C# Programming Guide

این سورس به شما کمک میکنه تا آی پی هایی که درخواست اتصال به سرور شمارو میدن تا بالاخره بتونن لاگین بشن و سرور شما هک بشه رو بلاک میکنه. اگر به event log های سیستم عاملتون برید شاهد درخواست هایی هستید که به سیستم عامل شما زده میشه ولی با خطای اشتباه بودن نام کاربری و رمز عبور مواجه میشه. اگر سرور شما قبلا هک شده باشه رمز عبور شما توسط این سرور ها در دیتابیسشون ذخیره شده و استفاده مجدد از اون رمز عبور باعث هک مجدد سیستم عامل میشه. فقط کافیه Role ای که توی فایروال سیستم عاملتون گذاشتید رو به این ابزار بدید تا تمامی آی پی هایی که به شما درخواست میدن رو بلاک کنه و بعدش دیگه این درخواست ها رو در Event Log ویندوز نخواهی دید. سورس: سی شارپ سیستم عامل: ویندوز https://github.com/Ali-YousefiTelori/Firewall-Ip-Blocker @easymicroservice @easymicroservices @csharptips

سلام. با یک سورس جالب اومدم، همونطور که قولش رو داده بودم بهتون نمونه‌هایی می‌فرستم که با مطالعه‌ی سورس با نحوه‌ی کارکرد معماری بیشتر آشنا بشید. یک بازی ساختم، بازی Avalon رو پیاده سازی کردم. این سورس شامل بکند (سی شارپ Asp Core و EF Core) هست و شامل فرانت Maui که کراس پلتفرمه و میتونید روی اندروید و IOS و ویندوز اجراش کنید. هم بکند از زیرساخت معماری Easy Microservices داره استفاده می‌کنه و هم فرانت به صورت میکرو کامپوننت توسعه داده شده. برای مثال شما توی فرانت رابط کاربری صفحات لاگین و ثبت نام رو نمی‌بینید و اینها به صورت یک کامپوننت به سورس اضافه شدن و مورد استفاده قرار گرفتن. زیرساخت بکند از میکروسرویس‌های Authentication، Identity، WhiteLabels، Content و Avalon استفاده کرده. (اطلاعات نقش ها و دسترسی های یوزرها در Authentication مدیریت شده.) سورس: https://github.com/Ali-YousefiTelori/AvalonGame @easymicroservice @easymicroservices @csharptips

ارث‌بری در رابط کاربری چگونه است؟ آیا قابلیت پیاده‌سازی دارد؟ ارث‌بری در رابط کاربری مانند برنامه‌نویسی نیست و پیاده‌سازی آن به‌مراتب دشوارتر است، چرا که ابزار‌های رابط کاربری هنوز در حال توسعه‌اند و به آن بلوغ نرسیده‌اند که بتوان روی آن‌ها معماری دقیق و کاملی را پیاده کرد. امروز ما می‌خواهیم یک نمونه از ارث‌بری در رابط کاربری را به شما نشان دهیم تا ببینید که ما در Easy Microservices چگونه این موضوع را حل می‌کنیم. تصور کنید که ما دو UI Kit قدرتمند MudBlazor و Radzen را در اختیار داریم. هر یک از این کامپوننت‌ها خصوصیات خود را دارند؛ به طور مثال یک دکمه در MudBlazor با نام MudButton و در Radzen با نام RadzenButton معرفی شده است و هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. حال اگر به وابستگی‌ها بپردازیم، فرض کنید کل پروژه را با Radzen توسعه داده‌ایم و بعد متوجه شویم که پشتیبانی از RTL (متن چپ-به‌راست) را ندارد، دیگر چه عملی باید انجام داد؟ آیا باید وقت زیادی صرف کنیم تا کل پروژه را به MudBlazor تبدیل کنیم؟ راه‌حلی که ما ارائه کرده‌ایم به این ترتیب است که ما یک کنترل به نام EasyButton می‌سازیم و سپس آن را برای Radzen و MudBlazor پیاده‌سازی می‌کنیم، دقیقاً همان کاری که در ارث‌بری دو کلاس از یک interface انجام می‌دهیم. در نتیجه، اگر سیاست‌مان تغییر کند، تنها کافی است که چند خط کد را تغییر دهیم و بین UI Kits جابه‌جا شویم. شما می‌توانید نمونه پروژه ساده‌ای که من به صورت پیاده‌سازی شده در اینجا توصیف کردم را در گیت‌هاب مشاهده کنید: https://github.com/EasyMicroservices/UI-Kits/ #inheritance #csharp #blazor #microcomponent #easymicroservices @easymicroservice @easymicroservices @csharptips

