XO

ليله Night ليله لو باقي ليله بعمري ابيه اليله Night, If it remaining just one night in my light, I want that night واسهر في ليل عيونك وهي ليله عمر And I stay at the night of your eyes and it is night of life يالله يالله يالله وشكثر انتي جميله . Come on come on come on, and it will increase your beauty يالله يالله يالله وشكثر انا احب Come on come on come on, and it will increase my love for you احلم احلم بك دايم جنبي وانا صاحي ونايم . And I am always dreaming that you are next to me wether I am sleep or awake يلي ايامي بدونك ماهي من العمر Oh, my days without you, without you in my life صوتك همسك بيتي وسفري . Your voice, your whisper, my home and my journey قمري و شمسك ليلي وفجري My moon, My sun, my night and my dawn وانتي يا عيوني انتي .قلبي وين ما كنتي . And you, oh you are my eyes. You are my heart, so where are you? يلي سواد عيونك افديه العمر Oh your dark eyes are the gift of life يالله يالله يالله وشكثر انتي جميله . Come on come on come on, and it will increase your beauty يالله يالله يالله شكثر انا احب Come on come on come on, and it will increase my love for you 

این آهنگ رو یکی از مشتری های کافه برامون فرستاده، روزی چند بار تو کافه پخش می شه، اون جایی که می گه « لبم خندون سرم سرمست گریه یادم نیست اشک و آه و غم دور از این کوچه دور ار این خونه است . . .» برای حیاط/ت ماست.

شب بود یا حوالی صبح، یک جایی از یک اتوبانی را پیچید، من اسم آهنگ را نگاه کردم و فکر کردم “Ending” مناسب ترین آهنگ برای این موقعیت است و از آن شب یک تکه از آهنگ و خنکای آن نیمه شب پاییز در حافظه ام جا مانده است “Don’t let me go”

باد می پیچد در درختی که احتمالا «زبان گنجشک» است، برای چندمین روز متوالی معده ام در می کند، بعد از صبحانه دیر قرص افزایش سیستم ایمنی را می خورم و این موسیقی در حال پخش است. The truth is We ran out of time

حوالى ١٧:٣٥ دقيقه ٣ ارديبهشت، آسمان تهران سفيد و آبى است. باد مى آيد تيشرت مشكى از روى رخت پهن كن مى افتد، دوباره هوا آرام مى شود. اپ هواشناسى مى گويد هوا رو به ابر است، ابرى، باران و رعد و برق

يكى مى ره، يكى مياد، باز روز از نو

براى مه زيباى امروز تهران 🌫

براى امروز، موقع راه رفتن تو خيابون، يا سوار ماشين، يا از پشت شيشه هاى خونه

چون هنوز هستيم