کنند. واضح است که شناخت حریم شخصی بیمار و احترام پزشک به آن، بنیان اصلی رابطه‌ پزشک-بیمار است؛ اما به موازات آن، آگاهی بیمار از مرز میان معاینه‌ سالم و آزار نیز برای حفاظت از این حریم الزامی است. آموزش این مرزها به عموم، به بیماران قدرت و اعتماد به نفس تشخیص رفتارهای نامتعارف را می‌دهد تا در صورت مواجهه با آزار توسط پزشک، از حریم خود دفاع کنند.    🔳یک معاینه‌ سالم چه مشخصاتی دارد؟   ۱. پزشک موظف است قبل از شروع معاینه، برای شما نحوه‌ انجام معاینه و ترجیحا هدف از انجام معاینه را توضیح بدهد. ۲. پزشک باید قبل از معاینه‌ نواحی حساس بدن شما، از شما اجازه بگیرد. این نواحی شامل سینه‌ها، باسن، ران‌ها و ناحیه‌ تناسلی می‌شوند. ۳. تقریبا هیچ معاینه‌ای شامل نوازش اعضای بدن بیمار نمی‌شود! تنها در هنگام تست اعصاب، برای بررسی عصب‌های حسی، پزشک ممکن است قسمت‌هایی از صورت، دست‌ها و پاها را برای بررسی حس لامسه‌ شما، با نوک انگشتانش نوازش کند. #دیدبان_آزار @harsswatch متن کامل را از لینک زیر بخوانید: http://harasswatch.com/news/1361/