برای اینکه پکیج‌هاتون رو همیشه بروز نگه دارید و نیازی نباشه که همیشه آپدیتشون کنید می‌تونید از کاراکتر ستاره به جای نسخه استفاده کنید. این قابلیت به شما این اجازه رو میده تا آخرین نسخه‌ی استیبیل شده از اون پکیج همیشه روی پروژه‌ی شما فعال باشه. #سی_شارپ #nuget #package #packagemanager @cshariptips

واقعا تلاشت ستودنی بود آفرین 😁

پکیج EasyMicroservices.Logger یک اینترفیس به شما ارائه میکنه که با استفاده از اون میتونید توی اپلیکیشن خودتون هرچی میخواید رو لاگ کنید. این اینترفیس میتونه سطوح زیر رو لاگ کنه: Verbose Debug Information Warning Error Fatal یک اینترفیس هم برای توابع async وجود داره که میتونید ازش استفاده کنید. تا به اینجا هم تامین کننده های زیر برای لاگ کردن توی دات نت پیاده سازی شدن: 1 .Log4net 2. Logary 3. Loupe 4. NLog 5. Sentry 6. Serilog با استفاده از این اینترفیس هر زمان که دوست داشتید میتونید پکیج تامین کننده لاگ خودتون رو با یک خط کد تغییر بدید بدون اینکه زیر ساخت پروژه ی شما دست بخوره. سورس: https://github.com/EasyMicroservices/Logger @easymicroservice @easymicroservices @csharptips #log #logger #csharp #dotnet

چرا باید از پترن MVVM توی میکروکامپوننت‌ها استفاده کنیم؟ مزیت این پترن روی معماری میکروکامپوننت چیه؟ همانطور که در تصویر می‌بینید ما به ازای رابط کاربری برای هر کامپوننت بهتره که فقط یک View Model داشته باشیم. View Model شامل بیزینس لاجیک یا به عبارتی Code Behind شما می‌شن. فرض کنید من یک میکرو کامپوننت میزنم که قراره فقط صفحه‌ی لاگین رو پوشش بده. طراحی، پیاده سازی UI ممکنه توی سه تا بیزنس زیر متفاوت باشه: 1.دسکتاپ 2.وب 3.موبایل 4.پنل آیا به ازای هر کدوم از این رابط کاربری ها باید یکبار بیزینس لاجیک ها و Api call ها رو پیاده سازی کنم؟ خیر. برای همین ما یک لایه به نام View Model میسازیم تا تمامی UI ها از اون رابط کاربری استفاده کنند. اینطوری رابط کاربری از لاجیک کاملا جداسازی شده و وابستگی بینشون از بین میره و توسعه سریعتر و خطایابی آسون‌تر از همه مهمتر تست نویسی رو آسونتر میکنیم. @easymicroservice @easymicroservices @csharptips #microcomponent #میکروکامپوننت #میکروفرانت #microfrontend

نرم افزار داکر رو میتونید از لنیک زیر دانلود کنید: https://www.docker.com/products/docker-desktop/ بعدش توش ثبت نام کنید و لاگین بشید. بعد از اون شما به یک سیستم عامل نیاز دارید تا Image ها و Container هاتونو بتونید توش اجرا کنید. برای نصب سیستم عامل لینوکس به این دستور نیاز دارید:

docker pull ubuntu:18.04

بسته به نیازتون هر نسخه از سیستم عاملی که داکر ساپورت میکنه رو میتونید نصب کنید.که اینجا من نسخه ی 18.04 رو نصب کردم. البته میتونید نسخه های کاستوم نشده رو هم نصب کنید که حجم کمتری دارند و کلی کارای دیگه. بعد از اینکه تنظیمات اولیه ی داکر رو انجام دادید میتونید از دستور زیر برای ساخت Image خودتون استفاده کنید:

docker build . -t mytesttag

اون نقطه ای که اون وسط میبینید محل موجود بودن فایل DockerFile شماست که توی سورسی که همون اول بهتون دادم وجود داره و آموزش ها رو بر اساس همون فایل بردیم جلو. حالا اگه مسیرتون جای دیگه بود میتونید به جای نقطه یک مسیر به داکر بدید تا فایل ساخت Image رو پیدا کنه. فایل image شما به نام mytesttag که توی دستور زدید ساخته میشه و با دستور زیر میتونید لیست Image هاتونو ببینید:

docker images

خب بعد از این فقط کافیه که image خودتون رو توی یک container اجرا کنید:

docker run -d -p 8080:1041 mytesttag mycontainer

خوب بریم دستور بالا رو بررسی کنیم ببینیم چیکار میکنه. فلگ -d مشخص میکنه که کانتینر در پس زمینه اجرا بشه و روی کنسول فعلی که دارید دستورات رو میزنید اجرا نشه و اگر میخواهید همه چیز رو توی همین کنسولی که دستور رو میزنید ببینید میتونید فلگ رو بردارید. فلگ -p هم باعث میشه که کانتینر روی یک پورت خاص گوش بزنگ باشه. الان کانتینر روی پورت 8080 روی localhost سیستم شما گوش بزنگ میمونه و توی مرورگر بزنید پورت 8080 رو به کانتینر میزنه حالا کانتینر میاد این پورت رو به پورت 1041 که جلوش زدم فروارد میکنه و پاسخ رو به شما بر میگردونه. اینطوری شما میتونید چندتا کانتینتر بیارید بالا که همشون روی پورت 1041 گوش بزنگ هستند ولی پورت های کانتینر باید متفاوت باشه. مثلا 8080 و 8081 و 8082 و الی آخر. برای همین میتونیم روی ایزوله بودن و مستقل بودن محیط ها روش حساب کنیم. در ادامه یک فاصله و اسم image تون رو میدید و با یک فایل اسم کانتینر که اینجا mycontainer هست رو مشخص میکنیم. همین. شما الان یاد گرفتید که توی داکر ایمیج بسازید و کانتینر بسازید و اپتون رو توی کانتینر های مختلف اجرا کنید. آسون بود؟ @csharptips @easymicroservice @easymicroservices #داکر #docker

بعدش دوتا دستور زیر رو داریم

WORKDIR /source
COPY . .

با استفاده از WORKDIR به داکر میگید که فایل ها رو کجا بریزه. سورس شما توی اون پوشه قرار میگیره و بعد از این هر دستوری بزنید توی اون پوشه انجام میشه. برای مثال بعد از این دستور COPY رو داریم که سورس رو کپی میکنه توی اون پوشه. بعد از این دوتا دستور، دستور RUN رو داریم، اینجا شما یک دستور رو توی سیستم عامل اجرا میکنید. با دستورات و کامند های دات نت که آشنا باشید از اینجا به بعد همش دستورات دات نت هست و ربطی به داکر نداره.

RUN dotnet restore EasyMicroservices.WhiteLabelsMicroservice-net6.0.sln
RUN dotnet build EasyMicroservices.WhiteLabelsMicroservice-net6.0.sln --no-restore
RUN dotnet test EasyMicroservices.WhiteLabelsMicroservice-net6.0.sln --no-build --verbosity normal -f net6.0
RUN dotnet publish EasyMicroservices.WhiteLabelsMicroservice-net6.0.sln -c release -o /app --no-restore

توی خط اول بهش گفتم پکیج های پروژمو دانلود کن و پروژمو آماده کن. توی خط دوم گفتم پروژه دات نتم رو کامپایل بگیر توی خط سوم گفتم تست هام رو اجرا کن روی دات نت 6.0 توی خط چهارم هم گفتم پروژمو پابلیش بگیر. #docker #داکر @csharptips @easymicroservice @easymicroservices

