" ایمضا "

در پی نبردی که بین اسرائیل و فلسطین شکل گرفت نبردی نیز بین فعالین حرکت ملی به وقوع پیوست، طیفی که انسانیت_سیاست را برگزید و طیفی دیگر احساس_سیاست را....یکی با احساسِ خشم و طمع کور فعالیت کرد، دیگری با منطق و آسیب شناسی. اعمال بازی های روانی و روش هایی از ستیز مدرن به نام "عادی سازی" در خاورمیانه تبدیل به روتین روزانه شده که درنتیجه ی این عادی سازی ها "عادت به عادی سازی" بولد میشود. برخلاف تصوراتمان بخش گسترده ای از حرکت ملی به این عادی سازی ها پشت پا نزد، بلکه ماهیت و چیستی حقیقی اش را که در تضاد با نژادپرستی و کشتار است را به فراموشی شاید دوره ای اما کشنده سپرد و ما چهره ای عجیب از حرکت ملی ای را نظاره گر بودیم که با الگو برداری های نادرست لغزیده بود و در پسش میلتچی های معصوم و مظلوممان که برای رهایی از بند اسارت شونیزم فارس هر ترفندی را ترفندی سیاسی تلقی میکردند. علل های ظاهرسازی شده برای این حمایت برمیگشت به تکیه گاهی که اسرائیل برای آزربایجان در جنگ قاراباغ شد و دیگری تصور اینکه با اضافه شدن ایران به این جنگ فرصت استقلال برای ما پدید خواهد آمد.... دوستانِ من، سیاست دنیای خرید و فروش است، دنیای منفعت، منفعت نیز متغییر...آزربایجان شمالی در سال ۲۰۲۰ به حمایت کشوری چون اسرائیل نیازداشت، درمقابل نیز اسرائیل تشنه ی منافع اقتصادی برای به زعم خود میکروب زدایی قلمروش از جامعه ی فلسطینی، یعنی عملا استفاده جنگی و مبادله صورت گرفته، اما دوست دیروز هم دشمن امروز خواهد بود و بنا به دلایل ذیل آیا حال نیز میتوانیم از طریق دیپلماسی با اسرائیل، برای خود فرصت بخریم؟؟! وقایع تلخ گذشته را مرور میکنیم و میگوییم کاش تاریخِ دردناک تکرار نشود، کاش دیگر نسل کشی ای اتفاق نیفتد، کاش هیچ یک از انسانهای جهان مانند ما زیر خروارها ظلم و نژادپرستی دفن نشوند، کاش سلاخی نیاکانمان توسط پهلوی و اکراد تکرار نشود...کاش کاش کاش....اما خود برای دژاووی تاریخ فتوا میدهیم و از کشوری حمایت میکنیم که دایه ی گروهک های پ ک ک و پژاک بوده و با تامین تسلیحات و آموزش های نظامی در کشتن ملت و بازوانمان در سولدوز و کرکوک و اورمیه نقش داشته. حال بحث استقلال: اگر بخواهی از هر آب گل آلودی ماهی بگیری، یا صیدت مریض خواهد بود یا خود در آب غرق خواهی شد.....بگوییم‌ پسافردا رژیم تسلیم شد، در کاسه کوزه مان برای این ملت خسته چه داریم؟ با این چنددستگی و شبهه هایی که در حرکتمان تشدید شده اداره آزربایجان جنوبی به عهده چه کسانی خواهد بود؟ آیا طیف دوم حرکت نمیداند کشوری که فرصت استقلال را برای ما پدید خواهد آورد هدایت گر و هم پیمان کردستان بزرگ بوده و ما را مقابل اکراد قرار خواهد داد؟! این مردمی که روحیاتشان خسته و از هم دریده شده توانایی مبارزه با دشمنی تازه نفس را خواهند داشت؟ آنهم دشمنی که دراز مدت است ادعای مالکیت سرزمین هایمان را میکند و با سلاح هایش در خیابان ها جولان میدهد..... ملتی که عمده مبارزاتشان در فضای مجازی بوده با اندک تجربه ی فضای رئال آیا مقابل تانک و اسلحه های گروهک های تروریستی خواهند ایستاد؟ آیا نمیدانید در صورت راه دهی به استقلال از طریق اسرائیل باید جسم بی جان فرزندتان را از زیر لگد تروریزم کرد بیرون بکشید؟ مراقب باشیم که با این سیاستی که در پیش گرفته ایم چندی دیگر باید اورمیه را در نقشه ی اکراد نقاشی کنیم و برای شهیدانمان مرثیه بخوانیم. سارای شهبازی ⬇️⬇️⬇️⬇️ @az_imza