📌پایان دادن به بارداری: غیرقانونی است و من خودم را به دردسر نمی‌اندازم 🔻بیدارزنی-‌ اخیرا مباحثی در کشور در مورد ایجاد محدودیت‌هایی -از جمله خروج آن از شمول بیمه- برای انجام غربالگری در دوران بارداری و کاهش هر چه بیشتر دسترسی زنان به وسایل پیشگیری از بارداری، از جمله ممنوعیت ارائه این وسایل از سوی خانه های بهداشت به زنان ساکن در مناطق محروم و روستایی و یا افزایش سرسام آور قیمت این وسایل در داروخانه ها مطرح شده است. این حق همگان است که بتوانند آگاهانه و آزادانه در مورد زمان و چگونگی فرزندآوری خود تصمیم‌گیری کنند. در غیاب دسترسی امن، آسان و رایگان به وسایل پیشگیری از بارداری یا امکان خاتمه داوطلبانه بارداری، بیشتر احتمال دارد زنان بارداری‌های ناخواسته را تجربه کنند و برای سقط جنین به شیوه‌هایی زیرزمینی و ناامن روی آورند که سلامت جسم و روان آنان را به خطر می‌اندازد. این مسئله باعث شده موضوع «حق بر بدن» که یکی از وجوه اصلی آن تاکید بر داشتن «حق سقط جنین» و «پایان دادن به بارداری ناخواسته» است، مورد توجه بیشتری از سوی افکار عمومی به ویژه زنان قرار بگیرد. در همین چارچوب از همراهان بیدارزنی درخواست کردیم روایت‌ها و مشاهدات خود را از مشکلاتی که در زمینه پیشگیری از بارداری،‌ سقط جنین و پایان دادن به بارداری ناخواسته با آن مواجه بوده‌اند با دیگر مخاطبان به اشتراک بگذارند. روایت‌هایی که در ادامه می‌آید در پاسخ‌ به این فراخوان است. 📝من هم سقط جنین داشته‌ام… #روایت ششم ۲۱ سالم بود که به طور اتفاقی و علی‌رغم استفاده از کاندوم، از مردی که دوستش داشتم حامله شدم. این طور نبود که رابطه‌های جنسی پرخطر داشته باشم و حامله شده باشم. ولی چون در سن باروری بودم بدنم خیلی آماده بود و سریع باردار شده بودم. حالت تهوع شدید داشتم. احساس مریضی شدید می‌کردم. نمی‌دانستم باردارم طوری که با مادر و پدرم رفتم درمانگاه محل. خدا را شکر دکتر شک نکرد شاید چون قیافه بچه‌گانه‌ای داشتم یا با پدر و مادرم رفته بودم. فکر می‌کردند ویروس هست. من پیش حداقل سه متخصص زنان رفتم. هر کدام سونوگرافی کردند. یکی‌شان صدای قلب جنین را برایم گذاشت و اسکن را به من نشان داد و با خوشحالی گفت اگر بالا میاوری و حالت بد است یعنی بچه جایش سفت و است و سالم است. به هر کدام از این متخصصان که بعد از معاینه ‌گفتم می‌خواهم این بچه را بیندازم چون سنم پایین است و شرایط نگهداری را ندارم با برخورد بدی مواجه شدم. دو نفرشان برخورد بسیار بدی داشتند، حتی یکی شان من را از مطلب انداخت بیرون. یکی که مرد مسنی بود گفت غیرقانونی است و من خودم را به دردسر نمی‌اندازم. یکی‌شان که برخورد بهتری داشت دلسوزانه و مادرانه گفت حیف است نگه دار این بچه را، بچه سالمی است، جوانی و … من هم بعد از برخوردهایی که دیده بودم نمی‌خواستم برای او باز کنم که چطور شد حامله شدم و نمی‌توانم با این شرایط بچه را نگه دارم. گرچه هر سه روی غیرقانونی بودن سقط جنین تاکید داشتند ولی من احساسم آن موقع این بود که نگاه این دکترهای متخصص به من نگاه بدی بود، دختری که تنها آمده مطلب، در این سن حامله شده، یارو قالش گذاشته و … حالا که سالها از آن ماجرا می‌گذرد، فکرمی‌کنم خیلی طبیعی است یک دختر ۲۱ ساله رابطه جنسی داشته باشد و خیلی هم طبیعی است که اگر با وجود مراقبت و پیشگیری، به صورت اتفاقی حامله شود و اگر شرایط مناسبی برای نگهداری بچه نداشته باشد بخواهد بچه را سقط کند. خصوصا در شرایط فرهنگی ایران که گزینه‌ای برای مادران تنها وجود ندارد، مادرانی که بدون همسر بخواهند بچه را به دنیا بیاورند و بزرگ کنند؛ که اگر این شرایط وجود داشت شاید بهش فکر می‌کردم. آن موقع آن دکترها من را به شک انداختند که آیا حق داشتم این حقوق اولیه را داشته باشم یا نه. ادامه مطلب #سقط_جنین #بارداری_ناخواسته #حق_بر_بدن @bidarzani | بیدارزنی

🔶️رضایت جنسی چه معنایی دارد و به روابط جنسی ما چگونه شکل می‌دهد؟ دانشجویان دانشگاه نیویورک در سال ۲۰۱۴ این ویدئو را برای آموزش مفهوم #رضایت_جنسی به دانشجویان ساختند. آن‌ها برای ساخت این ویدئو حدود ۱۸ ساعت با دانشجویان مصاحبه کردند. #دیده‌بان_آزار @harasswatch

🔻نگاهی به #شروط_ضمن_عقد چرا شروط ضمن عقد مهم هستند؟ ▫️بیش از یک‌دهه است که فعالان زن در مورد لزوم اضافه کردن برخی شروط در ضمن عقد، صحبت کرده و بر آن اصرار می‌ورزند. ▫️این ویدیوی آموزشی، عبارات و شروطی را که می‌توانید در سند ازدواج اضافه کنید یا با مراجعه به دفاتر اسناد رسمی آن را ثبت کنید، پیشنهاد می‌دهد. ▫️متن ویدیو: برگرفته از دفترچه«درباره حقوق زنان بیشتر بدانیم» تدوین: #زهرا_مینویی است که در وبسایت #بیدارزنی منتشر شده است. ▫️تولید و تنظیم:#کتابخانه_صوتی_مطالعات_زنان @zanketabava