توی خط اول ما دستور زیر رو داریم:

FROM mcr.microsoft.com/dotnet/sdk:6.0 AS Build

با این دستور شما پایه‌ی Image خودتون رو مشخص می‌کنید. فرض کنید میخوا‌هید توی برنامه نویسی از یک کلاس ارث ببرید و اون کلاسی که ازش ارث می‌برید یک سری مشخصات پایه رو توی خودش داره که قسمت زیادی از کار شمارو راه می‌اندازه. الان این دستور داره از سایت مایکروسافت اطلاعات پایه‌ی کانتینر رو برای دات نت 6 فراهم می‌کنه. مثلا sdk دات نت 6 روی Image شما نصب میشه تا بتونید سورس های دات نت 6 رو روش اجرا کنید. بچه‌ها مشابه همین دستورات رو برای Github Actions و Azure Pipeline ها هم دارید که برای مباحث CI/CD می‌تونید ازشون استفاده کنید. برای اینکه یکم با مباحث Devops هم آشنا بشید جلوتر بهتون میگم که توی گیتهاب و آژور اینا به چه شکل هستند و چیکار می‌کنند. بزن لایک رو و شیر کن که انگیزه بگیرم زودتر مطالب منتشر کنم 😍. #docker #داکر @csharptips @easymicroservice @easymicroservices

دوتا مفهوم مهم که توی داکر باید متوجه بشید Images و Containers هستند. اگر بخوام مثل پست قبلی ساده توضیح بدم. در واقع Image هارو سورس کدی ببینید که قراره توی یک محیطی اجرا کنید. و Containers ها رو تب های مرورگر ببینید که همشون به یک سورس وصل هستند ولی کاملا مستقل از هم اجرا شدن و کاری با هم ندارن . حالا یکم تعریف رو تخصصی تر کنم، Images ها در واقع همون جایی هستند که سیستم عامل مجازی شما نصب میشه که میتونه لینوکس یا ویندوز یا ... باشه. و Container ها در واقع بسته های ایزوله ای هستند که روی اون سیستم عامل اجرا میشن. مثلا شما یک سیستم عامل لینوکس انتخاب و نصب میکنی بعد داخلش 5 تا کانتینر میسازی که هرکدوم از این کانتینرها میتونن یک سورس اپلیکیشن شمارو در خودشون اجرا کنن. شبیه کاری که هاست ها می کنن و شما میتونید صد تا وبسایت رو روی یک سیستم عامل اجرا کنید یا کاری که IIS یا Apache میکنه. چیزی که توی تصویر میبینید یه سری دستور هست برای ساخت و اجرای Image و هرکسی این فایل رو داشته باشه میتونه با یه سری دستور توی داکر Image رو بسازه و وبسایت رو به صورت ایزوله اجرا کنه که جلوتر توضیح میدم. @csharptips @easymicroservice @easymicroservices #docker

این یک فایل داکر هست که ما توی میکروسرویس White Label ساختیم. همین چند خط کد کار مارو راه میندازه و همونطور که میبینید خیلی آسونه من چند خط اول رو براتون توضیح میدم تا ببینید چقدر آسون کار میکنه. @csharptips @easymicroservice @easymicroservices #docker

خب، می‌خوایم چندتا از دستورات و همچنین کار با داکر رو یاد بگیریم ولی این نکته رو بگم که داکر از گیت هم آسون تره. در واقع اونقدر آسون هست که سریع بتونید یاد بگیرید و باهاش کار کنید. اگر بخوام یک توضیحی در مورد داکر بدم که چی هست که از پیر و جوون همه متوجه اش بشید اینه: یک کیس رو وقتی روشن میکنید و سیستم عامل براتون اجرا میشه یک محیط کاملا ایزوله براتون ایجاد میکنه که شامل هارد و رم و سی پی یو هست و شما میتونید توی سیستم عامل اپلیکیشن هاتون رو نصب کنید و اجرا کنید و باهاشون کار کنید. حالا اگر بهتون بگم که توی سیستم عاملی که دارید باهاش کار میکنید آیا میتونید یک محیط ایزوله درست کنید که از خود محیط سیستم عامل شما جدا باشه؟ مثلا اگر دوتا اپلیکیشن داشته باشید که دیتابیس و دیسک و ابزار های خودشون رو دارن ولی نمی‌خواید کارهایی که این اپلیکیشن ها میکنن هیچ دخل و تصرفی روی کیس اصلی شما داشته باشن، یا حتی هیچ دخل و تصرفی نسبت به هم داشته باشن. خب اگر یکم با کامپیوتر کار کرده باشید حتما با ماشین های مجازی آشنایی دارید ابزارهایی مثل VMware و HyperV و VBox و ... که این امکان رو به شما میدن که محیط های ایزوله بسازید و توی ماشین های مجازی ای که ساختید سیستم عامل مورد نظرتون رو نصب کنید و توش هرکاری که دوست دارید بکنید. یعنی اگر توی اون سیستم عامل مجازی ویروس هم اجرا کنید فقط همون سیستم عامل میترکه و کاری به سیستم عامل شما نداره به این میگن محیط ایزوله. یادمه اون موقع که داشتم آنتی ویروس مینوشتم برای اینکه ویروس ها و عملکردشون رو شناسایی کنم اونارو توی محیط ایزوله اجرا میکردم و ببینم این ویروس ها چه بلایی سر ماشین های مجازی میارن 😂. اگر تعاریف بالا رو متوجه شدید داکر همینه بچه ها، و خیلی هم از مدیریت یک ماشین مجازی کار کردن باهاش آسون تره. تو مقاله‌ی بعدی بهتون میگم که چطوری یک سورس رو توی داکر به صورت ایزوله اجرا کنید و توی سیستم عامل خودتون ازش استفاده کنید. #داکر #docker @easymicroservices @easymicroservice @csharptips

میکروکامپوننت های سمت فرانت رو ما چطوری هندل میکنیم؟ قسمت آبی رنگ api های شما هستند که میکروکامپوننت‌ها به اون متصل میشن. قسمت های سبز رنگ رو که میبینید اونا کامپوننت هایی هستند که مستقیم با api ها در تماس هستند. و می‌تونن به هر زبانی توی برنامه نویسی نوشته بشن. و کاملا هر کامپوننت از دیگر کامپوننت ها تفکیک شدست. قسمت نارنجی رنگ کد پروژه ی شماست که از کامپوننت ها استفاده میکنه و در نهایت یک اپلیکیشن تحویل مشتری میده. #میکروکامپوننت #میکروفرانت تلگرام: @easymicroservice @easymicroservices @csharptips

پکیج BinaryGo هنوز هم بعد از اینکه دات نت 8 اومد از grpc و zeroformatter سریعتره. و سریالایزشن json اش هم از textjson مایکروسافت سریعتر عمل میکنه. خیلی وقته این پکیج رو به دلیل کمبود وقت توسعه ندادم ولی هنوزم پرچمش بالاست: https://github.com/Ali-YousefiTelori/BinaryGo @CsharpTips @easymicroservices @easymicroservice

میتونید سورسش رو ایجا ببینید: https://github.com/EasyMicroservices/Serialization اما چطوری اینکار رو کردیم؟ توسط شرط هایی که توی csproj ها اضافه کردیم این قابلیت به سیستم اضافه شده:

  <Choose>
    <When Condition="$(SolutionFileName.Contains('-net'))">
      <PropertyGroup>
        <TargetFramework>$(SolutionFileName.Split('-')[1].Replace('.sln',''))</TargetFramework>
      </PropertyGroup>
    </When>
    <Otherwise>
      <PropertyGroup>
        <TargetFrameworks>netcoreapp3.1;net6.0;net48;net452;net7.0</TargetFrameworks>
      </PropertyGroup>
    </Otherwise>
  </Choose>

اینجا بهش گفتیم اگر توی اسم سلوشن -net وجود داشت بیاد TargetFramework رو از توی اسم فایل استخراج کنه در غیر اینصورت اون TargetFramework های پیشفرض رو در نظر بگیره. @easymicroservice @easymicroservices @csharptips